Kontroler stacji bazowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kontroler Stacji Bazowej)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kontroler stacji bazowej, BSC (ang. base station controller) – kontroler (sterownik) stacji bazowej sieci bezprzewodowych.

Telefon komórkowy, potocznie komórka — telefon działający w oparciu o telefonię komórkową, czyli urządzenie telekomunikacyjne umożliwiające swoim użytkownikom bezprzewodowe połączenia na obszarze złożonym z tzw. komórek.Stacja przekaźnikowa, stacja bazowa, BTS (ang. Base Transceiver Station) – w systemach łączności bezprzewodowej (np. popularnym GSM) urządzenie (często z wysokim masztem), wyposażone w antenę fal elektromagnetycznych, łączące terminal ruchomy (telefon komórkowy, pager) z częścią stałą cyfrowej sieci telekomunikacyjnej.

Pełni nadzór nad kilkunastoma lub kilkudziesięcioma stacjami bazowymi. Steruje przełączaniem połączeń w ramach nadzorowanych przez siebie stacji, a także mocą, z jaką nadaje telefon komórkowy.

Kontroler stacji bazowych ze stacjami bazowymi połączony jest za pomocą linii kablowych lub radiolinii (anten kierunkowych).

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Krzysztof Wesołowski: Systemy radiokomunikacji ruchomej. Wydawnictwo Komunikacji i Łączności wydanie trzecie ISBN 83-206-1469-4




Reklama