• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konrad I Spokojny



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Chur (fr. Coire, wł. Coira, romansz Cuira, łac. średniow. Curia R(h)aetorum) – miasto w Szwajcarii, stolica kantonu Gryzonia.Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku.
    Przybliżony kształt Królestwa Burgundii w momencie śmierci Konrada

    Konrad I Spokojny, według innej numeracji Konrad III (ur. ok. 925, zm. 19 października 993) – król Burgundii w latach 937-993.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Był synem władcy Dolnej Burgundii Rudolfa II, który zjednoczył ziemie Górnej i Dolnej Burgundii w 933 roku, oraz Berty, córki księcia Szwabii Burcharda II i Renegildy, córki Eberharda II, hrabiego Zurychu. Konrad odziedziczył zjednoczone królestwo w młodym wieku. Początkowo o koronę burgundzką starał się Hugo z Arles, który pozbawił ojca Konrada tytułu króla Włoch w zamian za oddanie Górnej Burgundii. Hugo chciał zmusić Bertę, wdowę po Rudolfie, do małżeństwa ze sobą, a Adelajdę (931-999), jej córkę, do małżeństwa ze swym synem Lotarem. Sprzeciwił się temu formalny władca Włoch Otto I Wielki, który obawiał się zbytniego wzmocnienia Hugo, i został protektorem burgundzkiego władcy. Młody Konrad przebywał na dworze Ottona cztery lata i został jego wasalem w zamian za obronę przed ambicjami Ludwika IV z Francji i Hugo ze strony Italii. Dla wzmocnienia sojuszu Otto ożenił się z świętą Adelajdą, siostrą Konrada, która owdowiała po śmierci Lotara II. Odtąd Konrad wspierał każdą wyprawę wojenną Ottona, choć prawdopodobnie od 942 był niezależny. W 960 odsprzedał Hartbertowi z Chur część Alzacji na wschód od Renu w zamian za region Chur.

    Hugo z Arles (IX wiek-948) - król Włoch w latach 926-948, jako Hugo I regent Dolnej Burgundii w latach 905-928 i jej król w latach 928-933.Święte Cesarstwo Rzymskie (łac. Sacrum Romanum Imperium lub Sacrum Imperium Romanum (S.I.R.) od 1254, niem. Heiliges Römisches Reich, potocznie (od 1441) łac. Sacrum Romanum Imperium Nationis Germanicae, niem. Heiliges Römisches Reich Deutscher Nation) – nazwa państwa stanowiącego kontynuację cesarstwa zachodniorzymskiego, odwołująca się zarówno do idei jak i kształtu politycznego średniowiecznej i wczesnonowożytnej Europy. Składało się formalnie z rdzenia którym było Królestwo Niemieckie oraz z równoprawnych mu formalnie Królestwa Włoch (de facto do 1648) i Królestwa Burgundii (od 1032, de facto do 1378).

    Rządy Konrada przebiegały bez większych zakłóceń (stąd przydomek) i miały poparcie możnych. Ważnym zadaniem było zjednoczenie sztucznie stworzonego państwa, którego mieszkańcy nie stanowili jednorodnej masy. Znaczne wpływy w rządzeniu państwem miał Kościół, zwłaszcza w biskupstwach Besançon, Lyonu i Vienne. Właśnie do Vienne zdecydował się przenieść stolicę, by sprawnie zarządzać dużym. Jedyną dużą wojną za jego panowania był jednoczesny najazd Madziarów i Saracenów (w 939 roku splądrowali klasztor Saint-Maurice), których przy pomocy Ottona napuścił na siebie, a następnie pokonał. W 948 po śmierci Hugo z Arles zyskał faktyczną władzę nad Prownasją, która zachowała sporą niezależność. W 975 roku wypędził z niej resztki muzułmańskich Saracenów. Pod koniec jego panowania Prowansja de facto przeszła w ręce dynastii Gevaudun w osobach braci Wilhelma I (hrabiego od 979) i Rotbolda II (margrabiego od 993), synów Borso II. Zmarł 19 października 993 roku i został pochowany w opactwie Saint-André-de-Bas w Vienne. Pozostawił królestwo synowi Rudolfowi, ostatniemu władcy Burgundii z dynastii Welfów burgundzkich (później królestwo zostało częścią Świętego Cesarstwa Rzymskiego). Chociaż zostawił państwo w dobrym stanie i nieskonfliktowane, to utracił znaczną część Prowansji i doprowadził do podporządkowania państwa Cesarstwu.

    Węgrzy (t. Madziarzy, węg. l.poj. magyar, l.mn. magyarok) – naród europejski z grupy ludów ugrofińskich, zamieszkujący głównie własne państwo narodowe - Węgry w Europie Środkowej, posługujący się językiem węgierskim.Welfowie (zwani również Gwelfy lub Gwelfami) – D’Este – dwie dynastie panujące we Włoszech i Niemczech, ściśle ze sobą spokrewnione.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Gerberga Saska (ur. 913 r.; zm. 5 maja zapewne w 969 r.) – księżna Lotaryngii, królowa i regentka Francji, córka króla Henryka Ptasznika i jego drugiej żony Matyldy z Ringelheim, siostra cesarza Ottona I.
    Odon I lub Eudes (ur. ok. 950, zm. 12 marca 996), hrabia Blois, Chartres, Reims, Provins, Châteaudun i Omois. Syn hrabiego Tybalda I Oszusta i Luitgardy, córki Herberta II, hrabiego Vermandois.
    Henryk II Kłótnik (niem. Heinrich II. der Zänker) (ur. 951, zm. 28 sierpnia 995 w Gandersheim) – książę bawarski (955-976 i 985-995) z dynastii Ludolfingów. Syn i następca Henryka I.
    19 października jest 292. (w latach przestępnych 293.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 73 dni.
    Szwabia (niem. Schwaben lub Schwabenland) – to historyczna i etniczna kraina Niemiec. Elementem wyróżniającym i spajającym Szwabię jest dialekt szwabski, określany też jako odrębny język.
    Rudolf III Próżniak (ur. w 971, zm. 5/6 września 1032) - ostatni niezależny król Burgundii (Arelatu) w latach 993-1032. Ostatni męski przedstawiciel dynastii tzw. Welfów starszych lub burgundzkich.
    Otton I Wielki (ur. 23 listopada 912, zm. 7 maja 973 w Memleben) – książę Saksonii 936–961, król niemiecki od 936 i cesarz rzymsko-niemiecki od 962, z dynastii Ludolfingów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.