• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krystalochemia

    Przeczytaj także...
    Cząsteczka (molekuła) – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym. Cząsteczki różnią się od cząstek (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego. Jednakże, w fizyce kwantowej, chemii organicznej i biochemii pojęcie cząsteczka jest zwyczajowo używane do określania jonów wieloatomowych.Atom – podstawowy składnik materii. Składa się z małego dodatnio naładowanego jądra o dużej gęstości i otaczającej go chmury elektronowej o ujemnym ładunku elektrycznym.
    Wiązanie chemiczne według klasycznej definicji to każde trwałe połączenie dwóch atomów. Wiązania chemiczne powstają na skutek uwspólnienia dwóch lub większej liczby elektronów pochodzących bądź z jednego, bądź z obu łączących się atomów lub przeskoku jednego lub większej liczby elektronów z jednego atomu na drugi i utworzenia w wyniku tego tzw. pary jonowej.

    Krystalochemia – termin ten wprowadził V.M. Goldschmidt i przedstawił jej ówczesny zakres badań jako określenie prawideł między składem chemicznym a własnościami fizycznymi materiału. Wiąże się z tym badanie relacji między strukturą wewnętrzną w jej najszerszym sensie a wszelkimi własnościami, parametrami, charakterystykami, jakimi badacze ciała stałego dysponują.

    Właściwość fizyczna – cecha substancji, z wyłączeniem właściwości chemicznych, czyli ujawniających się w reakcjach chemicznych.Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.

    Cele krystalochemii[ | edytuj kod]

  • Rozważanie natury wiązań chemicznych. Definicja „czystych” typów wiązań, ograniczenia definicji tych wiązań, przyczyny i następstwa tych odstępstw. Zaproponowanie wyznaczenia tych własności atomów (jonów, molekuł) budujących ciało stałe, które sprawiają, że dane wiązanie, występujące w krysztale może być określane jako czyste lub o pośrednim charakterze oraz metody badawcze, pozwalające przybliżyć naturę wiązań w kryształach. W tym ostatnim aspekcie zakres krystalochemii rozwijany jest w sferze określanej jako część „fizyki minerałów”.
  • Określenie wpływ rodzaju danego pierwiastka na pozycję sieciową, zajmowaną w różnych strukturach. Bada się relacje między jego konfiguracją elektronową a symetrią otoczenia krystalicznego. Wyznaczenie i tłumaczenie predyspozycji pierwiastków do zajmowania określonych pozycji sieciowych w minerałach (i innych substancjach). Zadania te realizuje się wykorzystując wiele metod fizycznych (zakres fizyki minerałów).
  • Badanie, jak powyższe własności rzutują na termodynamiczne własności minerałów, jak ciepło krystalizacji, entropia itp.
  • Określa się, w jaki sposób bogactwo składu chemicznego wielu minerałów wpływa na jego charakterystyki (np parametry komórki elementarnej, własności optyczne) – wiele metod badawczych (zakres fizyki minerałów).
  • Badanie także sposobu rozmieszczenia wzajemnie podstawiających się atomów w strukturze – czy jest ona statystycznie przypadkowa, czy też ma charakter uporządkowany.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bolewski A., Kubisz J., Żabiński W., Mineralogia ogólna, Wydawnictwa Geologiczne 1981, ​ISBN 83-220-0096-0
  • Józef Chojnacki: Krystalografia chemiczna i fizyczna. W: Informacje bibliograficzne [on-line]. PWN, 1961. [dostęp 2014-03-23].
  • Józef Chojnacki: Elementy krystalografii chemicznej i fizycznej. W: Informacje bibliograficzne [on-line]. PWN, 1973. [dostęp 2014-03-23].
  • Krasowicka T.I., Struktury elektronowe i wiązania chemiczne, Wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1979, ​ISBN 83-214-0033-7
  • Antoni Polański, Geochemia i surowce mineralne, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1988, ISBN 83-220-0332-3, OCLC 749510324.
  • Smulikowski K., Geochemia, Wydawnictwo Państwowego Instytutu Geologicznego, Warszawa 1952
  • Andrzej Szymański, Mineralogia techniczna, Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN, 1997, ISBN 83-01-12208-0, OCLC 749589212.
  • Entropia – termodynamiczna funkcja stanu, określająca kierunek przebiegu procesów spontanicznych (samorzutnych) w odosobnionym układzie termodynamicznym. Entropia jest miarą stopnia nieuporządkowania układu. Jest wielkością ekstensywną. Zgodnie z drugą zasadą termodynamiki, jeżeli układ termodynamiczny przechodzi od jednego stanu równowagi do drugiego, bez udziału czynników zewnętrznych (a więc spontanicznie), to jego entropia zawsze rośnie. Pojęcie entropii wprowadził niemiecki uczony Rudolf Clausius.Minerał (fr. minéral, od celt. mina – kopalnia) – pierwiastek lub związek chemiczny będący normalnie ciałem krystalicznym, którego struktura ukształtowała się w toku procesów geologicznych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Komórka elementarna - w krystalografii - najmniejsza, powtarzalna część struktury kryształu, zawierająca wszystkie rodzaje cząsteczek, jonów i atomów, które tworzą określoną sieć krystaliczną. Komórka elementarna powtarza się we wszystkich trzech kierunkach, tworząc zamknięta sieć przestrzenną, której główną cechą jest symetria. Komórka elementarna ma zawsze kształt równoległościanu.
    Ciało krystaliczne – ciało stałe, w którym cząsteczki (kryształy molekularne), atomy (kryształy kowalencyjne) lub jony (kryształy jonowe) są ułożone w uporządkowany schemat powtarzający się we wszystkich trzech wymiarach przestrzennych. W objętości ciała cząsteczki zajmują ściśle określone miejsca, zwane węzłami sieci krystalicznej, i mogą jedynie drgać wokół tych położeń.
    Józef Chojnacki (ur. 1913, zm. 1975) – polski chemik, specjalizujący się w dziedzinie krystalografii, profesor AGH i UJ, członek Komisji Krystalografii PAN.
    Termodynamika – nauka o energii, dział fizyki zajmujący się badaniem energetycznych efektów wszelkich przemian fizycznych i chemicznych, które wpływają na zmiany energii wewnętrznej analizowanych układów. Wbrew rozpowszechnionym sądom termodynamika nie zajmuje się wyłącznie przemianami cieplnymi, lecz także efektami energetycznymi reakcji chemicznych, przemian z udziałem jonów, przemianami fazowymi, a nawet przemianami jądrowymi i energią elektryczną.
    Krystalizacja – proces powstawania fazy krystalicznej z fazy stałej (amorficznej), fazy ciekłej, roztworu lub fazy gazowej. Krystalizacja jest procesem egzotermicznym. Przeprowadza się ją w celu wyodrębnienia związku chemicznego z roztworu. Mieszaniny jednorodne cieczy (rozpuszczalnik) i ciała stałego (substancja rozpuszczona) mają graniczne stężenie, w którym rozpoczyna się proces krystalizacji.
    Konfiguracja elektronowa (struktura elektronowa) pierwiastka – uproszczony opis atomu polegający na rozmieszczeniu elektronów należących do atomów danego pierwiastka na poszczególnych powłokach, podpowłokach i orbitalach. Każdy elektron znajdujący się w atomie opisywany jest przy pomocy zbioru liczb kwantowych.
    Ciało stałe – rodzaj fazy skondensowanej, każda substancja, która nie jest płynna, czyli zachowuje kształt i jest nieściśliwa. Ciało stałe jest pojęciem mało precyzyjnym i mogą w nim występować w rzeczywistości różne stany skupienia materii zwane bardziej precyzyjnie fazami fizycznymi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.