• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kotlina Orawsko-Nowotarska



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Wielki Rogoźnik – potok, dopływ Czarnego Dunajca. Jest dolnym biegiem potoku Cichy. Powstaje w miejscowości Stare Bystre w miejscu ujścia potoku Bystry na wysokości 643 m n.p.m. Przepływa przez miejscowości Stare Bystre, Rogoźnik i Ludźmierz. W tym ostatnim uchodzi do Czarnego Dunajca jako jego prawy dopływ. Następuje to na wysokości 596 m, w miejscu o współrzędnych 49°27′48″N 19°59′11″E/49,463333 19,986389. Działy Orawskie (513.513) – część Beskidu Żywieckiego. Od północnej strony Działy Orawskie graniczą z Pasmem Babiogórskim, od wschodniej z Beskidem Orawsko-Podhalańskim, od południowej z Kotliną Orawsko-Nowotarską, od zachodniej (na Słowacji) z Beskidami Orawskimi. Około połowy ich powierzchni znajduje się w Polsce, druga połowa na Słowacji
    Fragment kotliny Nowotarskiej (Frydman) i widok na Gorce

    Kotlina Orawsko-Nowotarska (514.11) – północna, najniższa część Obniżenia Orawsko-Podhalańskiego, między Beskidami Zachodnimi na północy a Pogórzem Spisko-Gubałowskim na południu.

    Granice[ | edytuj kod]

    Granice przebiegają następująco.

    Neogen (gr. νέος trb. neos trl. néóś, „nowy” + γίγνομαι trb. jignome trl. gígnomai, „rodzić”) – młodszy okres ery kenozoicznej trwający od 23,03 do 2,58 mln lat temu. Dzieli się na: Gorce (513.52) – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa "Gorce" związana jest prawdopodobnie ze słowem "gorzeć" (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. (item mons Gorcz nuncupatus), używał jej Jan Długosz w 1480 r. (in monten Gorcz). W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która by mogła oznaczać niskie góry.
  • od zachodu podnóżami słowackich Beskidów Orawskich, nieco po zachodniej stronie Jeziora Orawskiego
  • od północy kotlina graniczy z Działami Orawskimi, Beskidem Orawsko-Podhalańskim i Gorcami. Granica przebiega po północnej stronie Jeziora Orawskiego, doliną Czarnej Orawy, Piekielnika (dopływ Czarnej Orawy), podnóżami wzniesień Działów Orawskich do Nowego Targu, stąd doliną Dunajca do Zbiornika Czorsztyńskiego, który znajduje się w obrębie Kotliny Nowotarskiej.
  • granica wschodnia: zapora na Zbiorniku Czorsztyńskim
  • od południa kotlina graniczy z Pieninami, Pogórzem Bukowińskim i Pogórzem Gubałowskim. Granica przebiega południownymi brzegami Zbiornika Czorsztyńskiego do zachodniego końca Zielonych Skałek, stąd północnymi podnóżami Pienin Spiskich i Skalicami Nowotarskimi (od Obłazowej przez Cisową Skałę i Ranisberg), dalej w górę, początkowo potokiem Wielki Rogoźnik, potem północno-zachodnimi podnóżami Pogórza Gubałowskiego po wschodniej stronie Czarnego Dunajca po Koniówkę. Dalej granica biegnie już na Słowacji doliną Orawy i podnóżem Pogórza Skoruszyńskiego.
  • Orawa (słow. Orava, węg. Árva, niem. Arwa) – kraina historyczna w Europie Środkowej w dorzeczu rzeki Orawy. Przeważająca część Orawy znajduje się obecnie w granicach Słowacji, natomiast jej północno-wschodnia część należy do Polski. Otacza Tatry od zachodu i północnego zachodu, graniczy z Podhalem i Liptowem. Głównymi miejscowościami części polskiej są Jabłonka i Lipnica Wielka, zaś na Słowacji: Dolný Kubín, Trzciana, Námestovo, Twardoszyn, a także ośrodki wypoczynkowe: Zuberzec i Orawice.Czwartorzęd (Q) – najmłodszy okres ery kenozoicznej, który zaczął się 2,588 mln lat temu z końcem neogenu i trwa do dziś. Dzieli się na:


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Orawa (słow. Orava, węg. Árva) – rzeka w północnej Słowacji, w dorzeczu Dunaju. Długość – 60,3 km, powierzchnia dorzecza – 1.991,8 km², średni przepływ u ujścia – 34,4 m³/s.
    Namiestowo (słow. Námestovo, węg. Námesztó) – miasto powiatowe w środkowej Słowacji, w kraju żylińskim, w historycznym regionie Orawa.
    Obłazowa lub Obłazowa Skała – izolowana skała wapienna położona w miejscowości Nowa Biała w województwie małopolskim. Wznosi się na lewym brzegu Białki na wysokość 670 m n.p.m. Jej względna wysokość nad poziomem wody w Białce wynosi 53 m. Formalnie znajduje się na granicy Kotliny Orawsko-Nowotarskiej i Pogórza Bukowińskiego, pochodzi jednak z tego samego masywu skalnego co należąca już do Pienin Spiskich Kramnica znajdująca się po drugiej stronie Białki. Masyw ten rozcięty został przez Białkę, która dokonała tutaj szerokiego na 100 m przełomu. Dwie oddzielne obecnie skały tworzą bramę po obu stronach Białki. Geologicznie jest to część Pienińskiego Pasa Skałkowego.
    Ranisberg (735 m) – wzgórze na północnych krańcach Pogórza Gubałowskiego, wkraczające już w Kotlinę Nowotarską. Znajduje się w obrębie miejscowości Szaflary, po zachodniej stronie zakopianki. Na mapie Geoportalu opisane jest jako Raniszberg lub Ranyzberg. Znane jest także pod nazwą Szaflarska Skałka.
    Beskidy Zachodnie (513.4-5, słow. Západné Beskydy) – makroregion położony w obrębie Zewnętrznych Karpat Zachodnich, którego średnie wysokości nad poziomem morza oscylują pomiędzy 600 a 1400 m n.p.m. (wyjątek to masyw Pilska i masyw Babiej Góry, które przekraczają 1500 m n.p.m.).
    Podhale – region kulturowy w południowej Polsce u północnego podnóża Tatr, w dorzeczu górnego Dunajca z wyłączeniem obszarów leżących na prawym brzegu Białki i prawym brzegu Dunajca, poniżej ujścia Białki. Podhale zajmuje środkową część Kotliny Podhala, na południu wkracza w Tatry.
    Pogórze Skoruszyńskie – zachodnia część Pogórza Spisko-Gubałowskiego, położona na zachód od doliny Orawicy. Jest to niewysokie pasmo górskie znajdujące się niemal całkowicie na Słowacji. Wyróżnia się w nim:

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.