• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konstytucja Japonii

    Przeczytaj także...
    Monarchia dziedziczna – ustrój polityczny charakteryzujący się dziedziczeniem tronu z ojca na syna. Monarchią dziedziczną może być każda monarchia oprócz elekcyjnej.Roboty przymusowe – praca wykonywana przez pracownika wbrew jego woli, za którą nie otrzymuje wynagrodzenia lub wynagradzany jest znacznie poniżej obowiązujących stawek.
    Dyskryminacja (łac. discrimino – rozróżniam) oznacza odmienne traktowanie różnych podmiotów, które znajdują się w podobnej sytuacji.

    Konstytucja Japonii (jap. 日本国憲法 Nihon-koku-kenpō) - najważniejszy akt prawny (ustawa zasadnicza) Japonii, uchwalony przez ówczesny parlament o nazwie Teikoku-gikai (Zgromadzenie Cesarskie), składający się z Izby Parów i Izby Reprezentantów (art. 33 i 34 konstytucji Meiji), zatwierdzony przez cesarza Hirohito 3 listopada 1946 i obowiązujący od 3 maja 1947 roku.

    Konstytucja (od łac. constituo, -ere – urządzać, ustanawiać, regulować) – akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, która zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

    Konstytucja składa się z preambuły i 103 artykułów ujętych w 11 rozdziałach.

    Konstytucja zapewnia parlamentarny system rządów, w którym dziedziczny monarcha jest „symbolem państwa i jedności narodu“ (art. 1) i sprawuje wyłącznie funkcję reprezentacyjną (mianowanie premiera powołanego przez parlament, promulgacja ustaw bez prawa veta itp). Również te funkcje ustawa może powierzyć innej osobie. Cesarz podejmuje w sprawach państwowych tylko takie działania, jakie przewiduje Konstytucja i nie posiada władzy w zakresie kierowania państwem (art. 4), wszelka działalność Cesarza w sprawach państwowych wymaga rady i aprobaty Rządu (art. 3). Tron dziedziczony jest zgodnie z Ustawą o Domu Cesarskim, uchwaloną przez Parlament (art. 2), majątek Domu Cesarskiego jest własnością państwową (art. 88).

    Tortura – celowe zadawanie komuś cierpień fizycznych, psychicznych bądź moralnych, przede wszystkim poprzez zadawanie silnego bólu.Wolność religijna – prawo do wyznawania wybranej religii bądź niewyznawania żadnej, wykluczając zarówno uprzywilejowanie jak i prześladowania czy dyskryminację na tym tle. Wiąże się z tolerancją i szacunkiem wobec wyznawców innych religii oraz niewierzących. W sytuacji przestrzegania zasad wolności religijnej niedozwolone jest zabranianie wiernym swobodnego uzewnętrzniania swoich przekonań religijnych, nakłanianie do wyboru wyznania lub łamania zasad już wybranej wiary.

    Ustrój zbudowany jest zgodnie z zasadą trójpodziału władz.

    Władza ustawodawcza należy do Kokkai, dwuizbowego Zgromadzenia Narodowego, wybieranego w wyborach powszechnych (rozdział 4).

    Władzę wykonawczą pełni rząd z premierem na czele (rozdział 5).

    Władza sądownicza należy do Sądu Najwyższego i tych sądów niższego stopnia, które ustanowi ustawa (rozdział 6).

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

    Finanse państwa omawia rozdział 7.

    Sprawozdanie o dochodach i wydatkach państwowych podlega corocznemu badaniu przez Izbę Obrachunkową (art. 89).

    Prawa obywatelskie omawia rozdział 3. M. in. art. 14 zabrania dyskryminacji z powodu rasy, wyznania, płci, pozycji społecznej i pochodzenia rodzinnego. Zakazane jest dziedziczenie tytułów. Roboty przymusowe są zakazane, z wyjątkiem gdy stanowią karę orzeczoną za przestępstwo (art. 18). Art. 20 gwarantuje wolność wyznania. Art. 27 zabrania zatrudniania nieletnich w sposób nadmiernie obciążający. Art. 28 gwarantuje dla pracowników prawo do organizowania się, prowadzenia rokowań z pracodawcami i zbiorowego działania. Art. 36 zakazuje tortur.

    Konstytucja Meiji – konstytucja Japonii z 11 lutego 1889 r. nadana przez Mutsuhito wzorowana na konstytucji Prus z 1850. Zapewniała cesarzowi zwierzchnią rolę nad innymi organami: zatwierdzanie ustaw uchwalanych przez parlament złożony z Izby Arystokracji (Kizokuin) oraz Izby Reprezentantów (Shugiin), mianowanie i odwoływanie wyższych urzędników cywilnych i wojskowych, naczelne dowództwo sił zbrojnych, wypowiadanie wojny i zawieranie pokoju, nadawanie odznaczeń i tytułów, stosowanie prawa łaski. Na równi z konstytucją traktowana była ustawa o następstwie tronu (Kōshitsu Tenpan).Praca dzieci oznacza stałe zatrudnienie dzieci jako najemników. Wiele międzynarodowych organizacji uważa taką praktykę za wyzysk. W wielu krajach jest nielegalna. Zjawisko to występowało w historii w różnym nasileniu. Publiczna dyskusja na ten temat występowała wraz z początkami działania szkół publicznych, podczas rewolucji przemysłowej oraz w związku z pojawieniem się postulatów na temat praw dziecka i pracownika.

    Rozdział 8 omawia samorząd lokalny, rozdział 9 zmiany Konstytucji, 10 charakter Konstytucji jako najwyższego prawa, 11 i ostatni postanowienia końcowe.

    Konstytucja Japonii ze względu na swój antymilitarystyczny charakter, wyrażający się w artykule 9, zgodnie z którym Japonia wyrzeka się prawa do wojny, nazywana jest popularnie "pokojową konstytucją" lub "powojenną konstytucją" (por. Japońskie Siły Samoobrony). Powstała w czasie amerykańskiej okupacji Japonii po II wojnie światowej i zastąpiła konstytucję Meiji z 1889, ustanawiając monarchię konstytucyjną. Od momentu podpisania jej przez cesarza Shōwa nie była nigdy zmieniana.

    Podział władz – model organizacji funkcjonowania państwa, spopularyzowany przez francuskiego myśliciela oświecenia, Monteskiusza. Przeciwstawiany jest modelowi jednolitości władzy państwowej.Japońskie Siły Samoobrony (jap. 自衛隊, Jieitai) – siły zbrojne Japonii utworzone 1 lipca 1954 roku po zakończeniu amerykańskiej okupacji kraju po II wojnie światowej.

    Nowa konstytucja po raz pierwszy dała prawa wyborcze kobietom.

    Przypisy

    Bibliografia[edytuj kod]

  • Konstytucja Japonii z 1889. Biblioteka Parlamentu Japonii. [dostęp 2014-01-18]. (ang.)
  • Konstytucja Japonii z 3 listopada 1946. Ambasada Japonii w Polsce. [dostęp 2011-04-06].
  • Pozycja cesarza w Konstytucji Japonii
  • Preambuła (łac. praeambulum, od praeambulare, iść wcześniej) – wstęp do aktu prawnego, zwykle o istotnym znaczeniu politycznym (umowy międzynarodowe, konstytucje, rzadziej ustawy i akty niższego rzędu), opisujący okoliczności wydania aktu oraz określający cele, jakim powinien on służyć.Zgromadzenie Narodowe (jap. 国会, Kokkai) – dwuizbowy parlament, najwyższy organ przedstawicielski i zasadniczy organ władzy ustawodawczej w Japonii.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Przestępstwo – czyn zabroniony, popełniony z zamiarem, uznany za zasadniczo społecznie szkodliwy lub społecznie niebezpieczny, konkretnie zdefiniowany i zagrożony karą na mocy prawa karnego.
    Hirohito (jap. 裕仁, Hirohito, ur. 29 kwietnia 1901 w Tokio, zm. 7 stycznia 1989 tamże) – 124. cesarz Japonii, panujący w latach 1926–1989. Zgodnie ze zwyczajem, cesarz Japonii po śmierci otrzymuje imię epoki, w czasie której panował. Z tego powodu obecnie nazywany jest cesarzem Shōwa (jap. 昭和天皇, Shōwa tennō)
    Promulgacja – pot. ogłoszenie każdego aktu normatywnego. Sensu stricto jest to jedynie ogłoszenie ustawy zarządzone przez głowę państwa, czym w ramach swoich kompetencji potwierdza, że ustawę uchwalono zgodnie z przepisami konstytucji oraz poleca wszystkim adresatom jej stosowanie.
    Izba Panów (niem.: Herrenhaus), izba wyższa dwuizbowego parlamentu, Landtagu w Prusach w latach 1855–1918, oraz Reichsratu w Austrii w latach 1861–1866 i w Austro-Węgrzech (kraje przedlitawskie) w latach 1867–1918.
    Poniżej znajduje się chronologiczna lista cesarzy Japonii (mikado). Daty panowania pierwszych 28, a w szczególności pierwszych 16 władców, są oparte na tradycji, gdyż brakuje w tej kwestii odpowiednich źródeł historycznych.
    Premiera Japonii wyznacza cesarz po desygnowaniu go przez parlament Japonii (jap. 国会, Kokkai) spośród swoich członków. Następnie, po otrzymaniu wotum zaufania w Izbie Reprezentantów, obejmuje on swój urząd. Premier, jako szef gabinetu, wyznacza i dymisjonuje ministrów stanu. Obecny urząd premiera działa na mocy konstytucji z 1946.
    Japoński Sąd Najwyższy (jap. 最高裁判所, Saikō-saibansho) – najwyższy organ władzy sądowniczej w Japonii, z siedzibą w Tokio.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.036 sek.