• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kostobar I

    Przeczytaj także...
    Machabeusze, znani również jako: Hasmoneusze (hebr.: מכבים lub מקבים, Makabim) – judejski ród kapłański, a po powstaniu Machabeuszy – dynastia panująca w Judei (147 p.n.e.-37 p.n.e.).Idumea (łac. Idumaea, hebr. Edom - czerwony) – kraina historyczna na południu Izraela, pierwotnie ciągnąca się aż do Morza Czerwonego. Od VI wieku p.n.e. ograniczona do okolic Hebronu i wzgórz między Morzem Martwym, a Morzem Śródziemnym. Zamieszkana przez Idumejczyków (Edomitów), będących plemieniem o semickim rodowodzie.
    Kleopatra VII Filopator, Kleopatra Wielka, gr. Κλεοπάτρα Φιλοπάτωρ, egip. Qlwpdrt – Kliupadrat (ur. 69 rok p.n.e., zm. 12 sierpnia 30 roku p.n.e. w Aleksandrii) – ostatnia królowa hellenistycznego Egiptu, panująca w latach 51–30 p.n.e. Nosiła tytuły Królowa, Nowa Bogini, Bogini Miłująca Ojca, Bogini Miłująca Ojczyznę. Była córką Ptolemeusza XII Auletesa. Po wstąpieniu na tron poślubiła swego brata Ptolemeusza XIII. Na skutek intryg dworskich opuściła Egipt i udała się do Palestyny, gdzie zdobyła poparcie Cezara, z którym miała syna, Ptolemeusza XV Cezariona. Dzięki interwencji wojskowej Cezara powróciła na tron egipski. Po śmierci Ptolemeusza XIII, który zginął na skutek zamieszek antyrzymskich w Aleksandrii, Kleopatra poślubiła drugiego brata, Ptolemeusza XIV. Z nim odbyła podróż do Rzymu w celu wzmocnienia więzi politycznych pomiędzy obydwoma państwami. Po śmierci Cezara powróciła do Egiptu i rozkazała zamordować małżonka, po czym w imieniu małoletniego Cezariona objęła rządy.

    Kostobar I (zm. 26 p.n.e.) – namiestnik Idumei i Gazy od 37/36 p.n.e., szwagier Heroda Wielkiego.

    Pochodził z rodu kapłanów idumejskiego boga Koze (Kozai). Po zdobyciu Jerozolimy przez Heroda Wielkiego w 37 p.n.e. został mianowany jej strażnikiem, a w ciągu kolejnego roku namiestnikiem Idumei i Gazy.

    Kostobar zachowywał się nielojalnie wobec Heroda. Potajemnie ukrywał ściganych przez niego synów Baby, zwolenników Antygona, ostatniego króla Judei z dynastii hasmonejskiej. Między 36 a 34 p.n.e. zapewniał egipską władczynię Kleopatrę VII, że Idumejczycy są gotowi porzucić judaizm i wystąpić przeciwko Herodowi. Przypuszcza się, że Kostobar współpracował z Aleksandrą, teściową Heroda. Do grupy idumejskich spiskowców należeli także Dositeos, Lizymach i Antypater Gadias

    Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.Gaza (arab. ‏غزة‎, Ghazza, hebr. ‏עַזָּה‎, Azza) – miasto w Autonomii Palestyńskiej, będące stolicą Strefy Gazy.

    Pod koniec 34 p.n.e. poślubił Salome I, siostrę Heroda. Para rozwiodła się w 26 p.n.e., a Kostobar I krótko potem został stracony po wykryciu spisku przeciwko byłemu szwagrowi.

    Kostobar i Salome mieli syna Antypatra III i córkę Berenikę I.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Ciecieląg Jerzy, Polityczne dziedzictwo Heroda Wielkiego. Palestyna w epoce rzymsko-herodiańskiej, Kraków 2002, s. 59-61.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Herod Wielki (Herodes Magnus), czasami w literaturze opisywany jako Herod (II) Wielki (ur. 73 lub w 72 roku p.n.e., zm. 4 roku p.n.e.) – syn Idumejczyka Antypatra i Nabatejki Kypros. Od roku 47 p.n.e. był namiestnikiem Galilei mianowanym przez swojego ojca, a od 46 r. p.n.e. namiestnikiem Celesyrii i Samarii z ręki Sekstusa Cezara. W latach 37 - 4 p.n.e. król Judei z łaski Rzymu.
    Antygon (gr. Αντίγονος, hebr. ‏מתתיהו אנטיגונוס‎; zm. 37 p.n.e.) – król Judei od 40 p.n.e. oraz arcykapłan, ostatni władca z dynastii Hasmoneuszy.
    Jerzy Janusz Ciecieląg (ur. 28 września 1971 w Staszowie) - historyk, adiunkt w Katedrze Historii Starożytnej w Instytucie Historii Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Badacz historii narodu żydowskiego w okresie hellenistycznym i rzymskim. Jest wykładowcą w katedrze Historii Starożytnej Uniwersytetu Pedagogicznego.
    Judaizm – religia monoteistyczna, której podstawą jest wiara w jednego Boga (osobowego, niepodzielnego, będącego bytem niematerialnym, bezcielesnym i wiecznym), będącego nie tylko Stwórcą świata, ale także jego stałym „nadzorcą”, czy też „opiekunem”. Bóg ten zawarł z ludem Izraela wieczyste przymierze, obiecując ochronę i pomoc w zamian za podporządkowanie się jego nakazom.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.