• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krypta Wieszczów Narodowych na Wawelu

    Przeczytaj także...
    Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.Krypta – w starożytności podziemny, sklepiony korytarz, w okresie starochrześcijańskim – sklepiona komora grobowa w katakumbach, w wiekach późniejszych – część budynku kościoła (zazwyczaj pod prezbiterium) spełniająca funkcje pochówkowe zmarłych dostojników duchownych i świeckich oraz jako miejsce przechowywania i eksponowania relikwii świętych.
    Czesław Dźwigaj (ur. 18 czerwca 1950 w Nowym Wiśniczu) – artysta rzeźbiarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uczeń Antoniego Hajdeckiego.
    Grobowiec Juliusza Słowackiego

    Krypta Wieszczów Narodowychkrypta w podziemiach Królewskiej Katedry na Wawelu.

    Groby[edytuj kod]

    W krypcie spoczywają:

  • Adam Mickiewicz, którego uroczysty pogrzeb odbył się 4 lipca 1890. Na stopniach katedry wawelskiej prochy poety przywitał Adam Asnyk. W specjalnie przygotowanej krypcie umieszczono sarkofag projektu Sławomira Odrzywolskiego, z popiersiem Mickiewicza w medalionie wyrzeźbionym przez Stanisława Romana Lewandowskiego. W niszy ołtarzowej umieszczono wizerunek Matki Boskiej Ostrobramskiej, patronki Litwy, wykonany w technice mozaikowej w pracowni Antonio Salviatiego w Wenecji.
  • Juliusz Słowacki – spoczął na Wawelu 28 czerwca 1927. Próbę sprowadzenia szczątków Słowackiego podjęto znacznie wcześniej – 21 lutego 1909, jednak negatywnie w tej sprawie wypowiedział się kardynał Jan Puzyna. Sprzeciw krakowskiego metropolity był przyczyną ostrych protestów młodzieży akademickiej. Obecnie prochy Słowackiego spoczywają w sarkofagu z czarnego marmuru, projektu Adolfa Szyszko-Bohusza. W niszy za sarkofagiem umieszczono czarną marmurową urnę z ziemią z grobu matki Słowackiego, Salomei, pochowanej na cmentarzu Tunickim w Krzemieńcu.
  • W 110. rocznicę śmierci Cypriana Kamila Norwida (1993) u wejścia do Krypty Wieszczów umieszczono brązowy pomnik – płytę pamiątkową autorstwa Czesława Dźwigaja. W 2001, w 180. rocznicę urodzin poety, w niewielkiej niszy obok pomnika umieszczono brązową urnę zawierającą ziemię z grobu Norwida, zbiorowej mogiły z cmentarza polskiego w Montmorency pod Paryżem.
  • 28 lutego 2010 w 200. rocznicę urodzin Fryderyka Chopina został odsłonięty w krypcie medalion z wizerunkiem kompozytora wykonany z białego greckiego marmuru będący kopią medalionu znajdującego się na grobie Chopina. Medalion wykonał Wojciech Kurdziel umieszczając go w wapiennej płycie z napisem "Wielkiemu artyście – naród"
  • Wnętrze krypty z grobowcem Mickiewicza

    Cyprian Kamil Norwid, właściwie Cyprian Ksawery Gerard Walenty Norwid herbu Topór (ur. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach, zm. 23 maja 1883 w Paryżu) – polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, grafik, rzeźbiarz, malarz i filozof.Adolf Szyszko-Bohusz (ur. 1 września 1883 w Narwie, zm. 1 października 1948 w Krakowie) – polski architekt, przedstawiciel historyzmu i modernizmu, konserwator zabytków.
  • Fragment brązowego pomnika Cypriana Kamila Norwida

  • Urna z ziemią z grobu Norwida

  • Zobacz też[edytuj kod]

  • Krypta Zasłużonych na Skałce
  • Panteon Wielkich Polaków
  • Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • Chopin w Krypcie Wieszczów



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Montmorency – miasto i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, stolica kantonu w departamencie Val-d’Oise. Montmorency znajduje się około 13 km na północ od obwodnicy Paryża i 21 km od portu lotniczego Paryż-Charles de Gaulle. Montmorency liczy około 21 381 mieszkańców (dane z 2007 roku).
    Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, wolnomularz. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek i założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim, był też mistykiem. Obok Mickiewicza uznawany powszechnie za największego przedstawiciela polskiego romantyzmu.
    Stanisław Roman Lewandowski (ur. 22 lutego 1859 w Kotlinach koło Piotrkowa, zm. 3 lutego 1940 w Warszawie) – polski rzeźbiarz, medalier, krytyk sztuki, dramatopisarz, wolnomularz
    Sławomir Odrzywolski (ur. 21 grudnia 1846 w Zakrzówku, ob. osiedle w Radomsku, zm. 3 kwietnia 1933 w Krakowie) – polski architekt, konserwator zabytków.
    Jan Maurycy Paweł Puzyna herbu Oginiec (ur. 13 września 1842 w Gwoźdźcu, zm. 8 września 1911 w Krakowie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy lwowski w latach 1886–1895, biskup diecezjalny krakowski w latach 1895–1911, kardynał prezbiter od 1901.
    Krypta Zasłużonych na Skałce (Panteon Zasłużonych, Groby Zasłużonych Polaków, Sepulcrum Patriae, zwana także Cmentarzem Wielkich Polaków) – krypta znajdująca się w podziemiach kościoła oo. Paulinów na Skałce w Krakowie. Powstała w roku 1880 według projektu prof. Józefa Łepkowskiego z roku 1876. Na łuku widnieje łaciński napis "credo, quod Redemptor meus vivit" ("wierzę, że mój Odkupiciel żyje").

    Reklama