• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kotlina Orawicka

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Kotlina – rozległa, niezbyt mocno wydłużona, wklęsła forma terenu, ze wszystkich stron otoczona wzniesieniami. Może być w postaci zamkniętej (bezodpływowej) lub otwartej. Kotliny powstają na skutek ruchów górotwórczych (czyli orogenezy) lub w wyniku erozji.
    Osobita (słow. Osobitá) – szczyt w północno-zachodniej części słowackich Tatr Zachodnich. Jest niezbyt wysoki (1687 m), ale wybitnie wyodrębniony, odsunięty na północ od głównego trzonu Tatr. Nazwa szczytu pochodzi od góralskiego słowa osobity, to znaczy oddzielony, osobny, i rzeczywiście Osobita oglądana z wielu stron wygląda, jak gdyby była górą samodzielną, oddzieloną od Tatr. Widoczna jest z Zakopanego.
    Widok na Kotlinę Orawicką z masywu Osobitej

    Kotlina Orawicka (słow. Oravická kotlina) – kotlina na Słowacji znajdująca się w Rowie Podtatrzańskim, a dokładniej w jego części zwanej Rowem Orawickim. Znajduje się w niej miejscowość Orawice. W Kotlinie Orawickiej mają swoje ujście 3 doliny: Dolina Mihulcza, Dolina Bobrowiecka Orawska i Dolina Cicha Orawska oraz zaczyna się w niej Dolina Orawicka. Tutaj też ma swój początek rzeka Orawica, powstająca na granicy Kotliny Orawickiej i Doliny Cichej.

    Orawica (słow. Oravica) – rzeka na Słowacji, lewobrzeżny dopływ Orawy. Według geografów polskich powstaje na wysokości ok. 834 m n.p.m. na granicy Doliny Cichej Orawskiej i Kotliny Orawickiej przy Szatanowej Polanie z połączenia dwóch potoków: Cichej Wody Orawskiej i Juraniowego Potoku. Natomiast geografowie słowaccy nie wydzielają Cichej Wody Orawskiej jako osobnego potoku, traktując go jako część Orawicy – ich zdaniem Orawica ma swoje źródła na wysokości ok. 950 m n.p.m. na polskiej polanie Molkówka.Dunajowa Polana – polana w słowackich Tatrach Zachodnich w Kotlinie Orawickiej. Jest to pierwsza (licząc od Orawic) z szeregu polan znajdujących się wzdłuż drogi prowadzącej od Orawic dnem Kotliny Orawickiej i jej przedłużenia – Doliny Cichej Orawskiej. Znajduje się na wysokości ok. 820 m n.p.m., po południowej stronie rzeki Orawica i biegnącej wzdłuż niej drogi. Od południowej strony za polaną ciągnie się wał Pieczyska. Powyżej Dunajowej Polany wzdłuż drogi biegnącej Kotliną Orawicką i Doliną Cichą znajduje się jeszcze kilka dalszych polan: Szatanowa Polana, Czymchowska Polana, Czaplówka i Cicha Polana – wszystkie po południowej jej stronie.

    Dno kotliny znajduje się na wysokości ok. 790 m n.p.m., a kotlinę otaczają Tatry Zachodnie, Skoruszyńskie Wierchy i Orawicko-Witowskie Wierchy. Część kotliny, znajdująca się w widłach Orawicy, Bystrej i Mihulczego Potoku włączona została w obszar TANAP-u. Jest to rozległe i płaskie dnie kotliny, na którym znajdują się duże łąki i kilka polan (Dunajowa Polana, Szatanowa Polana, Betlejemka, Waniczka). Są one cały czas użytkowane, również po włączeniu ich w obszar parku narodowego. Zabudowanie i infrastruktura osady Orawica zajmują tylko nieduży skrawek Kotliny Orawickiej.

    Bystra (słow. Bystrá) – dolna część Bobrowieckiego Potoku na Słowacji, na odcinku od miejsca połączenia się go z Mihulczym Potokiem do miejsca, w którym uchodzi on do Orawicy. Ujście Bystrej do Orawicy znajduje się tuż przy kąpielisku termalnym w Orawicach, w miejscu o współrzędnych 49°18′00,0″N 19°44′57,7″E/49,300000 19,749361. Bystra to krótki potok – w prostej linii odległość między początkiem a ujściem Bystrej wynosi 1600 m.Orawice (słow. i węg. Oravice) – osada na Orawie (Słowacja), nad rzeką Orawica. Położona jest na wysokości 790 m n.p.m. w Kotlinie Orawickiej i Dolinie Orawickiej. Administracyjnie część Twardoszyna.
    Widok z Tatr na Kotlinę Orawicką z Bobrowca

    Bibliografia[ | edytuj kod]

    1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    2. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
    3. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.


    Waniczka (słow. Vanička) – polana i rozdroże szlaków turystycznych przy wylocie Doliny Bobrowieckiej Orawskiej do Kotliny Orawickiej, na obszarze TANAP-u. Jest to duża i wydłużona rówień po prawej stronie Bobrowieckiego Potoku i dobrej drogi asfaltowej (zakaz wjazdu pojazdów). Jest użytkowana gospodarczo jako łąka, na jej środku znajduje się leśniczówka Bobrowiec. W górnym końcu polany, pod lasem, na wysokości 872 m n.p.m. znajduje się wiata dla turystów, tablice informacyjne i rozdroże szlaków turystycznych. Prowadzi stąd ścieżka i kładka przez Bobrowiecki Potok do źródła siarkowej wody mineralnej zwanego Kisłą Wodą (Siričitý prameň) oraz do dawnego kąpieliska termalnego Jaszczurzyca (na tę drogę brak znakowanego szlaku, obowiązuje więc zakaz wstępu).Dolina Bobrowiecka (słow. Bobrovecká dolina, Bobrovská dolina) – duża dolina na Orawie w słowackich Tatrach Zachodnich. Dla odróżnienia od innej Doliny Bobrowieckiej na Liptowie (też w Tatrach Zachodnich) na mapach nazywana jest Doliną Bobrowiecką Orawską.




    Warto wiedzieć że... beta

    Skoruszyńskie Wierchy lub Pasmo Skoruszyńskie (słow. Skorušinské vrchy) – pasmo górskie na słowackiej Orawie. Najwyższym szczytem jest Skoruszyna (1314 m). Według regionalizacji polskich geografów stanowi środkową część Pogórza Skoruszyńskiego, które z kolei wchodzi w skład Pogórza Spisko-Gubałowskiego. Słowacy natomiast całe Pogórze Skoruszyńskie zaliczają do Beskidów Środkowych.
    Dolina Cicha Orawska (słow. Tichá dolina) – dolina będąca częścią Rowu Podtatrzańskiego. Znajduje się na pograniczu Tatr i Pogórza Spisko-Gubałowskiego. Płynący jej dnem potok Cicha Woda Orawska wyznacza granicę między tymi regionami; po jego północnej stronie znajdują się Orawicko-Witowskie Wierchy (część Pogórza Spisko-Gubałowskiego), po południowej – Tatry Zachodnie. Dla odróżnienia od innej Doliny Cichej (również na Słowacji) nazywana jest obecnie Doliną Cichą Orawską, dawniej nazywana była po prostu Doliną Cichą. Znajduje się niemal całkowicie na terenie Słowacji, jedynie niewielki skrawek z polaną Molkówka należy do Polski (od Bramy Orawskiej po granicę państwową).
    Mihulczy Potok (słow. Mihulčie) – potok na Słowacji spływający Doliną Mihulczą. Ma źródła pod przełęczą Borek na wysokości około 930 m n.p.m. Spływa we wschodnim, a potem północno-wschodnim kierunku dnem Doliny Mihulczej i powyżej Orawic w miejscu o współrzędnych 49°17′17,0″N 19°44′21,7″E/49,288056 19,739361 na wysokości około 840 m łączy się z Bobrowieckim Potokiem, tworząc potok Bystra.
    Bobrowiec (słow. Bobrovec) – samodzielny masyw górski na granicy polsko-słowackiej, wznoszący się ponad Doliną Chochołowską, Doliną Juraniową i Doliną Bobrowiecką Orawską w Tatrach Zachodnich.
    Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.
    Rów Podtatrzański (514.14), słow. Podtatranská brázda – mezoregion fizycznogeograficzny leżący u północnego podnóża Łańcucha Tatrzańskiego i stanowiący część Obniżenia Orawsko-Podhalańskiego. Oddziela on Góry Choczańskie i Tatry od Pogórza Spisko-Gubałowskiego.
    Dolina Mihulcza (słow. Mihulčia dolina) – dolina na Słowacji oddzielająca Tatry Zachodnie od Pogórza Skoruszyńskiego. Jest jedną z ciągu dolin tworzących zachodnią część Rowu Podtatrzańskiego. Rozpoczyna się na przełęczy Borek na wysokości 940 m, skąd opada we wschodnim, a potem północno-wschodnim kierunku i uchodzi na wysokości około 830 m do Kotliny Orawickiej. Ma długość około 2 km. Jej orograficznie prawe zbocza tworzy grupa Osobitej, w którą wcinają się dwa boczne odgałęzienia – Dolina Zadnia Krzemienna i Mihulczy Żleb. Zbocza lewe należą do Skoruszyńskich Wierchów, będących częścią Pogórza Skoruszyńskiego. Dnem doliny płynie Mihulczy Potok. Doliną Mihulczą prowadzi też szosa łącząca Orawice z Habówką.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.