• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kordzik

    Przeczytaj także...
    Kord, hauswehre (nie.) - pierwotnie krótki miecz albo długi nóż, sztylet, puginał. Później spokrewniony z szablą w wieku XVI. Używany przez uboższe warstwy społeczne.Mundur galowy Marynarki Wojennej – zbiór umundurowania galowego obowiązujący aktualnie w Marynarce Wojennej Sił Zbrojnych RP.
    Mizerykordia (łac. misericordia – miłosierdzie) – krótki, wąski sztylet służący do dobijania rannego lub konającego przeciwnika (stąd nazwa), o mocnym sztychu oraz długiej klindze przystosowanej do pchnięcia przeciwnika. Pochodny puginału.
    Kordzik (z pochwą) Wojsk Lotniczych w okresie PRL-u, długość całkowita 37 cm
    Kordzik oficera SA

    Kordzik – krótka broń biała, o budowie sztyletu. Jest bronią paradną, używaną w charakterze ceremonialnym, jako wyznacznik: stopnia wojskowego, piastowanego urzędu, funkcji, lub przynależności do określonej organizacji.

    Broń biała – rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).Artyleria zmotoryzowana - rodzaje artylerii naziemnej i nadbrzeżnej o ciągu zmotoryzowanym. Dzieli się ona na artylerię ciągnioną (działa holowane przez ciągnik lub samochód), przewoźną (działa przewożone na pojeździe mechanicznym) i samobieżną (działa montowane na pojazdach mechanicznych).

    Wywodzi się ze średniowiecznej mizerykordii - sztyletu służącego do dobijania rannych na polu bitwy.

    W Polsce obecnie noszony przez oficerów i chorążych do munduru galowego w Marynarce Wojennej i lotnictwie zawieszony na rapciach na wysokości lewego uda na równi z dolną krawędzią marynarki.Kordzik w lotnictwie pojawił się w 1919 r. W okresie międzywojennym noszono go w czasie uroczystości na skórzanych rapciach do pasa z koalicyjką. Nosili je także oficerowie Marynarki, załóg pociągów pancernych, artylerii zmotoryzowanej i czołgiści. Zaraz po II wojnie światowej kordzik nie był używany. Przedwojenny zwyczaj noszenia kordzika lotniczego przywrócono dopiero rozkazem MON nr 30 z 14 czerwca 1958 r.

    Polskie pociągi pancerne – rodzaj polskiej broni pancernej, głównie w okresie II RP (ale stosowanej także w pierwszych latach Polski Ludowej).Oficer − żołnierz zawodowy lub żołnierz rezerwy posiadający stopień wojskowy co najmniej podporucznika, pełniący zazwyczaj służbę na stanowisku dowódcy, instruktora, członka sztabu, a także na stanowisku szczególnym (np. sędzia sądu wojskowego, prokurator wojskowy, lekarz, pilot) lub na innym stanowisku.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Kord
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]





    Warto wiedzieć że... beta

    Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) – oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989. Uprzednio, w latach 1945–1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Państwo to w okresie 1945-1989 propagandowo i kolokwialnie określane było jako Polska Ludowa.
    Koalicyjka − rodzaj paska noszonego na skos w poprzek piersi i troczonego do pasa głównego. Koalicyjkę (najczęściej wykonaną ze skóry) nosi się przewieszoną przez ramię, pod naramiennikiem lub między naramiennikiem a kołnierzem munduru. Pas z koalicyjką spełnia dwie zasadnicze funkcje: równoważy ciężar przytroczonej u pasa broni białej lub pistoletu, a także zapobiega obracaniu się pasa wraz z bronią wokół ciała. Dzięki temu ułatwia dobywanie broni za pomocą jednej ręki.
    Sturmabteilung (SA, niem. Die Sturmabteilungen der NSDAP, pol. Oddziały Szturmowe NSDAP) – utworzone w 1920 roku bojówki do ochrony zgromadzeń partyjnych, a następnie oddziały masowej organizacji wojskowej Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP). Sturmabteilung było głównym narzędziem terroru niemieckiej partii nazistowskiej w walce z bojówkami i sympatykami innych ugrupowań politycznych (głównie komunistami). Po tzw. nocy długich noży z 29 na 30 czerwca 1934, kiedy w wyniku walk wewnątrzpartyjnych wymordowano jej przywódców, straciła na znaczeniu na rzecz Schutzstaffel (SS). Od barwy umundurowania SA były zwane brunatnymi koszulami.
    Broń paradna (ceremonialna) – broń (zarówno biała jak i palna) przeznaczona do celów reprezentacyjnych i ceremonialnych. Jej konstrukcja jest nastawiona przede wszystkim na walory estetyczne, mające podkreślać status, sprawowaną funkcję lub wywierać wrażenie na widzu. Jej funkcje praktyczne jako broni bojowej są kwestią drugorzędną i zazwyczaj są mocno ograniczone bądź całkowicie pomijane. Wykorzystywana najczęściej jako ozdobny element stroju, wyznacznik pozycji/funkcji, lub jako element wyposażenia kompanii reprezentacyjnych np. podczas parad wojskowych.
    Mundur galowy Sił Powietrznych – zbiór umundurowania galowego obowiązujący aktualnie w Siłach Powietrznych Sił Zbrojnych RP.
    Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
    Rapcie – część dawnego polskiego oporządzenia wojskowego; zwykle 2 paski z kolorowych taśm, sznurów lub skóry służące do zawieszania przy pasie broni siecznej. W XIX wieku nazywano je niesłusznie pendentem (z fr. pendant – wiszący – czyli pas zakładany przez ramię i pierś, równoważący obciążenie bronią boczną; podobne zadanie pełnił bandolier). W XX wieku przyjęła się nazwa żabka (prawdopodobnie ze względu na kształt).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.