• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konstantyn I Grecki

    Przeczytaj także...
    Order Korony Rucianej (niem. Orden der Rautenkrone) – do 1918 najwyższe odznaczenie państwowe Królestwa Saksonii i jest dziś orderem domowym byłej panującej w Polsce i Saksonii albertyńskiej linii rodu Wettynów.Emeis oi Ellines (oryg. gr. ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας, pol. My Grecy - Historia wojen współczesnej Grecji) – trzytomowa praca z zakresu najnowszej historii Grecji, obejmująca okres historyczny od wojny grecko-tureckiej 1897 roku, do inwazji wojsk tureckich na Cypr i upadku junty pułkowników, w roku 1974. Książkom towarzyszy 6 płyt DVD.
    Rewolucja 11 września 1922 – wojskowy przewrót, jaki miał miejsce we wrześniu 1922 w Grecji. Zorganizowany przez wojsko rozczarowane klęską w wojnie grecko-tureckiej, doprowadził do obalenia rządu i abdykacji króla Konstantyna I.

    Konstantyn I (ur. 21 lipca/2 sierpnia 1868 w Atenach, zm. 11 stycznia 1923 w Palermo, Włochy) – król Grecji w latach 1913-1917 i 1920-1922 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów. Syn Jerzego I i jego żony – Olgi Konstantinownej.

    Absolwent szkół oficerskich w Atenach i Akademii Wojskowej w Poczdamie. W młodości służył w pruskiej gwardii królewskiej. Obarczony odpowiedzialnością za klęskę Greków w wojnie z Turcją w 1897. W 1909, wskutek przewrotu z Gudi, został zmuszony do odejścia z wojska. W 1911 Elefterios Wenizelos mianował go wodzem naczelnym armii greckiej. Podczas I wojny bałkańskiej wykazał się talentem militarnym, jako naczelny dowódca polowy armii greckiej. Już wtedy ujawniła się skłonność Konstantyna do bardzo wysokiego ryzyka dowódczego i politycznego. W kwestiach strategicznych książę wykonywał jednak, acz niechętnie, rozkazy premiera Elefteriosa Wenizelosa.

    Order Orła Czarnego (niem. Schwarzer Adlerorden) – do 1918 najwyższe odznaczenie Królestwa Prus, obecnie – order domowy b. panującej pruskiej i cesarsko-niemieckiej dynastii Hohenzollernów.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Działalność Konstantyna w czasie wojen zapewniła mu znaczną popularność w społeczeństwie w momencie obejmowania tronu. Prasa nadała mu przydomki Bułgarobójcy i Syna Orła.

    Po wybuchu I wojny światowej Konstantyn zajął stanowisko proniemieckie, wbrew sympatiom premiera Wenizelosa, zwolennika ententy. Konflikt między monarchą i jego otoczeniem a rządem przeszedł do historii Grecji jako schizma narodowa. 4 września 1915 Wenizelos zapowiedział w parlamencie zaangażowanie się Grecji w wojnę po stronie Ententy, z powodu czego król (mimo poparcia parlamentarnego dla premiera), doprowadził do dymisji rządu. Nowym premierem został reprezentant opcji proniemieckiej Stefanos Skulidis, który w maju 1916 zgodził się przekazać siłom bułgarskim i niemieckim fort Rupel na Strumie. Wielka Brytania i Francja oskarżyły wówczas Grecję o zdradę i dokonały zbrojnej interwencji na wyspach Chios i Korfu oraz w Pireusie. Konstantynowi przedstawiono ultimatum, w którym zażądano od niego zdemobilizowania sił greckich oraz odwołania premiera. Król zgodził się na spełnienie żądań, apelując przy tym do żołnierzy o wierność. Tymczasem 27 września Wenizelos wydał z greckiej Macedonii proklamację nawołującą do nieposłuszeństwa wobec monarchy i sformował rząd tymczasowy, który miał kontynuować jego wcześniejszą politykę. Państwa sprzymierzone, chociaż oficjalnie nie uznały tego gabinetu, zastosowały blokadę Grecji, by wymusić na królu dalsze ustępstwa. W maju 1917 francuski senator Célestin Jonnart, mianowany wysokim komisarzem ds. Grecji, zażądał wprost od monarchy abdykacji. Konstantyn nie ogłosił abdykacji, lecz 13 czerwca 1917 wyjechał do Tarentu, a następnie do Szwajcarii, oddając władzę drugiemu synowi, Aleksandrowi.

    Jerzy I Glücksburg (gr. Γεώργιος Α΄, Βασιλεύς των Ελλήνων, ur. 24 grudnia 1845 w Kopenhadze, Dania, zm. 18 marca 1913 w Salonikach, Grecja) – król Grecji w latach 1863-1913 z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów. Syn króla Danii – Chrystiana IX Glücksburga i Luizy z Hesji-Kassel.Order Słonia (duń. Elefantordenen) – najznamienitsze i najstarsze jednoklasowe odznaczenie Królestwa Danii. W sumie odznaczono nim około 890 osób.

    Konstantyn I wrócił do władzy po wygranych przez rojalistów wyborach parlamentarnych jesienią 1920, gdy król Aleksander już nie żył. Sukces zwolenników króla był efektem zmęczenia społeczeństwa wojnami oraz poczuciem upokorzenia z powodu otwartego ingerowania Francji i Wielkiej Brytanii w wewnętrzne sprawy Grecji. Włochy, Francja i Wielka Brytania jednoznacznie opowiedziały się przeciwko powrotowi Konstantyna I, jednak mimo świadomości tego faktu zwolennicy monarchii zorganizowali plebiscyt, którego wyniki zostały następnie sfałszowane na korzyść władcy (według oficjalnych wyników 999960 głosów za jego powrotem przeciw 10383 przeciwko). Wbrew zapewnieniom z kampanii wyborczej, dwór opowiedział się za kontynuowaniem wojny z Turcją do ostatecznego zwycięstwa (zdobycia Konstantynopola). Armia grecka poniosła jednak klęskę. Fakt ten i rewolucja 11 września 1922 wymusiły na Konstantynie ponowną abdykację w 1922. Zmarł w rok później, na emigracji w Palermo.

    Luiza Wilhelmina Fryderyka Maria Karolina Augusta Julia, duń. Louise Vilhelmine Frederikke Maria Caroline Augusta Julie (ur. 7 września 1817 w Kassel, zm. 29 września 1898 w pałacu Bernstorff w Gentofte) – księżniczka Hesji-Kassel, królowa Danii w latach 1863-1898.Oldenburgowie – dynastia pochodzenia niemieckiego, panująca w Oldenburgu, księstwach Holsztynu (niem. Holstein) oraz krajach skandynawskich Danii, Norwegii i Szwecji. Boczne linie panowały także w Rosji (pod nazwą poprzedniej dynastii Romanowów) oraz w Grecji. Przedstawicielem tej dynastii jest także Filip Mountbatten, książę-małżonek brytyjskiej królowej Elżbiety II

    Rodzina[]

    Konstantyn I z żoną i dziećmi.

    27 października 1889 poślubił księżniczkę Zofię Pruską (14 czerwca 1870 – 13 stycznia 1932). Z tego związku urodziło się sześcioro dzieci:

  • Jerzy II (1890-1947), król Grecji (1922-1924 i 1935-1947);
  • Aleksander (1893-1920), król Grecji (1917-1920);
  • Helena (1896-1982), królowa rumuńska;
  • Paweł I (1901-1964), król Grecji (1947-1964);
  • Irena (1904-1974), księżna Aosty;
  • Katarzyna (1913-2007).
  • Odznaczenia[]

  • Wielki Mistrz Orderu Zbawiciela
  • Wielki Mistrz Orderu Jerzego I
  • Order Słonia (1886, Dania)
  • Wielki Komandor Orderu Danebroga (1913, Dania)
  • Odznaka Honorowa Orderu Danebroga (Dania)
  • Medal Pamiątkowy Złotych Godów Chrystiana IX i Luizy (1892, Dania)
  • Order Orła Czarnego (Prusy)
  • Order Świętego Andrzeja (Rosja)
  • Order Złotego Runa (1889, Hiszpania)
  • Order Serafinów (Szwecja)
  • Order Korony Rucianej (Saksonia)
  • Krzyż Wielki Orderu Łaźni (1895, Wlk. Brytania)
  • Królewski Łańcuch Wiktoriański (1902, Wlk. Brytania)
  • Order Annuncjaty (Włochy)
  • Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana(1886, Austro-Węgry)
  • Przypisy

    1. Richard Clogg: Historia Grecji nowożytnej. Warszawa: Książka i Wiedza, 2006, s. 299-300. ISBN 83-05-13465-2. (pol.)
    2. Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S.: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 540-542. ISBN 83-08-03819-0.
    3. Emeis oi Ellines – Historia Wojen Współczesnej Grecji, Skai Bibilio 2008, Ateny
    4. Bonarek J., Czekalski T., Sprawski S., Turlej S.: Historia Grecji. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2005, s. 537. ISBN 83-08-03819-0.
    5. Clogg R.: Historia Grecji nowożytnej. Kraków: Książka i Wiedza, 2006, s. 115–119. ISBN 83-05-13465-2.
    6. Nairmark N.: Fires of hatred: ethnic cleansing in twentieth-century Europe. Harvard University Press, 2002, s. 44–46. ISBN 83-05-13465-2.
    7. Czekalski T.: Pogrobowcy Wielkiej Idei. Przemiany społeczne w Grecji w latach 1923–1940. Kraków: Towarzystwo Wydawnicze „Historia Iagiellonica”, 2007, s. 19–20. ISBN 978-83-88737-58-9.
    8. Melville Henry Massu Ruvigny et Raineval: The titled nobility of Europe : an international peerage or „Who's who” of the sovereigns, princes and nobles of Europe. Londyn: Harrison & Sons, 1914, s. 70.
    9. Th. Hauch-Fausbøll: De Kgl. Danske Ridderordener og Medailler. Biografisk billedgalleri. Kopenhaga, 1929, s. 155
    10. William A. Shaw: The Knights of England. Londyn: Sherratt and Hughes, 1906, s. 98.
    11. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 55
    Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania (Ordien swiatogo apostoła Andrieja Pierwozwannogo, (ros.) Орден Святого апостола Андрея Первозванного) – do roku 1917 najwyższe odznaczenie Rosji, obecnie Order Domowy byłej dynastii panującej Romanowów. 27 grudnia 1988 roku Święty Synod Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej ustanowił ponownie order św. Andrzeja na pamiątkę tysiąclecia chrztu Rusi, z tym samym mianem, lecz innymi insygniami. Order tegoż imienia (nie posiadający jednak sukcesji od historycznego orderu) jest od roku 1998 także najwyższym odznaczeniem Federacji Rosyjskiej.Order Królewski Serafinów (szw. Kungliga Serafimerorden) – najwyższe odznaczenie Królestwa Szwecji oraz order domowy szwedzkiego domu panującego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Olga Konstantinowna Romanowa (ur. 3 września 1851 w Pawłowsku, zm. 18 czerwca 1926 w Rzymie) − wielka księżna Rosji, królowa Grecji.
    Order Łaźni (pełna nazwa ang.: The Most Honourable Order of the Bath) – brytyjskie odznaczenie wprowadzone przez króla Jerzego I 18 maja 1725, aczkolwiek początków odznaczenia szukać należy w średniowieczu, prawdopodobnie nie wcześniej niż 1128. Nazwa odznaczenia pochodzi z rycerskiego ceremoniału, na który składały się post, modły i kąpiel poprzedzające dzień pasowania. Order Łaźni otrzymują monarcha, książę Walii i dekorowani w trzech klasach: Krzyż Wielki (GCB), Krzyż Komandorski (KCB lub DCB) i Krzyż Towarzyski (CB). Istnieją dwie kategorie orderu cywilna (w formie owalnego medalionu) i wojskowa (w formie krzyża).
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Helena Grecka i Duńska (ur. 2 maja 1896 w Atenach; zm. 28 listopada 1982 w Lozannie), księżniczka Grecji i Danii, żona króla Rumunii Karola II, matka Michała I.
    Królestwo Grecji (gr. Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος) - historyczne państwo w dziejach Grecji, położone na południu Europy. Istniało w latach 1832-1924.
    Pireus, Piraeus, Peiraeus (nowogrecki: Πειραιάς Peiraiás lub Pireás, starogrecki / katharewusa: Πειραιεύς Pireéfs) – miasto portowe w Grecji, w Attyce, wchodzące w skład Wielkich Aten.
    Chrystian IX Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg (ur. 8 kwietnia 1818 w Zamku Gottorf w Szlezwiku, zm. 29 stycznia 1906 w Kopenhadze) – książę Szlezwiku-Holsztynu, król Danii. Założyciel dynastii Glücksburg.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.