• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kraj Nadmorski - Mezopotamia

    Przeczytaj także...
    Zatoka Perska (per. خليج فارس – Chalidż-e Fars, arab. الخليج العربي – Al-Chalidż al-Arabi) – zatoka Morza Arabskiego, wcinająca się między Półwysep Arabski a wybrzeże Iranu. Tradycyjnie nazywana jest zatoką, ale ze względu na jej powierzchnię (233 000 km²) można by ją uznać także za morze śródlądowe. Z Morzem Arabskim połączona jest poprzez Cieśninę Ormuz i Zatokę Omańską.Ulam-Buriasz (kas. Ulam-Buriaš, tłum. "Syn(?) boga Buriasza") – według Kroniki wczesnych królów jeden z kasyckich władców Babilonii, brat i następca Kasztiliasza III, wuj Aguma III, wymieniany w tej kronice jako ten, który dokonał podboju Kraju Nadmorskiego:
    II dynastia z Kraju Nadmorskiego (w transliteracji z pisma klinowego zapisywane bala kur Tam-tim i bala kur a.ab.ba) – jedna z królewskich dynastii mezopotamskich, której władcy rządzić mieli Babilonią w latach 1025-1005 p.n.e.. Dynastia ta zgodnie z Babilońską listą królów A panować miała po II dynastii z Isin, a przed dynastią z plemienia Bit-Bazi. Tworzyć ją miało trzech władców, którzy w sumie rządzić mieli przez 21 lat i 5 miesięcy.
    Mapa Mezopotamii w czasach panowania Hammurabiego (1792-1750 p.n.e.) i jego następców; Kraj Nadmorski przestał być częścią państwa starobabilońskiego za czasów Samsu-iluny (1749-1712 p.n.e.), syna i następcy Hammurabiego

    Kraj Nadmorski – kraina historyczna w południowej Babilonii, powstała w wyniku cofnięcia się linii brzegowej Zatoki Perskiej o około 50 km na południe w ciągu III i II tys. p.n.e.; kraina o charakterze podmokłym i bagiennym.

    Simbar-Szipak (kas. Simbar-Šipak) – pierwszy władca z II dynastii z Kraju Nadmorskiego (V dynastia z Babilonu), panujący w Babilonii w latach 1026-1009 p.n.e. Wywodził się najprawdopodobniej z Kraju Nadmorskiego, choć jego kasyckie imię zdaje się wskazywać na kasyckie pochodzenie. Kronika nowobabilońska przypisuje mu odbudowę świątyń uszkodzonych w wyniku najazdów Aramejczyków. Współczesne mu źródła pisane zdają się wskazywać, iż kontrolował on w przybliżeniu ten sam obszar, co królowie z II dynastii z Isin. Zmarł gwałtowną śmiercią, najprawdopodobniej w wyniku rewolty pałacowej.Ulam-Buriasz (kas. Ulam-Buriaš, tłum. "Syn(?) boga Buriasza") – według Kroniki wczesnych królów jeden z kasyckich władców Babilonii, brat i następca Kasztiliasza III, wuj Aguma III, wymieniany w tej kronice jako ten, który dokonał podboju Kraju Nadmorskiego:

    Historia[ | edytuj kod]

    W 1721 p.n.e. na obszarze tym wybuchła rewolta skierowana przeciwko panowaniu Samsu-iluny, władcy z dynastii starobabilońskiej, której król ten nie zdołał stłumić. Nad zbuntowaną krainą objęła władzę na ponad dwieście lat I dynastia z Kraju Nadmorskiego, której założycielem był Ili-ma-ilum. Poza imionami władców, głównie o etymologii sumeryjskiej lub akadyjskiej, niewiele więcej wiadomo o tej krainie w tym okresie.

    Kaszszu-nadin-ahhe (akad. Kaššû-nādin-ahhē, tłum. "bóg Kaszszu dał braci") – trzeci i ostatni władca z II dynastii z Kraju Nadmorskiego (V dynastii z Babilonu), następca Ea-mukin-zeri, panujący w Babilonii w latach 1008-1006 p.n.e. Wydaje się, iż za jego krótkich rządów nawiedziła Babilonię klęska głodu, co spowodowało wstrzymanie regularnych dostaw żywności do świątyń w mieście Sippar.I dynastia z Kraju Nadmorskiego – mezopotamska dynastia królewska wymieniana w babilońskich listach królów wśród dynastii rządzących Babilonią.

    W XV w. p.n.e. Kraj Nadmorski podbił król kasycki Ulam-Buriasz, kładąc kres tamtejszej dynastii. Po upadku II dynastii z Isin (koniec XI w. p.n.e.) na krótko władzę w Babilonie przejęła II dynastia z Kraju Nadmorskiego. W I tys. p.n.e. południowa Babilonia stała się celem migracji plemion chaldejskich. Na podmokłych terenach Kraju Nadmorskiego osiedlili się przedstawiciele chaldejskiego plemienia Bit-Jakini. W okresie grecko-rzymskim tereny te znane były pod nazwą Chaldea.

    Ea-mukin-zeri (akad. Ea-mukīn-zēri) – drugi władca z II dynastii z Kraju Nadmorskiego (V dynastia z Babilonu), panujący przez kilka miesięcy w Babilonii w 1009 r. p.n.e. Przejął władzę w wyniku przewrotu pałacowego, w którym zamordowany został jego poprzednik, Simbar-Szipak. Imię Ea-mukin-zeri zdaje się wskazywać, iż pochodził on z babilońskiej rodziny kapłańskiej.Samsu-iluna (Samsu-iluna) – siódmy król Babilonii z I dynastii z Babilonu, syn i następca Hammurabiego, panował przez 38 lat (1749-1712 p.n.e.)

    Dynastie[ | edytuj kod]

     Zapoznaj się również z: Lista królów babilońskich.

    I dynastia[ | edytuj kod]

    tzw. II dynastia z Babilonu, ok. 1730-1475 p.n.e.

  • Ili-ma-ilum (ok. 1730 p.n.e.) (współczesny Samsu-ilunie i Abi-eszuhowi z dynastii starobabilońskiej)
  • Itti-ili-nībī
  • Damqi-ilišu
  • Iškibal
  • Šušši
  • Gulkišar
  • Pešgaldaramaš
  • Adarakalama
  • Akurduana
  • Melamkurkura
  • Ea-gamil (ok. 1475 p.n.e. Kraj Nadmorski podbija król kasycki Ulamburiasz, kładąc kres tamtejszej dynastii)
  • II dynastia[ | edytuj kod]

    tzw. V dynastia z Babilonu, ok. 1026-1006 p.n.e.

    Lista królów babilońskich – lista królów i dynastii władających Babilonią, począwszy od władców z dynastii starobabilońskiej (1894-1595 p.n.e.), aż do władców z dynastii Seleucydów (III-II w. p.n.e.). Lista ta powstała w oparciu o informacje pochodzące z ówczesnych źródeł pisanych, przede wszystkim list królewskich (np. Babilońskiej listy królów A, Babilońskiej listy królów B czy Synchronistycznej listy królów), kronik (np. Kroniki wczesnych królów, Kroniki synchronistycznej, tzw. Kroniki P czy Kronik babilońskich) i inskrypcji (np. inskrypcji Aguma-kakrime), w korelacji z naszą obecną wiedzą historyczną.Hammurabi, Hammurapi (1792–1750 p.n.e. – chronologia średnia) – szósty, najsłynniejszy król z I dynastii z Babilonu, syn i następca Sin-muballita, twórca potęgi państwa starobabilońskiego, autor Kodeksu Praw.
  • Simbar-Szipak (ok. 1026-1009 p.n.e.)
  • Ea-mukin-zeri (ok. 1009 r. p.n.e.)
  • Kaszszu-nadin-ahhe (ok. 1008-1006 p.n.e.)
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. H.W.F. Saggs, Wielkość..., s. 73.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • H.W.F. Saggs, Wielkość i upadek Babilonii, Warszawa 1973
  • Marc Van de Mieroop, Historia starożytnego Bliskiego Wschodu ok. 3000-323 p.n.e. Magdalena Komorowska (tłum.), Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, ISBN 978-83-233-2540-6, OCLC 750640602.
  • Abi-eszuh (Abī-ešuḫ) - ósmy król Babilonii z I dynastii z Babilonu, syn i następca Samsu-iluny, panował w latach 1711-1684 p.n.e. (chronologia średnia)



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.