• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konwent Polonia



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Biblioteka Uniwersytecka w Toruniu - główna biblioteka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, wraz z Biblioteką Medyczną Collegium Medicum (w Bydgoszczy) oraz bibliotekami wydziałowymi i instytutowymi tworzy sieć biblioteczno-informacyjną UMK; powstała w 1945 r., otwarta 10 maja 1947 r. W latach 1945-1947 siedzibą Biblioteki był gmach Towarzystwa Naukowego w Toruniu, w 1947 r. otrzymała samodzielny budynek przy ul. Chopina, a w 1973 r. została przeniesiona do nowego budynku w miasteczku akademickim na Bielanach. Od 1947 r. otrzymuje egzemplarz obowiązkowy. W 2002 r. uhonorowana medalem Bibliotheca Magna Perennisque przyznawanym przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich. W 2005 powołano do życia Muzeum Uniwersyteckie w Toruniu, które działa w strukturze Biblioteki.Rafał Radziwiłłowicz (ur. 20 grudnia 1860 w Petersburgu, zm. 28 października 1929 w Wilnie) – polski lekarz psychiatra, działacz społeczny, jeden z wielkich mistrzów masonerii polskiej.
    Konwentowicze[ | edytuj kod]
     Zobacz też kategorię: Członkowie Konwentu Polonia.

    Wśród blisko 1600 członków Konwentu od roku 1828 do dzisiaj znaleźli się:

  • Osman Achmatowicz, (1899-1988), chemik, Rektor Politechniki Łódzkiej;
  • Julian Andrzejkowicz, (1822-1898), założyciel Związku Narodowego Polskiego w USA (późniejszy Kongres Polonii Amerykańskiej), fabrykant;
  • Ignacy Baranowski, (1833-1919), lekarz, działacz społeczny, profesor Uniwersytetu Warszawskiego;
  • Ludwik Eliasz Bregman, (1865-1941), lekarz, neurolog, zginął w Getcie Warszawskim;
  • Józef Brudziński, (1874-1917), lekarz, Rektor Uniwersytetu Warszawskiego 1915 -1917;
  • Franciszek Brzeziński, (1867-1944), adwokat, pianista, kompozytor, krytyk muzyczny i historyk muzyki, konsul RP we Wrocławiu i w Berlinie;
  • Stefan Burhardt, (1899-1991), ochotnik Wojska Polskiego (1918–1920), kierownik Biblioteki Wróblewskich w Wilnie. Żołnierz września i Armii Krajowej. Dyrektor Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu. Autor katalogu ponad 12 tysięcy polonezów („Polonez – katalog tematyczny”);
  • Juliusz Bursche (1862-1942), biskup ewangelicko-augsburski;
  • Tytus Chałubiński, (1820-1889), lekarz patolog, badacz Tatr;
  • Aleksander Czekanowski (1833-1876), przyrodnik i odkrywca Syberii;
  • Leon Daraszkiewicz (1866-1931), polski lekarz psychiatra;
  • Benedykt Dybowski, (1833-1930), antropolog, przyrodnik, badacz Syberii;
  • Józef Bohdan Dziekoński, (1816-1855), pisarz, działacz emigracyjny;
  • Konstanty Dziewulski, (1885-1939), prawnik, profesor Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie, ziemianin;
  • Witold Eichler, (1874 – 1960), lekarz, entomolog.
  • Lubomir Gadon (von Gaden), (1831-1908), działacz emigracyjny, historyk, publicysta, bibliotekarz;
  • Kazimierz Giedroyć, (ok. 1808-1840), ziemianin, powstaniec listopadowy;
  • Maksymilian Hager, (1856-1918), lekarz, działacz narodowy na Górnym Śląsku, (w 1905 r. stał na czele zwycięskiej kampanii wyborczej W. Korfantego);
  • Karol Hildebrandt, (1815-po 1857), przywódca spisku studenckiego w Dorpacie Organizacja Świętokrzyżców, zesłany na Syberię;
  • Ildefons Houwalt, (1910-1987), artysta malarz, ułan i żołnierz Armii Krajowej;
  • Aleksander Jabłonowski, (1829-1913), powstaniec styczniowy, zesłaniec, historyk, członek Polskiej Akademii Umiejętności, doktor honoris causa Uniwersytetu Lwowskiego;
  • Stanisław Janikowski, (1833-1881), specjalista medycyny sądowej, profesor i dziekan Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności;
  • Michał Jastrzębski, (1859 – 1938), pastor kościoła ewangelicko-reformowanego, superintendent generalny Jednoty Litewskiej;
  • Witold Jodko-Narkiewicz, (1864-1924), członek „Proletaryatu”, współzałożyciel PPS, współpracownik J. Piłsudskiego. W okresie międzywojennym wiceminister Spraw Zagranicznych, poseł w Konstantynopolu i Rydze;
  • Edward Jürgens, (1824-1863), lider tzw. „millenerów”, powstaniec styczniowy, zmarł w celi X Pawilonu Cytadeli Warszawskiej;
  • Bronisław Kader, (1863-1937), chirurg, profesor i dziekan Uniwersytet Jagielloński;
  • Karol Klecki, (1866-1931), lekarz patolog, profesor i dziekan Uniwersytet Jagielloński, członek Polskiej Akademii Umiejętności;
  • Walerian Klecki, (1867-1920), profesor i dziekan Uniwersytet Jagielloński, autorytet w dziedzinie hodowli zwierząt i mleczarstwa;
  • Gabriel Korbut, (1862-1936), historyk literatury, językoznawca, bibliograf, członek Polskiej Akademii Umiejętności, profesor i dziekan w Wolnej Wszechnicy Polskiej;
  • Kazimierz Krzywicki, (1820-1883), polityk konserwatywny, autor reformy szkolnej w Królestwie Polskim
  • Bolesław Limanowski, (1835-1935), historyk, socjolog, polityk, nestor polskiego socjalizmu;
  • Wincenty Lutosławski, (1863-1954), filozof, krytyk literacki, publicysta, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, Uniwersytetu Jagiellońskiego, Polskiej Akademii Umiejętności;
  • Karol Gustaw Manitius, (1823-1904), duchowny ewangelicki, superintendent generalny Kościoła Ewangelicko – Augsburskiego;
  • Gustaw bar. Manteuffel-Szoege, (1832-1916), historyk Inflant;
  • Ignacy Manteuffel, (1875-1927), działacz społeczny, wojewoda kielecki;
  • Zygmunt Michelis, (1890-1977), biskup-adiunkt kościoła ewangelicko-augsburskiego;
  • Jakub Natanson, (1832-1884), chemik, profesor Szkoły Głównej w Warszawie, działacz społeczny;
  • Ludwik Natanson, (1822-1896), lekarz, społecznik, aktywny działacz gminy żydowskiej
  • Andrzej Niemojewski, (1864-1921), poeta, dramaturg, publicysta, religioznawca, działacz polityczny;
  • Leopold Marcin Otto, (1819-1882), pastor ewangelicko-augsburski, jedna z postaci protestantyzmu polskiego;
  • Adolf Pawiński (1840-1896), historyk, dyrektor Archiwum Głównego, profesor Uniwersytetu Warszawskiego;
  • Ryszard Paszko (1878-1940), pastor, naczelny kapelan wyznania ewangelicko-augsburskiego Wojska Polskiego, generał brygady;
  • Rafał Radziwiłłowicz, (1860-1929), lekarz psychiatra, działacz społeczny, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie;
  • Władysław Rothert, (1863-1916), botanik, profesor uniwersytetów w Kazaniu, Charkowie i Odessie. Szef Katedry Anatomii i Fizjologii Roślin Uniwersytetu Jagiellońskiego;
  • Józef Siemiradzki (1858-1933), paleontolog, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, członek PAU;
  • Władysław Pereświet-Sołtan (1870-1943), wojewoda warszawski, delegat Rządu RP na Litwie Środkowej, minister spraw wewnętrznych;
  • Ludwik Teichmann-Stawiarski (1823-1895), anatom, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, wynalazca stosowanej w medycynie sądowej metody wykrywania śladów krwi;
  • Wiktor Szachno, (1809-po 1864), ziemianin, uczestnik powstań 1831 i 1863 r.;
  • Stanisław Józef Thugutt, (1862-1956) mineralog, rektor i profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki Warszawskiej, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk;
  • Witold Tymiński, (1919-1996), profesor i prorektor Akademii Medycznej w Gdańsku, porucznik ZWZ-AK;
  • Edward Wende, (1874-1949), superintendent kaliski Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, kaznodzieja;
  • Józef Weyssenhoff, (1860-1932), pisarz, działacz endecki;
  • Bronisław Wróblewski, (1888-1941), prawnik, profesor prawa karnego Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie;
  • Bronisław Zaleski, (1819-1880), spiskowiec, zesłaniec, emigrant, historyk, wydawca;
  • Witold Załęski, (1836-1908), statystyk i demograf, wykładowca Szkoły Głównej Warszawskiej i Szkoły Handlowej Kronenberga w Warszawie;
  • Marian Zdziechowski, (1861-1938), krytyk, historyk literatury, filozof. Profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor, dziekan i rektor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, Członek Polskiej Akademii Umiejętności;
  • Józef Ziemacki, (1856-1925), lekarz, profesor Uniwersytetu w Petersburgu, prorektor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie;
  • Edward Żeligowski, (1816-1864), poeta, działacz patriotyczny
  • oraz wielu innych naukowców, lekarzy, prawników, artystów, ziemian i mężów stanu.

    Józef Siemiradzki (ur. 28 marca 1858 w Charkowie, zm. 12 grudnia 1933 w Warszawie) – polski geolog i podróżnik, profesor paleontologii Uniwersytetu Lwowskiego (1901-1933).Związek Walki Zbrojnej (ZWZ) (SSS) – Siły Zbrojne w Kraju podczas II wojny światowej, w okresie od 13 listopada 1939 do 14 lutego 1942, a następnie przemianowane na Armię Krajową.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Koło Filistrów Konwentu Polonia
  • Stowarzyszenie Filistrów Konwentu Polonia w Warszawie


  • Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Związek Polskich Korporacji Akademickich (ZPKA) to organizacja zrzeszająca część korporacji działających w Polsce. Należą do niego obecnie Aquilonia i Baltia.
    Polska Partia Socjalistyczna (PPS) – polska partia polityczna o charakterze niepodległościowym, socjalistycznym i pracowniczym (klasyfikowana w grupie partii lewicowych), założona w listopadzie 1892 podczas tzw. zjazdu paryskiego jako Związek Zagraniczny Socjalistów Polskich, jedna z najważniejszych w Polsce sił politycznych aż do 1948. W czasach PRL jako samodzielna partia działała jedynie na emigracji.
    Tatry (514.5, słow. Tatry, niem. Tatra, węg. Tátra) – najwyższe pasmo w łańcuchu Karpat, również najwyższe między Alpami a Uralem i Kaukazem. Są częścią Łańcucha Tatrzańskiego, w Centralnych Karpatach Zachodnich.
    Archidiecezja warszawska – jedna z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim ustanowiona diecezją wyłączoną z metropolii poznańskiej w 1797 (erygowana 19 października 1798 przez papieża Piusa VI bullą Ad universam agri Dominici curam), ustanowiona archidiecezją 12 marca 1818 przez papieża Piusa VII bullą Militantis Ecclesiae regimini, związana unią personalną in persona episcopi z archidiecezją gnieźnieńską (1946-1992). 25 marca 1992 r., bullą Totus Tuus Poloniae Populus, papież Jan Paweł II dokonał reorganizacji struktur administracyjnych Kościoła katolickiego w Polsce. Obszar kraju został podzielony na 39 archidiecezji i diecezji. Dotychczasowa archidiecezja warszawska została podzielona na 3 diecezje: archidiecezję warszawską, diecezję warszawsko-praską i diecezję łowicką, które wraz z diecezją płocką utworzyły metropolię warszawską. W 2004 diecezja łowicka została przyłączona do metropolii łódzkiej.
    Władysław Eugeniusz Sołtan (Pereświet-Sołtan) (ur. 7 lipca 1870 w Twerze, zm. 7 lutego 1943 w Warszawie) – polski prawnik, działacz państwowy II Rzeczypospolitej; ojciec Jerzego.
    Ignacy Manteuffell (ur. 3 września 1875 r. w majątku rodzinnym Taunagi (Inflanty Polskie, obecnie Łotwa), zm. 17 sierpnia 1927 r. w Kielcach) – prawnik, społecznik, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.
    Ks. Zygmunt Michelis (ur. 17 marca 1890 w Byczu, zm. 2 grudnia 1977 w Warszawie) – polski duchowny ewangelicki, biskup-adiunkt Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, prekursor ekumenicznej współpracy z Kościołem Rzymskokatolickim.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.