• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konkurs Piosenki Eurowizji 2009



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Irlandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji w 1965 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się irlandzki nadawca publiczny Raidió Teilifís Éireann (RTÉ).

    54. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 12, 14 i 16 maja 2009 roku na terenie stadionu „Olimpijskij” w Moskwie przez rosyjskiego nadawcę publicznego Pierwyj kanał dzięki zwycięstwu Dimy Biłana, reprezentanta kraju podczas konkursu w 2008 roku.

    Koncert finałowy wygrał Alexander Rybak, reprezentant Norwegii z utworem „Fairytale”, za który otrzymał rekordową ilość 387 punktów na 492 możliwych do zdobycia.

    Dima Biłan (ros. Дима Билан), właściwie Wiktor Nikołajewicz Biełan (Виктор Николаевич Белан;ur. 24 grudnia 1981 w Karaczajo-Czerkiesji) – rosyjski piosenkarz urodzony na południu ZSRR. Zwycięzca 53. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „Believe”.İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti (pol. Publiczne Radio i Telewizja Azerbejdżanu, İTV) – azerski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny, utworzony 29 sierpnia 2005 roku na mocy decyzji parlamentu tego kraju. Zgodnie z azerskim prawem, stacja określana jest jako "publiczna, ale nie rządowa", co ma ją odróżnić od bezpośrednio kontrolowanej przez rząd AzTV. Jest azerskim odpowiednikiem TVP1. Firma nadaje po jednym kanale telewizyjnym i radiowym.

    Spis treści

  • 1 Przebieg konkursu
  • 1.1 Projekt grafiki
  • 1.2 System głosowania
  • 1.3 Losowanie półfinałów
  • 1.4 Kontrowersje
  • 1.4.1 Konflikt między Armenią a Azerbejdżanem
  • 1.4.2 Antyputinowska piosenka Gruzji
  • 1.4.3 Protesty LGBT
  • 1.4.4 Opóźnienie transmisji w Hiszpanii
  • 2 Kraje uczestniczące
  • 2.1 Powracający artyści
  • 3 Wyniki
  • 3.1 Pierwszy półfinał
  • 3.1.1 Tabela punktacyjna pierwszego półfinału
  • 3.2 Drugi półfinał
  • 3.2.1 Tabela punktacyjna drugiego półfinału
  • 3.3 Finał
  • 3.3.1 Wyniki jurorów/telewidzów
  • 4 Tabela punktacyjna finału
  • 5 Zobacz też
  • 6 Linki zewnętrzne
  • 7 Przypisy
  • Chiara Siracusa (ur. 25 września 1976 w Valletcie) – maltańska piosenkarka, trzykrotna reprezentantka Malty w Konkursie Piosenki Eurowizji: w 1998 (3. miejsce), 2005 (2. miejsce) i 2009 roku (22. miejsce).Malta uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1971 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się maltański nadawca publiczny PBS.

    Przebieg konkursu[]

    Projekt grafiki[]

    Oficjalne logo Rosji w Konkursie Piosenki Eurowizji

    30 stycznia 2009 roku organizator konkursu, rosyjski nadawca publiczny Pierwyj kanał zaprezentował logo i temat przewodni konkursu. Grafika bazowała na „Żar ptaku”, a sama impreza nie miała sloganu, co zdarzyło się po raz pierwszy od 2001 roku. Scena została zaprojektowana przez amerykańskiego projektanta Johna Caseya, który był pomysłodawcą sceny konkursowej na 42. Konkurs Piosenki Eurowizji organizowanym w 1997 roku oraz współprojektantem widowiska podczas konkursu w 1994 i 1995 roku. Projekt sceny konkursowej w 2009 roku inspirowany był tematyką współczesnej awangardy rosyjskiej. Pocztówki przed występami przedstawiały znane budynki, posągi, krajobrazy z danego kraju, wszystko na stronach książki; na końcu wyświetlano podstawowe zwroty w języku rosyjskim oraz tłumaczenie w języku angielskim.

    Televisión Española (TVE) − hiszpańska telewizja publiczna, nadająca od 1956. Wchodzi w skład grupy RTVE, której zadaniem jest przygotowanie programu radiowego i telewizyjnego na terenie Hiszpanii. TVE finansowana jest z wpływów z dotacji publicznych. Od stycznia 2010 roku nie nadaje reklam.Francja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmował się francuski nadawca publiczny RTF, który w 1964 roku został zastąpiony kanałem ORTF. Od 1975 do 1982 roku za francuskie przygotowania do festiwalu odpowiedzialna była telewizja TF1, od 1983 do 1992 – France 2, a od 1993 do 1998 – Antenne 2. Od 1999 roku za konkurs w kraju odpowiada kanał France 3.

    System głosowania[]

    Po falach krytyki odnośnie do systemu głosowania podczas poprzedniego konkursu, Europejska Unia Nadawców (EBU) postanowiła zmienić zasady głosowania w finale, ponownie wprowadzając krajowe komisje jurorskie i zasadę 50:50 (połowa głosów zależała od publiczności, natomiast druga połowa od specjalnego jury w każdym kraju). W półfinale na wyniki wpływ mieli telewidzowie, którzy wybierali dziewięciu finalistów. Dziesiątym został reprezentant, który otrzymał tzw. „dziką kartę” od jurorów.

    Słowacja wzięła udział w Konkursie Piosenki Eurowizji 7 razy, debiutując w 1994 roku. Kraj chciał uczestniczyć również w 1993 roku, jednak nie przeszedł rundy kwalifikacyjnej do Eurowizji. W ciągu pierwszych trzech finałów, w których Słowacja wzięła udział, jej najlepszym wynikiem było 18. miejsce, które Marcel Palonder zdobył w 1996. Z powodu słabych wyników, kraj nie mógł brać udziału w konkursach w 1995 i 1997 roku, a było porażce w 1998 (21. miejsce), Słowacja wycofała się z konkursu na dziesięć lat, powracając dopiero w 2009 roku.Konkurs Piosenki Eurowizji 2005 – jubileuszowa, 50. edycja Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowana 19 i 21 maja 2005 roku w Pałacu Sportu w Kijowie przez ukraińskiego nadawcę publicznego Nacjonalna Telekompania Ukrainy (NTU), dzięki zwycięstwu reprezentantki Ukrainy – Rusłany podczas festiwalu w 2004 roku. Koncert półfinałowy oraz finał prowadziła prezenterka Marija Jefrosynina oraz dziennikarz radiowo-telewizyjny Pawło Szyłko.

    W każdym kraju biorącym udział w konkursie powołano zostanie pięcioosobowe komisji jurorskie składające się z osób profesjonalnie zajmujących się muzyką, ale nie powiązanych z żadnym z uczestników konkursu. Jurorzy oceniało występy na podstawie prezentacji podczas drugiej próby generalnej 15 maja 2009 roku, a nie w trakcie samego koncertu finałowego. Każdy sędzia tworzył swoją punktację w tzw. „skali eurowizyjnej”, tj. 1-12 punktów, a po zliczeniu wszystkich rankingów przez sekretarza ułożono ostateczne krajowe noty. Remisy rozstrzygano poprzez głosowanie – podniesienie ręki. Rezultaty głosowania jurorów opublikowano przez EBU na oficjalnej stronie imprezy. Telewidzowie mogli oddawać głosy przez audiotele lub SMS 15 minut po zakończeniu prezentacji finałowych. Z jednego numeru można było zagłosować maksymalnie 20 razy. Następnie zsumowano głosy i zastosowano zasadę 50:50 (50% głosów należy do jury, 50% – do widzów; w przypadku remisu decydował głos widzów).

    Litwa uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1994 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się litewski nadawca publiczny Lietuvos Nacionalinis Radijas ir Televizija (LRT).Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest (ESC), fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) – organizowany od 1956 roku coroczny festiwal muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Do 1994 roku organizowany był w marcu, kwietniu lub w maju. Od 1995 roku Konkurs Piosenki Eurowizji odbywa się w maju (najczęściej w drugiej połowie maja).

    Losowanie półfinałów[]

    30 stycznia 2009 zdecydowano, które kraje pojawią się w pierwszym, a które w drugim półfinale. Kraje uczestniczące, poza tzw. „Wielką Czwórką” (Francją, Wielką Brytanią, Niemcami, Hiszpanią) oraz gospodarzem podzielono na 6 koszyków biorąc pod uwagę fakt, jak kraje głosowały w poprzednich konkursach. Część państw z każdego koszyka przydzielono do pierwszego półfinału, który odbył się 12 maja, a druga do drugiego – 14 maja. 16 marca odbyło się losowanie kolejności występów w każdej z rund półfinałowych i w finale oraz kolejność głosowania podczas finału.

    LGBT (z ang. Lesbians, Gays, Bisexuals, Transgenders) – skrótowiec odnoszący się do lesbijek, gejów, osób biseksualnych oraz osób transgenderycznych jako do całości. Do grupy osób transgenderycznych wlicza się również osoby transseksualne. W ogólnej definicji terminem tym określa się ogół osób, które tworzą mniejszości o odmiennej od heteroseksualnej orientacji seksualnej oraz osób o tożsamości płciowej niezgodnej z płcią biologiczną (osoby transgenderyczne i transseksualne).Fairytale – singel Alexandra Rybaka, wydany 12 stycznia 2009 za pośrednictwem EMI, promujący album Fairytales. Piosenka zwyciężyła w Konkursie Piosenki Eurowizji 2009 rozgrywanym w Moskwie.

    Kontrowersje[]

    Konflikt między Armenią a Azerbejdżanem[]

    AySel i Arash podczas występu w Konkursie Piosenki Eurowizji w 2009 roku

    Po pierwszym półfinale, reprezentacja Azerbejdżanu złożyła skargę do EBU dotyczącą „pocztówki” poprzedzającej występ Armenii, ponieważ przedstawiono na niej monumentalny posąg znajdujący się w nieuznawanej Republice Górskiego Karabachu jako symbol kraju, który prawnie jest uważany za część Azerbejdżanu. W wyniku skargi, wizytówka została zmieniona w czasie finałów. Jednakże podczas prezentacji wyników ormiańskich w odwecie na ekranie w tle wyświetlono sporny pomnik, a prezenterka Sirusho przeczytała wyniki z teczki ozdobionej zdjęciem posągu.

    Jurij Michajłowicz Łużkow (ros. Ю́рий Миха́йлович Лужко́в, ur. 21 września 1936 w Moskwie, ZSRR) – polityk rosyjski, w latach 1992-2010 mer Moskwy.Czarnogóra uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 2007 roku. Od czasu debiutu konkursem na Czarnogórze zajmuje się krajowy nadawca publiczny Radiotelevizija Crne Gore (RTCG).

    Azerskiemu nadawcy zarzucono również niepokazanie numerów do głosowania podczas występu ormiańskiego. Jednak zaprzeczyli temu, pokazując film, który pokazywał nienaruszony sygnał podczas prezentacji Armenii. Późniejsze dochodzenie EBU dowiodło, że azerski nadawca Ictimai TV niewyraźne wyświetlił numer podczas wejścia Armenii i zniekształcił sygnał telewizyjny, gdy reprezentacja Armenii występowała na scenie. EBU ukarała Ictimai TV grzywną. W sierpniu 2009 roku Azerzy głosujący na ormiańską propozycję zostali wezwani na przesłuchanie w Ministerstwie Bezpieczeństwa Narodowego w Baku, podczas którego oskarżono o „niepatriotyczne” i „potencjalne zagrożenie”.

    Wielka Brytania jest jednym z krajów, który osiągnął największy sukces w Konkursie Piosenki Eurowizji. Zadebiutowała w 1957 roku. BBC chciało wziąć udział podczas pierwszego konkursu w historii, jednak zgłosili EBU swoją propozycję piosenki po czasie. Wielka Brytania bierze udział corocznie, od 1959 roku i, do tej pory, wygrała pięć razy. Razem ze Szwecją, jest jedynym państwem, który wygrywał Eurowizję w czterech różnych dekadach. Poza tym, UK bije rekord w liczbie zdobytych drugich miejsc (15 razy).Polska uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1994 roku. Kraj miał zadebiutować już podczas 20. edycji festiwalu, jednak wówczas nie został dopuszczony do udziału, ponieważ należał do państw bloku wschodniego. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmuje się polski nadawca publiczny Telewizja Polska (TVP).

    Antyputinowska piosenka Gruzji[]

    W lutym odbyły się gruzińskie eliminacje do konkursu, które ostatecznie wygrał utwór „We Don’t Wanna Put In” zespołu Stephane & 3G. Wygrana formacji wzbudziła kontrowersje ze względu na konotacje polityczne w tekście piosenki, sugerujące ataki na premiera Rosji, Władimira Putina. EBU odrzuciła piosenkę ze względu na naruszenie zasad konkursu (punkt mówiący o tym, że „żadna piosenka konkursowa nie może zawierać politycznych odniesień w swoim tekście”) oraz zaproponowała gruzińskiemu nadawcy zmianę tekstu piosenki lub wybór nowej utworu. Stacja odmówiła, twierdząc, że piosenka nie zawiera odniesień politycznych oraz że jej odrzucenie ze stawki konkursowej jest wynikiem presji politycznej ze strony Rosji. W marcu EBU zdyskwalifikowała nadawcę Gruzji z udziału w konkursie.

    Gruzja zadebiutowała na Konkursie Piosenki Eurowizji podczas 52. edycji zorganizowanej w 2007 roku. Krajowym nadawcą festiwalu jest telewizja Georgian Public Broadcasting (GPB), która została aktywnym członkiem Europejskiej Unii Nadawców (EBU) w sierpniu 2005 roku.Holandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu do 1969 roku konkursem w kraju zajmował się holenderski nadawca publiczny Nederlandse Televisie Stichting (NTS), od 1970 do 2009 roku - Nederlandse Omroep Stichting (NOS), a od 2010 - Televisie Radio Omroep Stichting (TROS), który pełnił tę funkcję do 2013 roku. W tym samym roku, w wyniku połączenia telewizji TROS z Algemene Vereniging Radio Omroep (AVRO), powstał kanał AvroTros.

    Protesty LGBT[]

    Rosyjski działacz praw gejów Nikolai Alekseev użył konkursu jako platformy wspierania pozycji kraju na temat praw osób LGBT, przeciwdziałając poglądowi burmistrza Jurija Łużkowa, że homoseksualizm jest „szatański”. Alekseev ogłosił, że coroczna parada gejów zbiegnie się z finałem Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym 16 maja, czyli w przeddzień Międzynarodowego Dnia Walki z Homofobią. Parada została również zmieniona na „słowiańską dumę”, podczas której promowano prawa gejów i kulturę w całym regionie słowiańskiej Europy. Moskiewscy urzędnicy nie zezwolili jednak na organizację parady ze względu na to, że „zniszczy moralność w społeczeństwie”.

    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.Finlandia uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1961 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się fiński nadawca publiczny Yleisradio (YLE).

    Parada została rozbita przez moskiewską policję, a 20 demonstrantów zostało aresztowanych, w tym Nikołaj Alekseev i obrońca praw człowieka Peter Tatchell, który krzyknął, że „to pokazuje, że Rosjanie nie są wolni”, kiedy był zabierany przez policję. Szwedzka reprezentantka Malena Ernman wspierała paradę mówiąc, że wprawdzie nie jest homoseksualistką, ale będzie z dumą nazywać się gejem, twierdząc, że była smutna, że rząd Moskwy nie pozwolił „hołdować miłości”. Zwycięzca konkursu, Alexander Rybak reprezentujący Norwegię, odniósł się do kontrowersji w jednym z wywiadów, w którym nazwał Konkurs Piosenki Eurowizji „największą paradą gejów”. Bojkotem konkursu zagrozili natomiast reprezentanci Holandii, zespół De Toppers, którzy stwierdzili, że „jeśli demonstracja zostanie stłumiona siłą, odmówią wejścia na scenę podczas finału”.

    43. Konkurs Piosenki Eurowizji odbył się 9 maja 1998 roku w Birmingham (Wielka Brytania). Udział wzięło 25 państw. Macedonia zadebiutowała w konkursie; Belgia, Finlandia, Izrael, Rumunia i Słowacja powróciły po przerwie, natomiast Austria, Bośnia i Hercegowina, Dania, Rosja i Islandia nie mogły wziąć udziału, bo w ostatnich 5 latach zajmowały słabe miejsca. Konkurs prowadzili Ulrika Jonsson i Terry Wogan.Niemcy biorą udział w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956 roku. Od czasu debiutu festiwalem w kraju zajmują się dwie stacje telewizyjne: Norddeutscher Rundfunk (NDR) (transmisja półfinałów krajowych selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji) i Das Erste (ARD; transmisja finału selekcji oraz Konkursu Piosenki Eurowizji). Przed zjednoczeniem Niemiec państwo startowało na festiwalu jako RFN.

    Opóźnienie transmisji w Hiszpanii[]

    Ze względu na swoje zobowiązania do transmisji Turnieju Tenisowego Madrid Open, hiszpański nadawca telewizyjny Espanola (TVE) zaczął nadawać drugi półfinał dopiero 66 minut po rozpoczęciu. W wyniku opóźnienia taśmy, nadawca nie skorzystał z wyników audiotele, ale z głosowania krajowego komisji sędziowskiej. Telewizja poprosiła EBU o możliwość transmitowania drugiego półfinału zamiast pierwszego, co miało związek m.in. z chęcią promocji imprezy. Ponieważ w głosowaniu półfinałowym wpływu na punktację nie mieli jurorzy, Andora i Portugalia liczyły na głosy sąsiada w pierwszym półfinale. Po transmisji stwierdziły, że hiszpańskie głosowanie miałoby pozytywny wpływ na ich wyniki w ich półfinale. Po zakończeniu koncertów półfinałowych EBU poinformowała, że Hiszpania poniesie sankcje za ich działania w konkursie, ale ich udział w kolejnym konkursie w Moskwie nie będzie niemożliwy. Propozycja hiszpańska „La noche es para mi” zajęła przedostatnie, 24. miejsce w finale.

    Europejska Unia Nadawców (ang. European Broadcasting Union, w skrócie EBU), (franc. Union européenne de radio-télévision, w skrócie UER), nazywana także Eurowizją, powstała w 1950 roku jako organizacja skupiająca publiczne (niekomercyjne) stacje radiowe i telewizyjne Europy Zachodniej w celu wymiany realizowanych programów i wspólnej produkcji audycji dla widzów w wielu krajach. W socjalistycznej Europie Wschodniej powstała kilkanaście lat później konkurencyjna instytucja - Międzynarodowa Organizacja Radia i Telewizji (Interwizja). Polskie Radio i Telewizja należały do Interwizji. W latach 70. XX wieku Festiwal w Sopocie miał nawet formułę "Festiwalu Interwizji", odpowiednika Konkursu Piosenki Eurowizji.Radio Wolna Europa (Radio Wolna Europa/Radio Swoboda, ang. Radio Free Europe/Radio Liberty) – rozgłośnia finansowana przez Kongres Stanów Zjednoczonych, utworzona w 1949 z połączenia "Radia Wolna Europa" i "Radia Swoboda". Swoją misję określa następująco: "Promować wartości i instytucje demokratyczne przez rozpowszechnianie prawdziwych informacji i idei".


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    San Marino bierze udział w Konkursie Piosenki Eurowizji w od 2008 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się nadawca Radiotelevisione della Repubblica di San Marino (San Marino RTV).
    Hiszpania uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1961 roku. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się hiszpański nadawca publiczny Televisión Española (TVE).
    Peter Tatchell (ur. 25 stycznia 1952 w Melbourne) – brytyjski polityk, dziennikarz i działacz praw człowieka pochodzenia australijskiego. Jeden z założycieli OutRage!
    Anastasios „Sakis” Ruwas (grec. Αναστάσιος „Σάκης” Ρουβάς, ur. 5 stycznia 1972 na wyspie Korfu) – grecki wokalista, autor tekstów, kompozytor, gitarzysta, prezenter, producent muzyczny, aktor, model, były lekkoatleta.
    Chorwacja bierze udział w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1993 i do tej pory wzięła udział 21 razy. Jest jednym z dwóch krajów, obok Hiszpanii (oprócz tych, które zadebiutowały ostatnio), który nie zrezygnował z udziału od czasu debiutu. Od czasu pierwszego startu konkursem w Chorwacji zajmuje się nadawca Hrvatska Radiotelevizija (HRT). Reprezentanci wybierani są podczas krajowego festiwalu "Dora".
    42. Konkurs Piosenki Eurowizji 1997 odbył się 3 maja 1997 roku w Point Theatre, w Dublinie, w Irlandii. Prowadzącymi festiwal byli Carrie Crowley i Ronan Keating. Pierwsze miejsce zajął zespół Katrina and the Waves z Wielkiej Brytanii, który wykonał utwór "Love Shine a Light", napisany przez gitarzystę Kimberley Rew. Marc Roberts z Irlandii zajął 2 miejsce ("Mysterious Woman") - mimo, że stanął na podium, otrzymał tylko jedną "dwunastkę", od... Wielkiej Brytanii! Zwycięska kompozycja zdobyła 227 punktów; otrzymała głosy od każdego uczestniczącego w konkursie kraju, w tym pięć "dziesiątek" i rekordowe dziesięć "dwunastek". "Love Shine a Light" nadal uważany jest za jedną z najlepszych eurowizyjnych zwycięskich piosenek; była piosenką zamykającą "eurowizyjną mieszankę" podczas opening act na koncercie "Congratulations" w 2005 roku, z okazji 50. rocznicy istnienia konkursu, i w półfinale w 2006 roku, w Atenach. Tegoroczna wygrana przyniosła piąte, i jak na razie ostatnie, zwycięstwo Wielkiej Brytanii.
    Język norweski (norw. norsk språk, norsk) – język z grupy skandynawskiej języków germańskich. Jako że do tej pory nie wyodrębnił się jeden standard wymowy, każdy dialekt ma status oficjalny. Językiem norweskim posługuje się około 4,2 mln mówiących, z tego 3,5 mln do zapisu używa odmiany bokmål, a 700 tys. odmiany nynorsk. Norweski jest językiem urzędowym Norwegii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.053 sek.