• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krobica

    Przeczytaj także...
    Województwo jeleniogórskie - województwo w latach 1975-1998. Powstało na podstawie reformy podziału administracyjnego Polski dokonanego przez władze PRL. Stolicą województwa była Jelenia Góra.Kotlina – rozległa, niezbyt mocno wydłużona, wklęsła forma terenu, ze wszystkich stron otoczona wzniesieniami. Może być w postaci zamkniętej (bezodpływowej) lub otwartej. Kotliny powstają na skutek ruchów górotwórczych (czyli orogenezy) lub w wyniku erozji.
    Kasyteryt – minerał należący do gromady tlenków. Minerał należy do grupy minerałów rzadkich, występujących tylko w niektórych regionach Ziemi.

    Krobica (niem. Krobsdorf) – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Mirsk, nad Kwisą. Jest ona wsią rolniczą. Przez Krobicę oprócz Kwisy przepływa też Krobicki Potok.

    Położenie[ | edytuj kod]

    Wieś jest położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Mirsk, u podnóża Grzbietu Kamienickiego, na prawym brzegu Kwisy, u jej wylotu do Kotliny Mirska na wysokości 390-430 n.p.m., częściowo w Górach Izerskich, a częściowo na Pogórzu Izerskim (w Kotlinie Mirskiej).

    Pogórze Izerskie (cz. Frýdlantská pahorkatina, niem. Isergebirgs-Vorland, 332.26) – północne przedpole Gór Izerskich, zasięgiem obejmujące duży teren zawarty pomiędzy Nysą Łużycką na zachodzie, a rzeką Bóbr na wschodzie. Granica północna z Niziną Śląsko-Łużycką jest umowna i wyznaczą ją warstwica 200 m w okolicy Bolesławca. Na wschodzie dolina Bobru oddziele je od Pogórzem Kaczawskiem i Górami Kaczawskiem. Na południowym wschodzie graniczy z Kotliną Jeleniogórską wzdłuż wyraźnej krawędzi morfologicznej, pokrywającej się z geologiczną. Od południa, od Gór Izerskich, oddziela je dyslokacja tektoniczna. Osią regionu jest rzeka Kwisa przepływająca przez miasta: Mirsk, Gryfów Śląski, Leśną, Lubań i Nowogrodziec.Grzbiet Kamienicki (do 1945 niem. der Zacken Kamm) – północno-wschodnia część Gór Izerskich należących do Sudetów Zachodnich, ciągnąca się od doliny Kwisy na północnym zachodzie do doliny Kamiennej na północnym wschodzie.

    Demografia[ | edytuj kod]

    Krobica w połowie roku 2000 liczyła 331 osób. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) posiadała 329 mieszkańców.

    Podział administracyjny[ | edytuj kod]

    W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie jeleniogórskim.

    Historia[ | edytuj kod]

  • XIII w. – pierwsza wzmianka o Krobicy wymieniona jako Krebsdorf;
  • XVI w. – rozwój wsi w związku z wydobywaniem rud cyny w Gierczynie;
  • 1613 – zaraza we wsi, śmierć wszystkich mieszkańców wioski z wyjątkiem rodziny miejscowego sędziego;
  • 1756–1803 – eksploatacja rud cyny (kasyterytu), później rud kobaltu;
  • 1840 – w Krobicy mieszkało 306 przędzarzy;
  • 31 października 1909 – otwarcie linii kolejowej, która prowadziła przez Krobicę;
  • 1945 – wieś włączono do Polski;
  • 1945–1947 – wieś nosiła nazwę Rakówek albo Rakowa
  • 1979 – odnalezienie złóż kasyterytu;
  • 1998 – zamknięcie linii kolejowej prowadzącej przez wieś.
  • Turystyka[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Kopalnia Św. Jana w Krobicy.

    Przy drodze w kierunku miejscowości Kotlina znajduje się Geopark. Udostępniona w 2013 roku podziemna trasa turystyczna składająca się z połączonych sztolni nieczynnych XVIII-wiecznych kopalni cyny i kobaltu św. Jana i św. Leopolda.

    Gmina Mirsk – gmina miejsko-wiejska w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie jeleniogórskim.Krobicki Potok (niem. Hellbach, Hellbichtsbach) – potok górski w południowo-zachodniej Polsce, w woj. dolnośląskim, w Górach Izerskich, prawy dopływ Kwisy, długość 3,7 km, źródła na wysokości ok. 740 m n.p.m., ujście – ok. 380 m n.p.m..
  • Wejście do podziemi

  • Pomieszczenie przewodników

  • Podziemna trasa turystyczna

  • Podziemna trasa turystyczna

  • Przejście pomiędzy poziomami sztolni św. Jan i św. Leopold

  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 360-363. ISBN 83-85773-60-6.
    2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
    3. zob. mapa wojskowa z roku 1947 (region Wałbrzych)
    4. Krobsdorf (niem.). www.doris-baumert.de. [dostęp 2014-10-03].
    5. Gmina Mirsk: Historia Krobicy (pol.). mirsk.pl. [dostęp 2014-10-04].

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, ​ISBN 83-85773-60-6​.
  • Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Województwo dolnośląskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, jedno z 16 województw, ze stolicą we Wrocławiu. Zostało utworzone w 1999 roku z ziem poprzednich województw wrocławskiego, legnickiego, jeleniogórskiego, wałbrzyskiego i części leszczyńskiego oraz kaliskiego. Województwo to jest położone na południowym zachodzie Polski, obejmuje zachodnią część historycznego Śląska, czyli Dolny Śląsk, a także Ziemię kłodzką, wschodnie Łużyce Górne oraz niewielki skrawek historycznej Saksonii (Bogatynia i okolice).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kotlina Mirska – rozległa przedgórska kotlina, stanowiąca wschodnią część mikroregion Pogórza Izerskiego (332.26). Jest to obszar płaskodenny z niewielkimi deniwelacjami, przecięty doliną Kwisy, którego centralną część stanowi miasto Mirsk.
    Mirsk (niem. Friedeberg) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, na Śląsku (Dolnym Śląsku), na pograniczu z Łużycami Górnymi, w powiecie lwóweckim, w województwie dolnośląskim (w latach 1975-1998 w jeleniogórskim, wcześniej we wrocławskim), siedziba gminy Mirsk, nad rzeką Kwisą.
    Słownik geografii turystycznej Sudetów – słownik opisujący wszystkie miejscowości i obiekty fizjograficzne położone na terenie polskich Sudetów. Ukazywał się w latach 1989-2008. Redaktorem pracy był Marek Staffa. Zespół autorski tworzyli: Marek Staffa, Krzysztof R. Mazurski, Janusz Czerwiński. Przy niektórych tomach współpracowali także Julian Janczak, Grzegorz Pisarski, Czesław Zając i Jacek Potocki.
    Podział administracyjny Polski 1975–1998 – podział administracyjny obowiązujący od 1 czerwca 1975 do 31 grudnia 1998 (od reformy w 1975 do reformy w 1999). Został wprowadzony ustawą z dnia 28 maja 1975 o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych.
    Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).
    Kopalnia św. Jana w Krobicy – nieczynna kopalnia rud cyny (kasyteryt), położona we wsi Krobica (powiat lwówecki). Od 2012 roku w ramach istniejącego tu Geoparku funkcjonuje w niej podziemna trasa turystyczna.
    Kwisa (niem. Queis) – rzeka w południowo-zachodniej Polsce, płynie przez województwo dolnośląskie i lubuskie, lewy (najdłuższy) dopływ Bobru, długość 126,8 km, powierzchnia zlewni 1026 km² (z czego na terenie kraju 994,9 km²), źródła na wysokości ok. 1020 m n.p.m., ujście – ok. 110 m n.p.m.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.