• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kostrzewa owcza

    Przeczytaj także...
    Wiechlinowate, trawy (Poaceae (R. Br.) Barnh., Gramineae Juss.) – rodzina roślin należąca do rzędu wiechlinowców. Liczy ok. 11 tys. gatunków. Stanowi ona główny komponent roślinności stepowej, łąkowej i pastwiskowej. Należą do niej również ważne rośliny uprawne, w tym zboża. W Polsce występuje ponad 150 gatunków traw.Gatunek (łac. species, skrót sp.) – termin stosowany w biologii w różnych znaczeniach, zależnie od kontekstu, w jakim występuje. Najczęściej pod pojęciem gatunku rozumie się:
    Fosfor (P, gr. phosphoros ‘niosący światło’, łac. phosphorus) – pierwiastek chemiczny, niemetal. Jedynym stabilnym izotopem fosforu jest P.

    Kostrzewa owcza (Festuca ovina) – gatunek niskiej trawy z rodziny wiechlinowatych. Tworzy koliste, szarozielone kępy. Występuje na suchych i piaszczystych glebach. Ma niewielką wartość pastewną. W Polsce występuje pospolicie na terenie całego kraju.

    Morfologia[]

    Tworzy zbitą, zwartą darń. Kępy szarozielone.

    Ekologia[]

    Najlepiej rozwija się na glebach ubogich, zwłaszcza w fosfor, kwaśnych i suchych. Odpowiadają jej przede wszystkim wszelkiego rodzaju piaski. Preferuje stanowiska dobrze nasłonecznione. Bardzo odporna na ostre zimy. W korzystnych warunkach może być nawet zimozielona. Wrażliwa na udeptywanie. Występuje w różnych zbiorowiskach trawiastych oraz leśnych - o zróżnicowanych warunkach siedliskowych.

    Zastosowanie[]

    Gatunek ciężkostrawny, o niewielkiej wartości pastewnej i niskiej smakowitości nawet dla owiec. Z racji licznego występowania może być niekiedy wykorzystywany w celach paszowych. Trawa wysoko ceniona ze względu na rolę przeciwerozyjną. Dla wielu stanowisk jest rośliną pionierską, pojawiającą się samorzutnie, dla innych wprowadzaną poprzez zasiew. Wzrasta wykorzystanie tej kostrzewy do zakładania różnego rodzaju trawników oraz zadarniania terenów sportowych, rekreacyjnych, lotnisk, poboczy dróg i innych stanowisk trudnych.

    Przypisy

    1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-02].

    Bibliografia[]

  • Mała Encyklopedia Rolnicza, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1964.
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.