• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Korfu



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Spenser - prywatny detektyw, bohater 40 powieści Roberta B. Parkera, np. "Na chybił trafił" (oryg. Potshot). Na postawie powieści wyprodukowano serial telewizyjny Spenser: For Hire (Robert Urich) i trzy filmy telewizyjne (Joe Mantegna). Jego przyjacielem jest były gangster Hawk a dziewczyną Susan Silverman (w serialu Barbara Stock, w filmach Marcia Gay Harden). W drugim roku serialu Suzan zniknęła, jej miejsce zajęła Rita Fiore (Carolyn McCormick), w trzecim roku powróciła Suzan. Po śmierci pisarza jego spadkobiercy wybrali Ace Atkinsa, który ma kontynuować serię powieści.Region Wyspy Jońskie (nwgr. Ιόνια Νησιά, trl. Iónioi Nī́soi) – jeden z 13 regionów administracyjnych Grecji położony na wschodnim krańcu kraju. Obejmuje swoim obszarem większą część archipelagu Wyspy Jońskie bez wysp południowych leżących u południowo-wschodnich wybrzeży Peloponezu jak Kithira Antikithira i Elafonisos. Region graniczy z innymi regionami przez wody Morza Jońskiego: od wschodu z regionem Epir i regionem Grecja Zachodnia, od północy z Albanią a od zachodu z Włochami.

    Korfu, starożytna Kerkyra (gr. Κέρκυρα = Kerkira, łac. Cercyra; wł. Corfu) – górzysta wyspa w Grecji, w północnej części Morza Jońskiego u wybrzeży Albanii. Łącznie z kilkoma pobliskimi wysepkami tworzy gminę Korfu, w jednostce regionalnej Korfu, w regionie Wyspy Jońskie, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie.

    Jednostka regionalna Korfu (nwgr.: Περιφερειακή ενότητα Κέρκυρας) – jednostka administracyjna Grecji powołana do życia 1 stycznia 2011.Sparta (gr. Σπάρτη Spártē, Λακεδαίμων Lakedaímōn, Lacedemon) – starożytne miasto oraz terytorium polis w południowej Grecji, na półwyspie Peloponez, główny ośrodek miejski Lakonii.

    Stolicą wyspy jest miasto Korfu (zwane też Kerkirą). Najwyższy szczyt na wyspie to Pantokrator (906 m n.p.m.).

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 Starożytność od kolonizacji do rzymskiego podboju
  • 1.2 Późniejsze dzieje
  • 2 Geografia
  • 3 Klimat
  • 4 Gospodarka
  • 5 Korfu w literaturze
  • 5.1 Galeria
  • 6 Zobacz też
  • 7 Bibliografia
  • 8 Linki zewnętrzne
  • 9 Przypisy
  • Historia[]

    Starożytność od kolonizacji do rzymskiego podboju[]

    Wyspa Korkyra skolonizowana została przez Korynt w połowie VIII wieku p.n.e. Greckie kolonie zazwyczaj utrzymywały zażyłe więzi ze swymi metropoliami, jednak dążącą do niepodległości Korkyrę łączyły z Koryntem wrogie stosunki. Koryncki tyran Periander zmusił Korkyrę do uległości (koniec VII wieku p.n.e.), ale wkrótce odzyskała ona niezależność.

    Apollonia Iliryjska – kolonia Koryntu na wybrzeżu Iliryjskim. Założona w roku 588 p.n.e. przez grupę 200 kolonistów z Koryntu i Kerkyry.Maria Danuta Jaczynowska (ur. 17 lutego 1928 w Warszawie, zm. 21 lutego 2008 w Toruniu) – polska historyczka specjalizująca się w historii starożytnego Rzymu.

    Ok. 575 r. p.n.e. w Korkyrze powstała świątynia Artemidy, "najstarszy zachowany przykład rozwiniętego porządku doryckiego, z kamiennymi kolumnami, belkowaniem i wystrojem rzeźbiarskim".

    Na początku V wieku p.n.e. tyran Hippokrates próbował podporządkować sobie Syrakuzy, jednakże wspólna interwencja Koryntu i Korkyry temu zapobiegła.

    W obliczu wyprawy Kserksesa (480-479 r. p.n.e.) Korkyra zachowała neutralność, co w praktyce oznaczało opowiedzenie się po stronie perskiej.

    Adam Ziółkowski (ur. 1951) - polski historyk starożytności, profesor nadzwyczajny na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (Zakład Historii Starożytnej) oraz na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (Zakład Historii Kościoła). Tłumacz, autor podręczników szkolnych i akademickich. W 1993 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy pt. The Temples of Mid-Republican Rome and Their Historical and Topographical Context (książka została opublikowana w Rzymie rok wcześniej). Zainteresowania badawcze profesora Ziółkowskiego skupiają się m.in. na zagadnieniach początków miasta Rzym, wczesnej historii państwa rzymskiego (królestwo i wczesna republika), dziejach chrześcijaństwa w starożytności. Członek Collegium Invisibile.Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.

    W 435 r. p.n.e. nastąpiła eskalacja konfliktu z Koryntem. Przyczyną był spór o kontrolę nad miastem Epidamnos, założonym wspólnie przez osadników z obu polis (drugą wspólną kolonią Korkyry i Koryntu była Apollonia Iliryjska). Rywalizacja między Korkyrą (wspieraną przez Ateny) a Koryntem (sojusznikiem Sparty) była jednym z wydarzeń bezpośrednio poprzedzających wybuch II wojny peloponeskiej.

    Zbigniew Bolesław Ryszard Herbert (ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 w Warszawie) – polski poeta, eseista, dramaturg, twórca słynnego cyklu poetyckiego "Pan Cogito", autor słuchowisk; kawaler Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista, prawnik i filozof.Porządek dorycki (styl) – jeden z najbardziej znanych porządków architektonicznych czasów starożytnych. Charakteryzuje się on ciężkimi proporcjami, surowością i monumentalizmem. Walory artystyczne ustępowały w nim miejsca funkcjonalizmowi.

    W wyniku pokoju zawartego po I wojnie iliryjskiej (229-228 r. p.n.e.) Korkyra znalazła się pod panowaniem rzymskim.

    Stara forteca w Korfu

    Późniejsze dzieje[]

    W kolejnych wiekach wyspa znajdowała się pod rządami kolejno Rzymu, Bizancjum, Wenecji i Turcji Osmańskiej. W latach 1800-1807 była częścią Republiki Siedmiu Wysp. Po Kongresie wiedeńskim znalazła się pod panowaniem Anglii, które trwało do 1864 roku. Następnie wyspa stała się częścią Grecji.

    Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej (KSNG) – komisja odpowiedzialna za ustalanie polskich nazw geograficznych świata (egzonimów) oraz za reprezentowanie Polski w kwestiach nazewnictwa geograficznego na arenie międzynarodowej.Pierwsza wojna iliryjska – wojna prowadzona w latach 229 p.n.e. – 228 p.n.e. przez Rzymian przeciwko Teucie, królowej plemienia iliryjskiego Labeatów.

    Od mniej więcej połowy XIX wieku wyspa stała się popularnym miejscem wypoczynkowym dla zamożnych Europejczyków – przede wszystkim Austriaków, Francuzów i Włochów. Na wyspie znajdują się dzięki temu pałace niegdyś należące do zamożnych rodów – takich jak Habsburgowie czy di Savoia.

    Korfu albo Kerkyra (gr. Κέρκυρα) – miasto w Grecji, stolica wyspy Korfu i prefektury Kerkira w regionie administracyjnym Wyspy Jońskie, około 39,4 tys. mieszkańców (stan z roku 2001).Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część Azji południowo-zachodniej, Afrykę północną i Europę południowo-wschodnią. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Epidamnos (obecnie Durrës) - kolonia Korkyry na wybrzeżu iliryjskim. Założona w roku 627 p.n.e.. Za rządów tyrana Koryntu Periandra miasto zostało podporządkowane Koryntowi.
    Druga wojna peloponeska zwana też wielką wojną peloponeską (431-404 p.n.e.) między Atenami i wspierającym je Ateńskim Związkiem Morskim, a Spartą i Związkiem Peloponeskim. Powodem wojny była rywalizacja dwóch największych potęg greckich o hegemonię nad całą Grecją. Już pierwszy okres był niepomyślny dla Aten. Spartanie złupili Attykę. W Atenach, gdzie schronili się mieszkańcy całej Attyki, wybuchła groźna zaraza. Ofiarą jej padł m.in. Perykles. Po jego śmierci do głosu doszli przywódcy radykalnej grupy demokratów: najpierw Kleon, a następnie Hyperbolos. Jednym z ważniejszych sukcesów Aten było utrzymanie twierdzy Pylos i zdobycie wyspy Sfakterii, broniącej wstępu do Zatoki Pylońskiej.
    Wyspa – trwały fragment lądowej powierzchni Ziemi, który jest otoczony ze wszystkich stron wodą. Wyspy istnieją więc na rzekach, jeziorach, stawach, morzach i oceanach. Mała wyspa to wysepka. Za wyspy nie uznaje się ruchomych ławic piaszczystych ani obszarów lądu zalewanych podczas przypływów.
    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.
    Korfu (gr. Δήμος Κέρκυρας, Dimos Kierkiras) – gmina w Grecji, w administracji zdecentralizowanej Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie, w regionie Wyspy Jońskie, w jednostce regionalnej Korfu. W jej skład wchodzi między innymi wyspa Korfu. Siedzibą gminy jest Korfu. W 2011 roku liczyła 102 071 mieszkańców. Powstała 1 stycznia 2011 roku w wyniku połączenia dotychczasowych gmin: Korfu, Melitiis, Korisia, Parelia, Paliokastritsa, Lefkimi, Feakes, Tinali, Esperii, Achilio, Ajos Jeorjos i Kasopea oraz wspólnot: Otoni, Matraki i Erikusa.
    Peloponez, Grecja Zachodnia i Wyspy Jońskie (nwgr. Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου) - jedna z 7 jednostek administracyjnych Grecji, wprowadzona 1 stycznia 2011.
    Korynt (nowogr.: Κόρινθος, Korinthos; łac.: Corinthus) – miasto portowe w środkowej Grecji, na półwyspie Peloponez, na Przesmyku Korynckim, stolica nomosu Koryntia i demosu Korynt. Liczba mieszkańców: 36 555 (2001). Ponadto od strony północnej Korynt graniczy z dużym kurortem Lutraki, liczącym ok. 16 520 stałych mieszkańców, przygotowanym na przyjęcie kilkakrotnie większej liczby odwiedzających i stanowiącym zaplecze rekreacyjne także dla samego Koryntu. Współczesny Korynt oddalony jest o kilka kilometrów od starożytnych ruin miasta – znajdują się one we wsi Stary Korynt, u stóp góry – twierdzy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.