• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konrad Wielki

    Przeczytaj także...
    Camburg - dzielnica miasta Dornburg-Camburg w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, w powiecie Saale-Holzland, we wspólnocie administracyjnej Dornburg-Camburg.Dytryk II (Dytryk z Landsbergu) (zm. 9 lutego 1185 r. w klasztorze Petersberg) – margrabia Łużyc od 1156 r. z rodu Wettynów.
    Groitzsch (pol. hist. Grójec) – miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Lipsk, w powiecie Lipsk (do 31 lipca 2008 w powiecie Leipziger Land).

    Konrad Wielki, niem. Konrad von Meißen, Konrad der Große (zm. 5 lutego 1157 r. w klasztorze Lauterberg) – margrabia Miśni od 1123 r. do 1156 r. i margrabia Łużyc od 1136 r. do 1156 r. z dynastii Wettynów.

    Życiorys[]

    Konrad był synem hrabiego Wettinu Thimo i Idy, córki księcia Bawarii Ottona z Northeimu. Początkowo był posiadaczem stosunkowo niewielkiego hrabstwa Wettinu, wraz ze starszym bratem Dedo. Ok. 1116 r. odziedziczył po zmarłym bez męskich potomków kuzynie Dytryku hrabstwo Brehny, wkrótce też przejął posiadłości po zmarłym bracie (w tym jego połowę Wettinu oraz hrabstwo Camburga). Gdy w 1123 r. zmarł margrabia Miśni i margrabia Łużyc Henryk II, ostatni przedstawiciel starszej linii Wettynów, Konrad zyskał prawa i do dziedziczenia po nim. Jednak cesarz Henryk V nadał je Wiprechtowi z Grotizsch. Potężny książę Saksonii Lotar z Supplinburga, od dawna wiodący spory z cesarzem, nie uznał jednak tego nadania i zbrojnie występując przeciwko cesarzowi wprowadził sprzyjającego mu Konrada do Miśni (Łużyce przypadły walczącemu także po ich stronie Albrechtowi Niedźwiedziowi, ówczesnemu hrabiemu Ballenstedt. Gdy w 1125 r. Lotar został królem niemieckim, potwierdził oficjalnie posiadanie przez Konrada lenna miśnieńskiego.

    Wettynowie (Wettinowie, niem. Wettiner) – dynastia niemiecka wywodząca się z dzisiejszej Saksonii-Anhaltu. Panowała w Miśni, Saksonii i księstwach Turyngii. Jej przedstawiciele zasiadali także na tronie w Warszawie (elektorowie August II Mocny, August III Sas jako Królowie Polski i Wielcy Książęta Litwy oraz król Saksonii Fryderyk August I jako książę warszawski). W 1423 r. Wettinowie uzyskali wraz z księstwem sasko-wittenberskim godność elektora Rzeszy, a całość ich posiadłości zaczęto określać historyczną nazwą Saksonia. W roku 1485 nastąpił podział dynastii na dwie linie: ernestyńską (starszą), elektorską panującą w Wittenberdze i w znacznej części Turyngii oraz albertyńską (młodszą,) panującą w Miśni i pn. Turyngii. Boczną linią dynastii jest rodzina Koburgów (Coburg), panująca w Wielkiej Brytanii (od 1917 r. pod nazwiskiem Windsor), Belgii, Bułgarii i Portugalii (pod nazwiskiem poprzedniej dynastii – Bragança).Otto Bogaty, niem. Otto der Reiche (ur. w 1125 r., zm. 18 lutego 1190 r.) – margrabia Miśni od 1157 r. z dynastii Wettinów.

    Konrad stopniowo poszerzał granice swej marchii. W połowie XII w. obszary Wettynów sięgały od rzeki Saale po Łużyce. Bezpotomna śmierć margrabiego Łużyc Henryka z Groitzsch pozwoliła Konradowi otrzymać marchię łużycką i Groitzsch; dzięki związaniu się z kolejnym królem, Konradem III Hohenstaufem poszerzył też włości w Górnych Łużycach. Stopniowo powiększając swoją potęgę, Konrad uniezależniał się od książąt saskich, a nawet królów. Położył w ten sposób solidne podwaliny pod przyszłe znaczenie Wettynów.

    Swen III Grade (duń. Svend 3. Grathe) (? – 1157) – król duński w latach 1146–1157. Syn Eryka II. Współrządził z Kanutem V i Waldemarem Wielkim.Wiprecht II z Grójca, niem. Wiprecht von Groitzsch, zwany Starszym (ur. ok. 1050; zm. 22 maja 1124 w Pegau) – jako Wiprecht II hrabia Balsamgau, od 1070 hrabia Groitzsch (Grójca) i od 1123 jako Wiprecht I margrabia Marchii Miśnieńskiej i Marchii Łużyckiej.

    Uczestniczył aktywnie w działaniach dyplomatycznych i militarnych swoich czasów. M.in. brał udział w wyprawie Lotara III do Italii. W 1138 r. uczestniczył w wojnie przeciwko Albrechtowi Niedźwiedziowi. W 1146 r. uczestniczył w nieudanej wyprawie Konrada III przeciwko Polsce, w celu przywrócenia na tron Władysława Wygnańca. W 1147 r. wziął udział w krucjacie połabskiej.

    Ballenstedt - miasto w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, w powiecie Harz. Jest położone ok. 10 km od miasta Quedlinburg oraz ok. 15 km od Aschersleben.Krucjata połabska – zbrojne wyprawy wojenne zorganizowane w XII wieku z upoważnienia papieża Eugeniusza III, przez feudałów niemieckich, skierowane przeciwko pogańskim plemionom Słowian połabskich. Do krucjaty tej przyłączyli się także polscy książęta, ale ich udział i motywy nie zostały do końca wyjaśnione. Wyprawy te dawały rycerstwu niemieckiemu możliwość uniknięcia uczestnictwa w zorganizowanej w 1147 roku II wyprawie krzyżowej przy jednoczesnym zachowaniu ideałów rycerskich.

    Wzniósł klasztor Lautenberg, który miał być nekropolą jego rodu. W obliczu zbliżającej się śmierci podzielił w 1146 r. swoje włości między synów. Otton otrzymał Miśnię, Dytryk – Łużyce, Henryk – Wettin, Dedo – Groitzsch, a Fryderyk – Brehnę. Sam w listopadzie 1256 r. wstąpił do klasztoru Lautenberg, gdzie wkrótce potem zmarł.

    Albrecht Niedźwiedź, Albert I Brandenburski (ur. ok. 1100, zm. 18 listopada 1170) – od 1134 margrabia Marchii Północnej, w latach 1138-1142 także książę Saksonii z dynastii askańskiej.; ok. 1157 utworzył Marchię Brandenburską z ziem Marchii Północnej i podbitych ziem słowiańskich.Górne Łużyce (niem. Oberlausitz, górnołuż. Hornja Łužica, dolnołuż. Górna Łužyca, łac. Lusatia Superior) – kraina historyczno-geograficzna w Niemczech (kraj związkowy Saksonia, częściowo Brandenburgia), część tego obszaru leżąca na zachód od rzeki Kwisy znajduje się na terytorium Polski (województwo dolnośląskie, kilka miejscowości w województwie lubuskim). Głównym miastem jest Budziszyn. Do XV wieku tereny te znane były jako Milsko, od zamieszkującego je plemienia słowiańskiego Milczan. Na tych ziemiach wykształcił się język górnołużycki.

    Rodzina[]

    Żoną Konrada (poślubioną najpóźniej w 1119 r.) była Ludgarda (ok. 1100–1145), córka Albrechta, hrabiego Ravensburga. Ze związku tego pochodziło sześciu synów i sześć córek:

  • Henryk,
  • Otton, następca ojca jako margrabia Miśni,
  • Oda, zakonnica,
  • Berta, zakonnica,
  • Dytryk, następca ojca jako margrabia Łużyc,
  • Gertruda,
  • Adela, żona króla Danii Swena III, a następnie hrabiego Ballenstedt Albrechta,
  • Henryk, hrabia Wettinu,
  • Dedo, hrabia Groitzsch, potem margrabia Łużyc,
  • Zofia, żona hrabiego Burghausen Gebharda I,
  • Agnieszka, zakonnica,
  • Fryderyk, hrabia Brehny.
  • Bibliografia[]

  • Herbert Helbig: Konrad. W: Neue Deutsche Biographie. T. 12. Berlin: Duncker & Humblot, 1979, s. 512–513. [dostęp 2014-01-09].
  • Heinrich Theodor Flathe: Konrad, Markgraf von Meißen. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 16. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1882, s. 598–599. [dostęp 2014-01-09].
  • Conrad I. Markgraf v.Meissen. W: WW-Person [on-line]. [dostęp 2016-01-02].
  • Konrad III (ur. 1093, zm. 15 lutego 1152 w Bambergu) – pierwszy król Niemiec z dynastii Hohenstaufów. Syn Fryderyka I, księcia Szwabii i Agnieszki, córki cesarza Henryka IV.Wettin - dzielnica miasta Wettin-Löbejün w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt, w powiecie Saale, leży nad Soławą.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Otto II z Northeimu, niem. Otto II. von Northeim (ur. ok. 1020, zm. 11 stycznia 1083) – hrabia Northeimu, książę Bawarii od 1061 r. do 1070 r., jeden z głównych przywódców opozycji przeciwko królowi Niemiec Henrykowi IV Salickiemu.
    Lotar III z Supplinburga (ur. 1075, zm. 4 grudnia 1137) – książę Saksonii od 1106, król Niemiec od 1125, Święty Cesarz Rzymski od 1133.
    Adela miśnieńska (duń. Edel/Adel/Adelheid af Meissen), królowa Danii, córka hrabiego Konrada Wettyna z Miśni (+1157) i jego żony Ludgardy szwabskiej (+1140). Daty urodzin i zgonu królowej nie są znane, ani miejsce jej pochówku.
    Łużyce (grnłuż. Łužica, dlnłuż. Łužyca, niem. Lausitz, cz. Lužice, ros. Лужица; od ług – zbiornik wodny, kałuża) – kraina historyczna leżąca częściowo w Niemczech i częściowo w Polsce, położona między Kwisą i Łabą, zamieszkana przez Niemców, Polaków i Serbołużyczan.
    Nekropola również nekropolia (gr. νεκρόπολις, nekropolis −− miasto umarłych) – starożytny lub wczesnochrześcijański cmentarz usytuowany w pobliżu miasta, lub też inny stary cmentarz o dużej powierzchni, zwłaszcza taki, na którym pochowani są członkowie znanych rodów i ludzie sławni.
    Henryk V (niem. Heinrich V, ur. prawdopodobnie 11 sierpnia 1081, zm. 23 maja 1125) – król niemiecki od 1105, Święty Cesarz Rzymski od 1111, syn i następca cesarza Henryka IV.
    Brehna - dzielnica miasta Sandersdorf-Brehna w Niemczech, w kraju związkowym Saksonia, w powiecie Anhalt-Bitterfeld. Powierzchnia dzielnicy wynosi 19,1 km², zamieszkana jest przez ok. 3 tysiące ludzi.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.