• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej



    Podstrony: [1] [2] 3 [4]
    Przeczytaj także...
    Demokracja – ustrój polityczny i forma sprawowania władzy, w których źródło władzy stanowi wola większości obywateli (sprawują oni rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli).Bierne prawo wyborcze (prawo wybieralności) – prawo do kandydowania. Przykładowo w Polsce bierne prawo wyborcze do Sejmu, czyli prawo bycia wybranym na posła, ma każdy obywatel polski mający prawo wybierania (czyli mający czynne prawo wyborcze), który najpóźniej w dniu wyborów kończy 21 lat. W przypadku senatorów granica wieku jest wyższa i wynosi 30 lat. Wynika to z faktu, iż Senat z założenia ma być "izbą rozsądku", powinien zatem składać się z osób mających określone doświadczenie i wiedzę oraz obycie polityczne.
    Zobacz też[]
  • ustrój polityczny Polski
  • Przypisy

    1. KPN, Projekt Konstytucji z 1993 r. [dostęp 2016-05-21].
    2. Antoni Dudek: Historia polityczna Polski 1989–2012. Kraków: Znak, 2013, s. 358. ISBN 978-83-240-2130-7.
    3. Uchwała Sądu Najwyższego w sprawie ważności referendum konstytucyjnego przeprowadzonego w dniu 25 maja 1997 r. Dz. U. z dnia 17 lipca 1997 r., 15 lipca 1997.
    4. Głosowanie nr 23 na pos. nr 24 dn. 08-09-2006, Sejm V kadencji.
    5. Opis przebiegu procesu legislacyjnego dla projektu ustawy.
    6. Wykaz uchwał Senatu VI kadencji w 2006 r. Posiedzenie nr 18.
    7. Oficjalna strona Prezydenta RP. Wykaz podpisanych ustaw.
    8. Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2006 r. Nr 200, poz. 1471).
    9. Głosowanie nr 8 na pos. nr 41 dn. 07-05-2009, Sejm VI kadencji.
    10. Opis przebiegu procesu legislacyjnego dla projektu ustawy.
    11. 35. posiedzenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji, pkt 1 porządku obrad.
    12. Ustawy podpisane przez Prezydenta RP w lipcu 2009 roku.
    13. Ustawa z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2009 r. Nr 114, poz. 946)
    14. Paweł Bała: Pod wezwaniem Boga czy Narodu? Religia a ustrój – studium przypadku polskich konstytucji. Warszawa: 2010, s. 267.
    15. ...Wszystkich, którzy dla dobra Trzeciej Rzeczypospolitej tę Konstytucję będą stosowali, wzywamy, aby (...) poszanowanie tych zasad mieli za niewzruszoną podstawę Rzeczypospolitej Polskiej.
    16. J. Hołówka: Polacy – społeczeństwo z dziurą w środku. Gazeta Wyborcza nr 99 4310 z 28.04.2003, s. 18-19.
    17. J. Oniszczuk: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego. Kraków 2000, s. 33, ISBN 83-88551-39-6 i n.
    18. K. Complak, w: J. Boć (red.): Konstytucje Rzeczypospolitej oraz komentarz do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. Wrocław 1998, s. 16.
    19. H. Heinrichs: Gemeinschaftsrecht und nationale Verfassungen – eine Konfliktstudie. Europäische Grundrechte-Zeitschrift 1989, s. 237 i n.
    20. T. Świętochowski: Azerbejdżan. Warszawa 2006, s. 155, ISBN 83-7436-037-2.
    21. Po raz pierwszy pojęcia tego użył Robert von Mohl w rozprawie pod tytułem Die deutsche Polizeiwissenschaft nach den Grundsätzen des Rechtsstaates. (pol.: Niemiecka nauka policyjna według zasad państwa prawa.) 1832–1834. W tradycji anglosaskiej pojęciu temu odpowiada natomiast pojęcie rule of law, oznaczające rządy prawa, por. S. G. Calabresi: The Historical Origins of the Rule of Law in the American Constitutional Order. Harvard Journal of Law and Public Policy, vol. 28 Issue 1, Fall 2004, s. 273 i n.
    22. L. Garlicki: Polskie prawo konstytucyjne. wyd. 11, Warszawa 2007, s. 55, ISBN 978-83-7206-142-3.
    23. A. Pułło: W sprawie pojęcia demokracji bezpośredniej w państwie socjalistycznym, Państwo i Prawo nr 12/1986, s. 24.
    24. Lista spraw rozpoznanych przez Trybunał Konstytucyjny od 2001 r.
    25. Por. art. 1 ust. 3 Ustawy Zasadniczej Republiki Federalnej Niemiec z dnia 23 maja 1949 r.
    26. Por. art. 15 ust. 1 i art. 18 Konstytucji Federacyjnej Republiki Rosyjskiej z 12 grudnia 1993 r.
    27. Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 98), zastąpiona następnie przez ustawę z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 102, poz. 643).
    28. Wyrok Sądu Najwyższego z 7 kwietnia 1998 r., sygn. I PKN 90/98, OSNAPiUS Nr 1/2000 r., poz. 6 z glosami A. Józefowicza, Przegląd Sejmowy nr 2/2001, s. 88 i S. Rudnickiego, Monitor Prawniczy nr 19/2001, s. 986; wyrok Sądu Najwyższego z 26 września 2000 r., sygn. III CKN 1089/00, OSNC nr 3/2001 r., poz. 37 z glosami A. Zielińskiego, OSP nr 4/2001, poz. 56 i A. Szpunara, Przegląd Sądowy nr 6/2001, s. 130; uchwała SN z 9.05.2000, sygn. III ZP 12/00, OSNAPiUS nr 22 z 2000 r., poz. 806; wyrok SN z 29.08.2001, sygn. III RN 189/00, OSNAPiUS nr 6 z 2002 r., poz. 130.
    29. Por. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2001 r., sygn. SK 18/00, OTK ZU 8/2002, poz. 256. O sporze Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego dotyczącym stosowania Konstytucji: P. Winczorek, Do sądu nie pójdą. „Rzeczpospolita”, nr 96 z 24.04.2002 r.
    30. Uchwała SN z 4.07.2001 r., sygn. III ZP 12/01 OSNAPiUS nr 2 z 2002 r., poz. 34, z glosą B. Nity, Przegląd Sądowy Nr 5/2002, s. 153; M. Safjan, w: K. Pietrzykowski (red.): Kodeks cywilny..., jw., art. 58, Nb. 6.
    31. Na temat bezpośredniej skuteczności art. 51 ust. 3 Konstytucji wobec braku regulacji ustawowej por. M. Ciecierski, A. Wierzgoń: Prawa jednostki, czyli obywatela. „Rzeczpospolita”, nr 294 z 16.12.2004 r.
    32. http://www.reprywatyzacja.info.pl/docs/Bezprawie_legislacyjne_RP_art_mec_Forystka.htm [„Bezprawie legislacyjne” jako źródło szkody.] adw. Józef Forystek – wersja skrócona opubl. w „Rzeczpospolitej” z dnia 2003.06.09.
    33. W przeszłości w szczególności kontrowersyjne było pytanie o to, czy art. 9 Konstytucji włącza do systemu prawa polskiego wszystkie rodzaje źródeł prawa międzynarodowego w ten sposób, że organy państwowe zobowiązane są do ich stosowania nawet w przypadku braku odpowiednich przepisów polskich, włączających prawo międzynarodowe do systemu prawa polskiego.
    34. Jeżeli zawarta została (zatwierdzona, podpisana) przez rząd polski umowa międzynarodowa, która nie jest przeznaczona do ratyfikacji, to w celu zapewnienia jej skuteczności Rada Ministrów powinna – jeżeli prawidłowe wykonanie umowy tego wymaga – wnieść do Sejmu projekt ustawy lub wydać stosowne przepisy wykonawcze (rozporządzenie). Według ustawy o z dnia 14 kwietnia 2000 r. o umowach międzynarodowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 39, poz. 443 ze zm.) przewiduje, że Minister kierujący działem administracji rządowej właściwy do spraw, których dotyczy umowa międzynarodowa, jest odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków i korzystanie z praw wynikających dla Rzeczypospolitej Polskiej z tej umowy oraz zawiadamia ministra właściwego do spraw zagranicznych o przypadkach niewykonywania lub nieprawidłowego wykonywania umowy międzynarodowej (art. 20). Dopóki jednak umowa taka, lub jakiekolwiek inne źródło prawa międzynarodowego nieuznane w Polsce za źródło prawa, nie zostaną inkorporowane do prawa polskiego, nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia wydanego przez polskie organy państwowe.
    35. Ze względu jednak na fakt, że Rzeczpospolita Polska jako państwo prawa przestrzega prawa międzynarodowego, w tym również wiążących ją zwyczajów międzynarodowych, wydane zostało rozporządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 29 listopada 2004 r. w sprawie wypadków i okoliczności, w których ze względu na zwyczaje międzynarodowe dopuszczalne jest podawanie i spożywanie nieznacznej ilości napojów alkoholowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 262, poz. 2617).
    36. Inkorporuje ono do prawa polskiego zwyczaj spożywania alkoholu na przyjęciach dyplomatycznych i innych spotkaniach z cudzoziemcami, stanowiąc w § 1, że podawanie i spożywanie nieznacznej ilości napojów alkoholowych jest dopuszczalne ze względu na zwyczaje międzynarodowe w następujących wypadkach i okolicznościach: 1) przyjęć oficjalnych i innych uroczystości organizowanych z udziałem cudzoziemców, w tym w szczególności przedstawicieli państw obcych, funkcjonariuszy organizacji międzynarodowych lub członków delegacji zagranicznych; 2) innych niż określone w pkt 1 spotkań z udziałem cudzoziemców, jeżeli przemawiają za tym względy kurtuazji dyplomatycznej. W takim przypadku zwyczaj międzynarodowy jest stosowany w Polsce, ponieważ został inkorporowany do prawa polskiego za pomocą rozporządzenia.
    37. Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – Tekst ustawy przekazany do Senatu zgodnie z art. 52 regulaminu Sejmu.
    38. Bezstronność religijna, światopoglądowa i filozoficzna władz Rzeczypospolitej Polskiej. red. T. J. Zieliński, Warszawa 2009

    Linki zewnętrzne[]

  • Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej 12 lat po wejściu w życie Materiały z konferencji w Sejmie RP, Warszawa, 21 października 2009.
  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w kilku językach na stronie WIPO
  • Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.
    Kodeks postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego) – akt prawny regulujący zasady prowadzenia postępowań administracyjnych, tzn.Język urzędowy – język, który otrzymał wyjątkowy status prawny na terenie państwa lub regionu administracyjnego. Zazwyczaj jest to język używany w krajowych strukturach legislacyjnych, np. parlamencie, choć prawo niektórych krajów wymaga, by dokumenty urzędowe były przedstawiane również w innych językach.


    Podstrony: [1] [2] 3 [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Senat Rzeczypospolitej Polskiej – organ władzy ustawodawczej, druga izba (tradycyjnie określana jako izba wyższa) polskiego parlamentu. Składa się ze 100 senatorów wybieranych w wyborach powszechnych, bezpośrednich i w głosowaniu tajnym, w jednomandatowych okręgach wyborczych na czteroletnią kadencję, rozpoczynającą się i kończącą wraz z kadencją Sejmu (jeśli kadencja Sejmu zostanie skrócona, skróceniu ulega także kadencja Senatu). W przypadku wygaśnięcia mandatu Prezydent RP zarządza wybory uzupełniające.
    Pacta sunt servanda (łac. umów należy dotrzymywać) – zasada wyrażająca się w tym, że osoba, która zawarła w sposób ważny umowę, musi ją wykonać.
    Państwo i Prawo – miesięcznik wydawany przez Komitet Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Jedno z najbardziej prestiżowych polskich czasopism prawniczych.
    Dyktatura (łac. dictare – dyktować) – forma sprawowania rządów, którą najczęściej utożsamia się z reżimem autorytarnym, bądź totalitaryzmem. Znaczenie tego terminu zmieniało się przez wieki.
    Rada Polityki Pieniężnej (RPP) – organ decyzyjny Narodowego Banku Polskiego. Zadaniem RPP jest coroczne ustalanie założeń i realizacja polityki pieniężnej państwa. Rada ustala wysokość podstawowych stóp procentowych, określa zasady operacji otwartego rynku oraz ustala zasady i tryb naliczania i utrzymywania rezerwy obowiązkowej. Zatwierdza plan finansowy banku centralnego oraz sprawozdanie z działalności NBP.
    Ustrój polityczny Rzeczypospolitej Polskiej (Trzeciej Rzeczypospolitej) określony jest Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej uchwaloną przez Zgromadzenie Narodowe 2 kwietnia 1997 roku. Zgodnie z jej treścią Rzeczpospolita Polska jest republiką parlamentarną i realizuje zasady suwerenności narodu, niepodległości i suwerenności państwa, demokratycznego państwa prawnego, społeczeństwa obywatelskiego, trójpodziału władzy, pluralizmu, legalizmu, społecznej gospodarki rynkowej oraz przyrodzonej godności człowieka. Rzeczpospolita określona jest także jako państwo unitarne.
    Zakaz domniemania kompetencji – jedna z zasad prawa administracyjnego. Stanowi ona, że przepis wyznaczający kompetencję organu państwa może podlegać wyłącznie literalnej, ścisłej wykładni prawa. O zasadzie tej mowa jest w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, m. in. w uchwałe Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 maja 1994 r., sygn. akt W 7/94 (Dz. U. z 1994 r. Nr 62, poz. 264):

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.136 sek.