• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krakowski Teatr Scena STU

    Przeczytaj także...
    Samorząd – niezależne od nadrzędnej władzy decydowanie o własnych sprawach, wykonywanie funkcji uzupełniających w stosunku władz np. szkoły, zakładu produkcyjnego, władz państwowych.Województwo małopolskie – jedno z 16 województw Polski. W obecnym kształcie powstało 1 stycznia 1999 r. w wyniku reformy administracyjnej. Województwo zajmuje powierzchnię 15 182 km² i jest jednym z mniejszych w Polsce (12 miejsce w kraju). Pod względem liczby mieszkańców (3 mln 298 tys. osób) województwo znajduje się na 4 miejscu w Polsce. Gęstość zaludnienia jest tu jedną z najwyższych w kraju (małopolskie – 217 osób/km², średnia krajowa – 122 osób/km²).
    Benefis – spektakl, koncert, pokaz lub podobna uroczystość wydana dla konkretnej osoby, zespołu lub instytucji dla uczczenia dorobku jej działalności. W uroczystości takiej występuje sam uhonorowywany podmiot, czyli benefisant (formy niepoprawne: beneficjant, beneficjent) oraz zaproszeni przez benefisanta goście. Uroczystość ma charakter retrospektywny i odbywa się najczęściej z okazji jubileuszu.

    Krakowski Teatr Scena STUkrakowski teatr, działający od lipca 1997 roku, będący kontynuatorem tradycji „Teatru STU”, założonego 20 lutego 1966 roku przez Krzysztofa Jasińskiego, który kieruje nim nieprzerwanie do dziś.

    Teatr powstał z inicjatywy Krzysztofa Jasińskiego, jako instytucja która ma charakter impresaryjny, mieści się w budynku przy Al. Z. Krasińskiego 16-18 w Krakowie. Od stycznia 1999 roku teatr jest samorządową instytucją kultury, której organizatorami są Samorząd Województwa Małopolskiego i Gmina Miasta Krakowa.

    Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.Krzysztof Jasiński (ur. 21 lipca 1943 w Śmiglu) – polski aktor, reżyser teatralny i telewizyjny, założyciel i dyrektor krakowskiego Teatru STU.

    W latach 70. „Teatr STU” zaznaczył swą obecność w światowym ruchu kontrkultury i kontestacji wybitnymi inscenizacjami takimi jak: Spadanie, Sennik polski i Exodus. Były one, podobnie jak wiele innych spektakli, prezentowane na najbardziej renomowanych międzynarodowych i krajowych festiwalach teatralnych. W tych propozycjach wykształciły się zręby poetyki i estetyki Teatru STU, które czynią zeń zjawisko indywidualne i rozpoznawalne na mapie współczesnego teatru. W roku 1975 teatr otrzymał status zawodowy, stał się teatrem profesjonalnym w sensie organizacyjnym, zachował jednak niezależność i szczególny klimat teatru alternatywnego. W okresie tym powstały cieszące się ogromnym powodzeniem widowiska, takie jak Pacjenci na motywach Mistrza i Małgorzaty, Szalona lokomotywa, Donkichoteria, Ubu Król czyli Polacy, grane dla wielotysięcznej widowni pod namiotem, bijące rekordy frekwencji.

    Mistrz i Małgorzata (ros. Мастер и Маргарита) – powieść Michaiła Bułhakowa. Wydana w wersji ocenzurowanej w latach 1966-1967, a w wersji prawie pełnej w roku 1973. Fabułę stanowią losy tytułowych bohaterów, mieszkających w Moskwie lat 30. XX w., a także wpleciona w narrację powieść historyczna (powieść w powieści) o Poncjuszu Piłacie w wielowątkowym powiązaniu z wizytą Szatana w ateistycznym Związku Radzieckim.Szalona lokomotywa – piąty album Marka Grechuty, wydany przez wytwórnię Pronit (Pronit SX 1496) w 1977 roku. Zawiera on fragmenty musicalu Szalona lokomotywa w reżyserii Krzysztofa Jasińskiego.

    Teatr znany jest również z organizowanych od lat benefisów największych polskich gwiazd, prezentowanych w TVP.

    Z teatrem współpracowały wybitne postacie polskiej kultury, między innymi:
    Reżyserzy i aktorzy:

    Poeta - Leszek Aleksander Moczulski

    Kierownik literacki - Edward Chudziński

    Plastycy:

    Rada Miasta Krakowa – samorządowy organ władzy uchwałodawczej w Krakowie, sprawujący także funkcje kontrolne, złożony z radnych pochodzących z wyboru, działający na podstawie przepisów o samorządzie gminnym oraz o samorządzie powiatowym.Kontestacja (fr. contestation – spór, negacja; od łac. contestari protestować) – sprzeciw, najczęściej przeciwko systemowi społecznemu i politycznemu, wyrażany publicznie poprzez wypowiedzi i zachowanie. Wypowiedzi kontestujące mogą mieć charakter werbalny lub pozawerbalny, np. poprzez sztukę. Kontestacja jest skrajnym przeciwieństwem konformizmu.

    Kompozytorzy:

    Linki zewnętrzne[]

  • Krakowski Teatr Scena STU
  • Zdjęcia i dokumenty dotyczące Teatru STU na stronach Archiwum Teatru Alternatywnego



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Telewizja Polska S.A. (oficjalny skrót TVP S.A.) – spółka akcyjna Skarbu Państwa, jedyny publiczny nadawca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nadawca kanałów telewizyjnych: TVP1, TVP 1 HD, TVP2, TVP 2 HD, TVP Polonia, TVP Info, TVP Sport, TVP Historia, TVP Kultura, TVP HD, TVP Parlament, TVP Seriale oraz TVP Rozrywka i TVP Regionalna. Nadaje w systemie cyfrowym, przy użyciu cyfrowego multipleksu DVB-T (MUX-3), który pokrywa zasięgiem cały kraj, po wyłączeniu telewizji analogowej 23 lipca 2013 roku. Jako jedyna telewizja z 3 największych nadawców w Polsce nie posiada własnej satelitarnej platformy cyfrowej.
    Teatr – rodzaj sztuki widowiskowej, w której aktor lub grupa aktorów na żywo daje przedstawienie dla zgromadzonej publiczności. Terminem teatr określa się też sam spektakl teatralny lub też budynek, w którym jest grany.
    Kontrkultura (z łac. contra = "przeciw" + kultura) – określa względnie spójną grupę społeczną, która wyraża sprzeciw zarówno wobec zastanej kultury, jak i wobec tworzenia nowej.
    Aleje Trzech Wieszczów – ciąg trzech krakowskich alei, które otaczają centralny obszar miasta od zachodu i północnego zachodu, stanowiąc duży fragment II obwodnicy Krakowa. Przed ich powstaniem w latach 30. XX wieku, znajdował się w ich miejscu nasyp powstałej w latach 1887-1888 kolei obwodowej, a po jego zewnętrznej stronie – zespół fortów Twierdzy Kraków.
    Instytucja kultury – zakład o charakterze publicznym zajmujący się upowszechnianiem kultury, może być zarówno państwowy jak i samorządowy. Przybiera różne formy organizacji, np. teatr, kino, instytucja filmowa, muzeum, biblioteka, opera, operetka, filharmonia, orkiestra, dom kultury, ognisko artystyczne, galeria sztuki, ośrodek badań i dokumentacji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.