• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konstantin Fehrenbach

    Przeczytaj także...
    Niemiecka Partia Centrum (Deutsche Zentrumspartei lub po prostu Zentrum), często nazywana Katolicką Partią Centrum, była to niemiecka katolicka partia polityczna w czasach Cesarstwa Niemieckiego. Rozwiązała się 6 lipca 1933 r., na krótko przed podpisaniem konkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a III Rzeszą. Po II wojnie światowej partia została reaktywowana, jednak nie zdołała osiągnąć dawnych wpływów, jako że większość jej członków odeszła do CSU. Pomimo tego była reprezentowana w parlamencie do 1957 roku. Ciągle istnieje, jako marginalne ugrupowanie, najsilniejsze w Nadrenii Północnej-Westfalii.Wilhelm Groener (ur. 22 listopada 1867 w Ludwigsburgu w Wirtembergii, zm. 3 maja 1939 w Poczdamie) – niemiecki generał, kwatermistrz generalny armii niemieckiej w latach 1918 - 1919. Od 19 stycznia 1928 do 30 maja 1932 minister obrony (Reichsheer) w kolejnych gabinetach Republiki Weimarskiej. W drugim gabinecie Heinricha Brüninga jednocześnie (1931 - 1932) minister spraw wewnętrznych. Jeden z nielicznych wojskowych wysokiego szczebla o poglądach prorepublikańskich.
    Niemiecka Partia Ludowa (Deutsche Volkspartei, DVP) – była niemiecka partia polityczna o charakterze liberalno-narodowym.

    Konstantin Fehrenbach (ur. 11 stycznia 1852, zm. 26 marca 1926) – polityk niemieckiej chadecji, jeden z przywódców Partii Centrum. W roku 1918 pełnił funkcję marszałka Reichstagu, a w latach 1919–1920 – marszałka Zgromadzenia Narodowego.

    Po odejściu socjaldemokratów z rządu w czerwcu 1920 roku wskutek niekorzystnych dla nich notowań wyborczych, Fehrenbach został kanclerzem Niemiec z ramienia koalicji lewicowej, liberalnej Niemieckiej Partii Demokratycznej i narodowo-liberalnej Niemieckiej Partii Ludowej.

    Ententa (czyta się "antanta", z franc. entente – porozumienie, Potrójna Ententa, Trójporozumienie) – sojusz pomiędzy Wielką Brytanią, Francją i Rosją. Do jego powstania dochodziło stopniowo. Był odpowiedzią na zawarte w 1882 Trójprzymierze.Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Rząd Fehrenbacha przetrwał niespełna rok. Jego gabinet podał się do dymisji w kwietniu 1921 w przejawie protestu przeciw wysokości odszkodowań wojennych nałożonych na Niemcy, oszacowanej i ogłoszonej przez aliantów. Fehrenbach przewodniczył klubowi parlamentarnemu partii Centrum od roku 1923 do śmierci w 1926 roku.

    Otto Geßler (ur. 6 lutego 1875 w Ludwigsburgu, zm. 24 marca 1955 w Lindenberg im Allgäu) – niemiecki polityk, minister obrony narodowej (Reichswehrminister). Utrzymał się na stanowisku prawie osiem lat mimo różnych zmian rządów. Ściśle współpracował z Hansem von Seecktem. Ustąpił w styczniu 1928 po wyjściu na jaw tzw. Afery Lohmanna, dotyczącej finansowania Reichsmarine. Został zastąpiony przez Wilhelma Groenera. Od 1928 do 1933 przewodniczył organizacji opiekującej się grobami niemieckich żołnierzy – Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge.Niemiecka Partia Demokratyczna (Deutsche Demokratische Partei) – partia założona przez przywódców dawnej Postępowej Partii Ludowej (Fortschrittliche Volkspartei) oraz lewego odłamu Partii Narodowo-Liberalnej (Nationalliberale Partei). Ugrupowanie powstało na początku istnienia Republiki Weimarskiej. Do kierownictwa partii wchodzili: Walther Rathenau, Eugen Schiffer, Hugo Preuss, Otto Gessler, Max Weber, Richard Frankfurter oraz Erich Koch-Weser. Członkiem DDP był Thomas Mann. Demokraci określali się jako lewicowa partia liberalna, podczas gdy Niemiecką Partię Ludową (DVP) uznawało się za prawicową frakcję liberalną. Wraz z SPD i Partią Centrum, DDP postulowała wprowadzenie demokratycznej, republikańskiej formy rządów. Partię często krytykowano, stosując wobec niej określenia "partii żydów" bądź "partii profesorów" (w istocie Żydzi stanowili znaczny odsetek jej wyborców).

    Rząd Fehrenbacha od czerwca 1920 do maja 1921[]

  • Konstantin Fehrenbach (Partia Centrum) – kanclerz
  • Rudolf Heinze (Niemiecka Partia Ludowa) – wicekanclerz i minister sprawiedliwości
  • Walter Simons (bezpartyjny) – minister spraw zagranicznych
  • Erich Koch-Weser (Niemiecka Partia Demokratyczna) – minister spraw wewnętrznych
  • Joseph Wirth (Partia Centrum) – minister finansów
  • Ernst Scholz (Niemiecka Partia Ludowa) – minister gospodarki
  • Heinrich Brauns (Partia Centrum) – minister pracy
  • Otto Gessler (Niemiecka Partia Demokratyczna) – minister obrony narodowej
  • Johannes Giesberts (Partia Centrum) – minister poczty
  • Wilhelm Groener – minister transportu
  • Andreas Hermes (Partia Centrum) – minister wyżywienia
  • Hans von Raumer (Niemiecka Partia Ludowa) – minister skarbu
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Walter Simons (ur. 24 września 1861 w Elberfeld, zm. 14 lipca 1937 w Poczdamie), niemiecki prawnik i polityk. Minister spraw zagranicznych Niemiec (25 czerwca 1920 – 4 maja 1921) , Prezes Sądu Najwyższego Rzeszy 1922-1929.Socjaldemokratyczna Partia Niemiec, (niem. SPD – Sozialdemokratische Partei Deutschlands) – najstarsza niemiecka partia polityczna wśród obecnie istniejących oraz jedna z najstarszych i największych partii politycznych na świecie, obchodziła w 2003 r. swoją 140. rocznicę powstania. Z liczbą ponad 500 000 członków stanowi najliczniejszą partię współczesnych Niemiec. Założona w 1863 r., do 1891 pod nazwą Socjalistyczna Partia Robotnicza (SAP). Założenia i program polityczny oparte są na ideałach socjaldemokratycznych i neoliberalnych (szczególnie za rządów kanclerza Gerharda Schrödera). Członkowie partii, którzy nie ukończyli 35. roku życia skupiają się w organizacji Jusos (Jungsozialisten in der SPD).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Chrześcijańska demokracja, potocznie chadecja (od skrótu ChD) – nurt w myśli politycznej i społecznej, który pojawił się pod koniec XIX wieku jako odpowiedź myśli katolickiej na rosnące wpływy socjalizmu, świeckiego w swym charakterze, a skrytykowanego w papieskiej encyklice Rerum novarum papieża Leona XIII. Przed tą encykliką już jednak rodziły się ruchy społeczne w Leuven i Mechelen, publikował swoje prace biskup Ketteler, w 1860 zatwierdzono formalnie prawną strukturę frakcji katolickiej w pruskim parlamencie tworząc partię Centrum-Frakcja Katolicka.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Reparacje wojenne – rekompensaty finansowe za straty i szkody spowodowane przez działania wojenne, wypłacane zaatakowanej stronie konfliktu w przypadku jej zwycięstwa bądź korzystnego dla niej rozejmu, wynikające z łamania przez napastników postanowień Konwencji haskiej z 1907 roku bądź innych aktów prawa międzynarodowego. Do I wojny światowej odszkodowania były nakładane wedle uznania wygranych, dopiero traktat wersalski ustanowił obowiązek wypłacania rekompensat (przez Niemcy), a po II wojnie światowej uregulowały je konferencja jałtańska i konferencja poczdamska.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.