• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konstantin Wieliczko

    Przeczytaj także...
    Fort Dębe został zbudowany przez Rosjan w okresie poprzedzającym I wojnę światową. Budowę fortu, zaprojektowanego przez gen. inż. Wieliczkę, podjęto w roku 1901 i kontynuowano do wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej w roku 1904. Prace podjęto ponownie w roku 1909. Mimo tak długiego czasu prac budowa fortu nigdy nie została w pełni ukończona.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.
    Konstantin Wieliczko 1912

    Konstantin Iwanowicz Wieliczko, ros. Константин Иванович Величко (ur. 1 czerwca 1856 w Koroczy w guberni kurskiej (ob. obwód biełgorodzki), zm. 15 maja 1927 w Leningradzie) – rosyjski generał inżynier - 1916 , inżynier wojskowy - fortyfikator, zasłużony profesor fortyfikacji (1901), członek rzeczywisty Komitetu Inżynieryjnego, Artyleryjskiego i Wojskowo-Sanitarnego (1910). Pochodzenia polskiego. Syn polskiego zesłańca na Sybir.

    Wojna rosyjsko-turecka – konflikt między Rosją a imperium osmańskim w latach 1877-1878. Na frontach działania wojenne toczyły się od 24 kwietnia 1877 do 31 stycznia 1878.Stawka Naczelnego Dowódcy (ros. Ставка Верховного Главнокомандующего, Stawka Wierchownogo Gławnokomandujuszczego) – organ naczelnego kierownictwa polowego wojskami i kwatera główna Naczelnego Dowódcy armii rosyjskiej na teatrze działań wojennych w I wojnie światowej (rozformowania 16 marca 1918 r.).

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Urodzony w rodzinie szlacheckiej. Ukończył 2 Gimnazjum w Sankt Petersburgu, Nikołajewską Oficerską Szkołę Inżynieryjną w 1875 (oficer od 4 sierpnia 1875) i Wojskową Akademię Inżynieryjną w 1881. Akademię zakończył z 1 lokatą i wyróżnieniem. Nazwisko jego zostało wyryte na tablicy honorowej absolwentów. Po Akademii służył w Odeskim Okręgu Wojskowym. Od 1882 był repetytorem, a później wykładowcą akademickim fortyfikacji. Jako specjalista fortyfikacji był członkiem licznych komisji i rad rozpracowujących różnego rodzaju zagadnienia inżynieryjno-saperskie obrony państwa. Odbywał liczne podróże inspekcyjne po twierdzach Rosji i twierdzach innych państw. Brał udział w manewrach armii rosyjskiej i armii innych państw. Od 1890 profesor. Od 1903 pomocnik szefa Głównego Zarządu Wojskowo Inżynieryjnego.

    Yingkou (chiń. upr.: 营口; pinyin: Yíngkǒu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, największy w regionie zespół portowy nad Morzem Żółtym, przy ujściu rzeki Liao He. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 623 451. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 242 523 mieszkańców. Ośrodek szkolnictwa wyższego, przemysłu spożywczego, włókienniczego, odzieżowego, skórzanego, papierniczego, chemicznego, elektromaszynowego i hutniczego; rozwijają się przemysły wysokich technologii. W pobliżu miasta znajdują się saliny morskie oraz bogate złoża magnezytu, fluorytu, fosforytów, siarki, rud molibdenu i innych. Miasto posiada własny port lotniczy.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,

    Brał udział w licznych wojnach toczonych przez Rosję w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku: wojna rosyjsko-turecka 1877-78 (w składzie 1 batalionu saperów), rosyjsko-japońska 1904-05, I wojna światowa. W pracy "Rola środków obronnych twierdz przeciw atakom szybkim" wyd. 1882 pokazał zasady przygotowania inżynieryjnego terenu i dał charakterystykę rejonów umocnionych. W czasie wojny rosyjsko japońskiej 1904 - 1905 oficer do zadań specjalnych naczelnego dowódcy Armii Mandżurskiej gen. Kuropatkina. Opracował plan inżynieryjnej rozbudowy twierdzy Port Artur, licznych pozycji obronnych innych rejonów walk m.in. pod Mukdenem, Yingkou, pod Harbinem i innych. W 1905 pomocnik szefa Głównego Zarządu Inżynieryjnego. W czasie I wojny światowej szef wojsk inżynieryjnych Frontu Południowo-Zachodniego. W 1916 zaproponował nową formę przygotowania inżynieryjnego terenu w natarciu - tzw. "inżynieryjne przyczółki", W 1917 inżynieryjny inspektor polowy u Najwyższego Naczelnego Dowódcy. W listopadzie 1917 przeszedł na stronę władzy sowieckiej i w lutym 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. Był szefem wojsk inżynieryjnych obrony Piotrogradu. Od stycznia 1919 członek Komitetu Inżynieryjnego Głównego Zarządu Wojskowo Inżynieryjnego. Od marca 1918 przewodniczący Kolegium ds. Inżynieryjnej Obrony Państwa przy Głównym Zarządzie Inżynieryjnym Robotniczo Chłopskiej Armii Czerwonej. Od 1922 na stanowiskach naukowych w uczelniach wojskowych. K. Wieliczko wniósł wielki wkład w opracowanie zasad współczesnej myśli inżynieryjno saperskiej. Od 1923 profesor Wojskowej Akademii Inżynieryjnej, od 1925 Wojskowej Akademii Technicznej

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).

    Był autorem wielu prac z dziedziny fortyfikacji oraz projektów fortów, stosowanych szeroko w rosyjskich twierdzach przełomu wieków XIX i XX. Projektował umocnienia i ich modernizację w twierdzach: Kowna i Twierdzy Modlin (Nowogieogiewsk) w latach 1892-1893 (budowa dróg kolejowych wewnątrz twierdz), także Dęblina (Iwangorod) i w roku 1899 Władywostoku i Port Artur (autor projektu). Autor projektów fortów Beniaminów i Dębe Twierdzy Zegrze. Kierował pracami fortyfikacyjnymi w Piotrogradzie w 1918 oraz budową Moskiewskiego Rejonu Umocnionego (1919). Był redaktorem naczelnym Encyklopedii Wojskowej. Publikował liczne artykuły o tematyce inżynieryjno saperskiej i fortyfikacyjnej w Periodyku Inżynieryjnym, Zbiorze Wojskowym, Inwalidzie Wojennym, Zwiadowcy, Nowych Czasach, Wiadomościach Petersburskich.

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Order Świętego Stanisława Biskupa Męczennika – historyczny polski order ustanowiony 7 maja 1765 r. przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Odznaczenie było nadawane w: Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Księstwie Warszawskim, Królestwie Polskim. Od 1831 r. włączone zostało do znaków zaszczytnych Cesarstwa Rosyjskiego. Po 1918 r. nie restytuowane przez władze II Rzeczypospolitej. Za jego kontynuatora uważany jest Order Odrodzenia Polski.

    Autor ok. 70 prac naukowych i podręczników m.in. : Za i przeciw wieżom pancernym w twierdzach - 1885, Środki obronne twierdz przeciw pośpiesznym atakom wyd. 1892, Badanie najnowszych środków oblężenia i obrony twierdz lądowych cz. 1 wyd. 1903 (uhonorowany nagrodą cara Mikołaja) ; Twierdze i drogi żelazne w nich - 1908, Twierdza manewrowa - wyd. 1914; Twierdze do i po wojnie światowej 1914 - 1918 wyd. 1922; Rosyjskie twierdze w operacjach armii polowych w wojnie światowej wyd. 1926;

    Obwód biełgorodzki (ros. Белгородская область) – jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej. Na czele obwodu biełgorodzkiego od 1993 roku stoi Jiewgienij Stiepanowicz Sawczenko (ros. Евгений Степанович Савченко).Fort Beniaminów – fort zbudowany przez Rosjan w okresie poprzedzającym I wojnę światową. Umocnienie zostało zaprojektowane przez gen. inż. Wieliczkę. Prace budowlane podjęto w roku 1904. Przerwane w roku 1909 nigdy nie zostały ukończone.

    Odznaczenia: Order Świętej Anny I st. z mieczami, Order Świętego Stanisława I st. z mieczami, złota broń z napisem "za bohaterstwo", hiszpański medal Pour les merites militaires 1 st, francuski order - Legion d'honneur.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Stanisław Łagowski: Szlakiem twierdz i ufortyfikowanych przedmości. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Ajaks, 2005. ISBN 83-88773-96-8.
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 4 Moskwa 1971.
  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 3 wyd. MON 1971.
  • W. F. Nowickij, Wojennaja Encykłopedia, wyd. I.W. Sytina t. 8.
  • Sylwetki saperów - kolejne pokolenia, Ryszard Żuchowski (red.), Warszawa: Wyd. Stowarzyszenie Saperów Polskich, 2009, ISBN 978-83-929870-0-0, OCLC 751387365.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Величко Константин Иванович (ros.)
  • Informacje na grwar.ru (ros.)
  • Wojna rosyjsko-japońska – wojna pomiędzy Imperium Rosyjskim a Cesarstwem Japonii toczona w okresie od 8 lutego 1904 do 5 września 1905 na Dalekim Wschodzie, zakończona traktatem z Portsmouth (5 września 1905) i zwycięstwem Japonii, która dzięki temu awansowała do grona światowych potęg. Japońska armia o stosunkowo małym doświadczeniu bojowym uzyskała miażdżące zwycięstwo nad siłami Rosji, co było dużym zaskoczeniem dla wielu obserwatorów konfliktu. Poniżający szereg klęsk armii rosyjskiej w ogromnym stopniu przyczynił się do niezadowolenia społecznego w Rosji i był główną przyczyną rewolucji w 1905.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Lüshunkou (chin. upr.: 旅顺口区; pinyin: Lǚshùnkǒu Qū); także Lüshun; dawniej Port Arthur i Ryojun (jap.: 旅順) – dzielnica miasta na prawach podprowincji Dalian w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, na półwyspie Liaodong, nad Morzem Żółtym. Do 1950 roku oddzielne miasto pod nazwą Lüshun. W 2000 roku liczba mieszkańców dzielnicy wynosiła 264 998. W Lüshunkou znajdują się port handlowy i rybacki oraz baza marynarki wojennej.
    Władywostok ros. Владивосток – miasto w Rosji, stolica Kraju Nadmorskiego. 578,213 tys. mieszkańców (2010). Końcowy punkt Kolei Transsyberyjskiej. Ważny port morski. Położony w południowej części półwyspu Murawiowa-Amurskiego, przy Zatoce Piotra Wielkiego, pośród wzgórz.
    Twierdza Modlin – twierdza położona na Mazowszu u zbiegu Wisły i Narwi, około 30 km na północny zachód od Warszawy. Składa się z cytadeli położonej na prawym brzegu Narwi, umocnionych przedmości: kazuńskiego i nowodworskiego oraz z dwóch pierścieni fortów. Jest jedną z największych i najlepiej zachowanych twierdz w Polsce.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Order Świętej Anny (ros. Орден Святой Анны) – od 1735 do 1797 order domowy oraz zasługi holsztyńskiej dynastii Schleswig-Holstein-Gottorp, panującej w księstwie Gottorf, w Szwecji oraz w 1762 i ponownie od 1796 w Imperium Rosyjskim. W 1797 car Paweł I wcielił go do systemu orderów carskich jako Opдeнъ cв. Aнны i przydzielił mu najniższe miejsce w ich hierarchii, w której pozostał do 1917. Obecnie jest jednym z orderów domowych b. panującej dynastii Romanowów.
    Pruszków (ros. Прушков; jidysz פּרושקאָוו, Pruszkow) – miasto i gmina w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, położone nad Utratą. Pruszków jest częścią aglomeracji warszawskiej.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.