• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konstancja z Antiochii

    Przeczytaj także...
    Baldwin II z Le Bourg (zm. 21 sierpnia 1131 w Jerozolimie) – hrabia Edessy (1100—1118) i król Jerozolimy (1118—1131). Kuzyn Baldwina I, po którym objął najpierw hrabstwo Edessy, a później Królestwo Jerozolimskie.Bonifacy I z Monferratu (zm. 4 września 1207) – margrabia Montferratu, dowódca IV wyprawy krzyżowej, król Tesaloniki w latach 1204 – 1207.
    Bela III (węg. III. Béla; ur. 1148, zm. 23 kwietnia 1196) – król Węgier i Chorwacji w latach 1172–1196 z dynastii Arpadów.

    Konstancja z Antiochii, fr. Constance de Hauteville (ur. 1127, zm. 1163) – księżna Antiochii od 1130 do 1163.

    Konstancja była jedyną córką Boemunda II i Alicji, córki króla Baldwina II. Jej ojciec zmarł, kiedy miała zaledwie cztery lata – została wówczas księżną Antiochii. Początkowo w jej imieniu rządzili regenci: dziadek Baldwin II (1130–1131) oraz wuj Fulko Andegaweński (1131–1136). Jej matka Alicja nie chciała, by Konstancja została księżną, gdyż wolała rządzić Antiochią samodzielnie. Próbowała sprzymierzyć się z atabegiem Mosulu, muzułmaninem Zengim. Zaproponowała mu, że odda mu Konstancję za żonę, ale została wygnana przez Baldwina II z Antiochii i plan porzuciła. W 1135 ponownie próbowała przejąć kontrolę nad księstwem, tym razem chcąc wydać córkę za Manuela Komnena, ówczesnego następcę tronu Cesarstwa Bizantyńskiego. Fulko wygnał ją ponownie. W 1136 dziewięcioletnią Konstancję wydano za mąż za Rajmunda z Poitiers (1105–1149), który w tajemnicy przybył z Europy. Alicja była przekonana, że Rajmund ma zostać jej mężem, i, upokorzona, na zawsze opuściła Antiochię.

    Agnieszka z Châtillon, Anna antiocheńska (antiochijska) (ur. 1154, zm. 1184) – księżniczka antiocheńska Agnieszka, córka władców Antiochii Konstancji i Renalda z Châtillon.Imad ad-Din Zengi zwany Zangi lub Zengui lub Zanki (ur. 1087 - zm. 1146) - atabeg Mosulu (od 1127) i Aleppo (od 1128). Założyciel dynastii Zengidów.

    Z Rajmundem Konstancja miała czworo dzieci:

  • Boemunda III, który w 1163, po jej śmierci przejął władzę w Antiochii
  • Baldwina (ur. i zm. 1176)
  • Marię z Antiochii (1145–1182), żonę bizantyjskiego cesarza Manuela I Komnena
  • Filipę z Antiochii (ok. 1148–1178), kochankę bizantyjskiego cesarza Andronika I Komnena.
  • W 1149 Rajmund poległ w bitwie pod Inab.

    Aleppo (arab. حلب Halab, tur. Haleb) – miasto w północno-zachodniej Syrii, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego, na krańcach Pustyni Syryjskiej, w okolicy półpustynnej, o ostrym klimacie. Siedziba władz prowincji Halab. Największe miasto Syrii - 1,4 mln mieszkańców (1990), 1,7 mln mieszkańców (1999), 2,0 mln mieszkańców (dane szacunkowe z 2003). Jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych miast Bliskiego Wschodu - od co najmniej 1800 p.n.e. Zamieszkane głównie przez Arabów, dość liczni są Turcy i Ormianie, oprócz nich mieszkają w Aleppo Grecy, Kurdowie i Żydzi. Ośrodek przemysłu włókienniczego i spożywczego, ośrodek tkactwa dywanów. Jedno z większych centrów handlowych Bliskiego Wschodu. Węzeł komunikacyjny - skrzyżowanie szlaków kolejowych i drogowych, międzynarodowy port lotniczy, przez miasto przebiega rurociąg z Homsu do Latakii. Ośrodek nauki i kultury - uniwersytet, muzułmańska szkoła teologiczna, szkoła muzyczna.Fulko V Młody (ur. 1092, zm. 10 listopada 1143 w Akce), hrabia Maine i Andegawenii (1109-1131), król Jerozolimy (1131 - 1143), syn hrabiego Andegawenii Fulka IV i Bertrady, córki Szymona I, pana de Montfort.

    W 1153 Konstancja wyszła ponownie za mąż, za Renalda de Chatillon (1153–1160), późniejszego współwładcę Antiochii. Para miała jedynie córkę Agnieszkę de Châtillon (1154–1184), która poślubiła króla Węgier Belę III. Według Niketasa Choniatesa, bizantyjskiego historyka, Konstancja i Renald mieli jeszcze drugą córkę – Joannę – która prawdopodobnie była drugą żoną markiza Montferratu, Bonifacego I.

    Andronik I Komnen (gr. Ανδρόνικος Α’ Κομνηνός, Andronikos I Komnēnos) (ok. 1123 - 12 września 1185 w Konstantynopolu) – cesarz bizantyjski od 1183.Renald de Châtillon (ur. ok. 1125 - zm. 4 lipca 1187) – książę-regent Antiochii w latach 1153-1160, następnie wasal Królestwa Jerozolimskiego i senior Zajordanii frankijskiej (Oultrejordain) od 1175 roku.

    W 1160 Renald trafił do niewoli i spędził szesnaście lat w więzieniu w Aleppo. Między Konstancją a jej synem narósł konflikt. Gdy Boemund osiągnął pełnoletniość, wygnał matkę z miasta i przejął władzę.






    Warto wiedzieć że... beta

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Alicja z Antiochii, zwana też Alicją Jerozolimską (ur. 1108, zm. 1137) - córka Baldwina II i Morfii z Meliteny, księżna jerozolimska, a później antiochska.
    Atabeg – tytuł seldżucki nadawany wychowawcy synów sułtana lub namiestnikowi prowincji. Atabeg podlegał sułtanowi, ale stał w hierarchii wyżej niż chan. Słowo atabeg można przetłumaczyć jako "ojciec księcia". Tytuł ten był powszechny wśród Seldżuków od XI do XIII wieku. Z czasem miano atabega oznaczało tytuł dygnitarza. W Egipcie mameluków natomiast atabeg był wysokim rangą oficerem. Po upadku Seldżukidów i sułtanatu mameluków tytuł ten był używany sporadycznie.
    Księstwo Antiochii – państwo założone przez krzyżowców podczas I wyprawy krzyżowej na terenie obecnej Turcji i Syrii.
    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.
    Monferrato (w piemontèis Monfrà; w wielu językach z fr. Montferrat - jest to również druga poprawna polska nazwa zgodna ze standardem KSNG) – region Piemontu w północnych Włoszech. Jest to pagórkowata kraina na południe od Padu ciągnąca się do Apeninu Liguryjskiego. Obejmuje współczesne prowincje Asti i Alessandria. Monferrato jest jednym z ważniejszych obszarów winnych we Włoszech, tu produkuje się m.in. słynne spumante - Asti. Pochodzi stąd również wielu pisarzy jak Vittorio Alfieri czy Umberto Eco.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.747 sek.