• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krokiew - budownictwo

    Przeczytaj także...
    Wiązar (więzar) - w budownictwie jest to podstawowy element nośny konstrukcji dachu (więźby dachowej) przenoszący obciążenia na podpory główne (ściany lub słupy), dźwigar dachowy o konstrukcji kratowej lub pełnościennej.Pokrycie dachowe – zewnętrzna warstwa dachu, narażona na działanie warunków atmosferycznych. Pokrycia można wykonać zarówno materiałów naturalnych oraz sztucznych różniących się od siebie wieloma charakterystykami.
    Kalenica – najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych. Jest to tzw. kalenica główna, w odróżnieniu od linii przecięcia skośnych krawędzi połaci, które tworzą tzw. kalenice narożne.
    1, 4 – krokwie, 2 – łaty, 5 – jętki
    HouseRenovationVentspils.jpg

    Krokiew – pochyła belka więźby dachowej, najczęściej drewniana, oparta na murłacie lub oczepie. Do krokwi, zwykle wzmocnionych jętkami, przytwierdza się łaty lub płatwie, na których kładzie się pokrycie dachowe.

    Kosz dachowy – wklęsła krawędź dachu powstająca na przecięciu dwóch połaci dachowych, wzdłuż tak zwanej linii koszowej.Więźba dachowa - drewniana konstrukcja dachu, drewniany szkielet dachu, który przenosi obciążenia z pokrycia dachowego.

    Typy krokwi:

    Jętka – pozioma belka w górnej części wiązara jętkowego podpierająca krokwie, stanowi dodatkowy element usztywniający wiązary, jest elementem ściskanym. Dzieli krokwie na dwa odcinki w proporcji 2 : 1, jej długość nie powinna przekraczać 3,5 m.Murłata, namurnica - drewniana belka ułożona na murze budynku. Przenosi obciążenia z dachu (najczęściej z więźby dachowej) na ściany.
  • główna – tworzy ramiona wiązara ciesielskiego
  • czołowa – krokiew główna wspierająca krótsze połacie w dachach wielospadowych
  • koszowa – podpiera kosz dachu wielopołaciowego
  • narożna (krawężnica) – podpiera kalenicę narożną dachu wielopołaciowego
  • kulawka – w dachu wielopołaciowym krótsza krokiew oparta na krokwi narożnej lub koszowej.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Słownik terminologiczny sztuk pięknych, wyd. nowe, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 213, ISBN 83-01-11785-0, OCLC 35659558.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.861 sek.