• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Korpus - botanika

    Przeczytaj także...
    Podziały antyklinalne – podział komórki, w którym nowo powstająca ściana podziałowa jest poprzeczna do powierzchni stycznej organu. Orientację nowo powstającej ściany podziałowej wyznacza się względem ułożenia organu, osi długiej, powierzchni poprzecznej oraz stycznej. Podziały wyłącznie antyklinalne mają miejsce na przykład tunice, czyli zewnętrznej warstwie komórek merystematycznych tworzących wierzchołek wzrostu łodygi.Podziały peryklinalne – podział komórki, w którym nowo powstająca ściana podziałowa jest równoległa do powierzchni stycznej organu. Podział komórki może przyjmować jedną z 3 orientacji, bądź orientację pośrednią między nimi. Orientację nowo powstającej ściany podziałowej wyznacza się względem ułożenia organu, osi długiej, powierzchni poprzecznej oraz stycznej. Podziały te zachodzą na przykład w korpusie stożka wzrostu łodygi. Poza podziałami peryklinalnymi w tej części merystemu wierzchołkowego zachodzą też podziały antyklinalne i skośne.
    Komórka inicjalna – jest to występująca u roślin komórka pozostająca stale zdolna do podziału, stale zachowuje charakter merystemtyczny. W wyniku podziału komórki inicjalnej powstają dwie komórki. Jedna z nich, w toku dalszych podziałów, wytwarza komórki potomne, które przekształcają się następnie w tkanki stałe. Druga pozostaje komórką inicjalną, zdolną do kolejnych podziałów.
    Schemat wierzchołka wzrostu: L3 - korpus

    Korpus – element stożka wzrostu u okrytozalążkowych. W skład korpusu wchodzą komórka inicjalna oraz jej pochodne. Komórki te znajdują się pod warstwą zewnętrzną określaną nazwą tunika. Komórki korpusy są duże i tworzą nieregularny układ. Dzielą się zarówno peryklinalnie jaki i antyklinalnie. Korpus wraz z tuniką tworzą tkankę protomerystemu.

    Merystem wierzchołkowy, stożek wzrostu – tkanka roślinna twórcza znajdująca się na wierzchołku pędu lub korzenia. Merystem zbudowany jest z niewielkich komórek o znacznym tempie podziałów. W wyniku tych podziałów następuje wzrost pędu lub korzenia na długość i tylko niewielki przyrost pierwotny na grubość.Tunika – zewnętrzna część protomerystemu u okrytonasiennych, składająca się jednej dwóch lub więcej warstw komórek. Każda z warstw komórek ma oddzielną komórkę inicjalną dzielącą się antyklinalnie. Najczęściej rośliny dwuliścienne mają dwuwarstwową tunikę. U części roślin warstwa tuniki jest trudna lub całkowicie niemożliwa do wyodrębnienia. Z zewnętrznej warstwy tuniki powstaje epiderma. Komórki tuniki biorą również udział w powstawaniu zaczątków liści.


    Okrytonasienne, okrytozalążkowe (Magnoliophyta; syn. Angiospermae) – grupa (klad) roślin naczyniowych pochodzących od wspólnego przodka żyjącego prawdopodobnie w okresie karbonu (350-275 mln lat temu) i stanowiących siostrzaną linię rozwojową w stosunku do nagonasiennych. Okrytonasienne charakteryzują się zredukowanym gametofitem oraz brakiem rodni i plemni. Sporofity są pokaźne, a kwiat jest często obupłciowy. Części wytwarzające gamety to słupki i pręciki. Słupki powstają ze zrośniętych owocolistków. Pręciki zbudowane są z nitki i główki. W główce występują najczęściej 2 pylniki. W pylnikach powstają mikrospory, z których następnie rozwijają się ziarna pyłku, które wytwarzają tzw. jądra plemnikowe (nieruchome plemniki).

    Przypisy

    1. Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 173-174. ISBN 83-01-13953-6.
    2. Malinowski Edmund: Anatomia roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 96-97.
    3. Hejnowicz Z.: Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych. Warszawa: PWN, 1980, s. 446. ISBN 8301004207.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.033 sek.