• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konsul rzymski



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Imperium – zakres władzy wojskowej, cywilnej i religijnej wyższych urzędników w starożytnym Rzymie. Imperium posiadali następujący urzędnicy: dyktator, konsulowie i pretorzy. W przypadku dyktatora było to summum imperium czyli władza nieograniczona, konsul dysponował tzw. imperium maius (władza większa), natomiast pretos posiadał tzw imperium minus (władza mniejsza). Osoby posiadające imperium miały prawo do zasiadania na krześle kurulnym i korzystania z eskorty liktorów. Liczba liktorów i trzymane przez nich rózgi wskazywały na zakres władzy danego urzędnika.Konstans II Brodaty (Constans II Pogonatus, ur. 7 listopada 630, zm. 15 września 668) – cesarz bizantyński od 641 roku do śmierci.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • konsular
  • lista konsulów rzymskich,
  • prokonsul
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik Wyrazów Obcych. [dostęp 2015-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-13)].
    2. Prawo rzymskie, Słownik encyklopedyczny, red. Witold Wołodkiewicz, WP Warszawa 1986, s.40.
    3. Prawo rzymskie, Słownik encyklopedyczny, red. Witold Wołodkiewicz, WP Warszawa 1986, s.41.
    4. Jan Zabłocki, Anna Tarwacka, Publiczne prawo rzymskie, Warszawa 2011, s.161.
    5. Géza Alföldy, Historia społeczna starożytnego Rzymu, Poznań, Kantor Wydawniczy SAWW 1991, s. 143.
    6. Adam Ziółkowski, Historia powszechna. Starożytność, Warszawa 2009, s. 737.
    7. Maria Jaczynowska, Historia starożytnego Rzymu, Warszawa 1986,
    8. O. Jurewicz, L. Winniczuk, Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym, PWN 1968, s. 367.
    9. O. Jurewicz, L. Winniczuk, Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym, PWN 1968, s. 367, 368.
    10. Por. Appian z Aleksandrii, Wojny syryjskie 15.63, przeł. Ludwik Piotrowicz: Historia Rzymska (część 1 i 2). Wrocław: Ossolineum, 1957.
    11. W roku 59 p.n.e. Niektórzy stołeczni dowcipnisie, żartobliwie datując swe listy w celu niby dokumentacji, pisali, że „stało się to" nie za konsulatu Cezara i Bibulusa, lecz „za konsulatu Cezara i Juliusza" (Swetoniusz, Boski Juliusz 20).
    12. Słownik Wyrazów Obcych. [dostęp 2015-06-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-17)].
    Princeps senatus (pol. pierwszy w senacie, najznakomitszy senator), w starożytnym Rzymie tytuł nadawany senatorowi, którego cenzorowie jako pierwszego umieścili na liście członków senatu. Tytuł nadawano na pięć lat, oprócz prestiżu dawał wymierne korzyści – uhonorowany w ten sposób senator rozpoczynał dyskusję nad złożonymi wnioskami, co mogło znacząco wpłynąć na jej przebieg.Ab Urbe Condita lub Anno Urbis Conditae (AUC lub A.U.C.) – łacińskie wyrażenie oznaczające "od założenia Miasta" (Rzym), co wydarzyło się, według starożytnych obliczeń, 21 kwietnia roku 753 p.n.e.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Plebejusze (łac. plebes - lud) – w starożytnym Rzymie warstwa społeczna, prawdopodobnie wywodząca się od ludów pobliskich, podbitych terenów lub osiedlających się w Rzymie.
    Karol Młot (fr. Charles Martel, niem. Karl Martell, ur. 23 sierpnia 686 w Herstalu, zm. 22 października 741 w Quierzy-sur-Oise) – frankijski majordomus, faktyczny władca państwa Franków.
    Pretor (łac. praetor – l.mn. praetores) – wyższy urzędnik w antycznym Rzymie mający tzw. władzę mniejszą (imperium minus). W czasie nieobecności konsulów, pretor (później dwóch) przejmował najwyższą władzę w mieście, mogąc nawet zwoływać posiedzenia senatu. Zasadniczym jednak zadaniem pretorów było sądownictwo. Ważnym uprawnieniem pretora było wydawanie edyktów (edykty pretorskie), w których ustalał on sposoby postępowania w sprawach niedostatecznie jasno uregulowanych przez ustawy (leges) czy prawo zwyczajowe. Owe edykty odegrały ważną rolę w rozwoju prawodawstwa i były uwzględniane w późniejszych kodyfikacjach prawa rzymskiego.
    Fasces (plurale tantum od łac. fasci - wiązka) – liktorskie fasces w starożytnym państwie rzymskim stanowiły wiązkę rózg (poza pomerium lub w czasie wojny z zatkniętym w nie toporem) noszoną przez liktorów przed najwyższymi urzędnikami; symbol ich władzy, przejęty od Etrusków.
    Maria Danuta Jaczynowska (ur. 17 lutego 1928 w Warszawie, zm. 21 lutego 2008 w Toruniu) – polska historyczka specjalizująca się w historii starożytnego Rzymu.
    Adam Ziółkowski (ur. 1951) - polski historyk starożytności, profesor nadzwyczajny na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (Zakład Historii Starożytnej) oraz na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (Zakład Historii Kościoła). Tłumacz, autor podręczników szkolnych i akademickich. W 1993 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy pt. The Temples of Mid-Republican Rome and Their Historical and Topographical Context (książka została opublikowana w Rzymie rok wcześniej). Zainteresowania badawcze profesora Ziółkowskiego skupiają się m.in. na zagadnieniach początków miasta Rzym, wczesnej historii państwa rzymskiego (królestwo i wczesna republika), dziejach chrześcijaństwa w starożytności. Członek Collegium Invisibile.
    Augur (łac.) – rzymski kapłan, którego obowiązki polegały na wróżeniu z lotu ptaków, wnętrzności zwierząt ofiarnych i gwiazd.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.