• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konklawe 1484



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Gubbio – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Perugia, powstałe w miejscu starorzymskiego miasta Iguvium.Habemus papam (łac. mamy papieża) – w Kościele katolickim łacińska formuła, wygłaszana po dokonaniu wyboru nowego papieża przez konklawe. Formułę tę wypowiada kardynał protodiakon z balkonu bazyliki św. Piotra na Watykanie.

    Konklawe 26-29 sierpnia 1484konklawe, jakie odbyło się po śmierci papieża Sykstusa IV, zakończone wyborem Innocentego VIII.

    Śmierć Sykstusa IV[ | edytuj kod]

    Sykstus IV zmarł na podagrę dnia 12 sierpnia 1484 o godzinie 5 rano, w wieku 70 lat. Papież ten nade wszystko miłował własną rodzinę – w chwili jego śmierci aż czterech jego krewnych było kardynałami, a jego siostrzeniec Girolamo Riario był seniorem niewielkiego państewka wokół Imoli i Forlì, nadto przejął kilka posiadłości rzymskiego rodu Colonna. Papiescy nepoci nie cieszyli się popularnością wśród Rzymian. Okres sediswakancji w 1484 był najbardziej krwawy w ciągu całego stulecia, gdyż upłynął pod znakiem wystąpień ludowych przeciw rodzinie i stronnikom zmarłego papieża (tzw. Liguryjczykom). Na Zatybrzu zniszczone zostały magazyny należące do liguryjskich kupców, a nawet genueński szpital. W chwili śmierci Sykstusa IV Girolamo Riario oblegał należące do Colonnów lenno Paliano, jednak na wieść o zgonie stryja powrócił do miasta, gdzie zwolennicy Colonnów zaatakowali jego pałac. Riario sprzymierzył się z rzymskim rodem Orsini, tradycyjnymi rywalami Colonnów. Obawiano się, że Girolamo może siłą narzucić wybór nowego papieża, tym bardziej, że pod jego kontrolą, jeszcze z nadania Sykstusa IV, pozostawał Zamek św. Anioła. Sytuacja w Rzymie była na krawędzi wojny domowej. Większość kardynałów wynajęła oddziały zbrojne do ochrony swych pałaców. Wojska strzegące pałaców kardynała Giuliano della Rovere, bratanka Sykstusa IV, oraz kardynała Rodrigo Borgii, wicekanclerza Stolicy Apostolskiej, dysponowały nawet artylerią.

    Historia Węgier – całokształt dziejów polityczno-społecznych, gospodarczych i kulturalnych narodu i państwa węgierskiego oraz terytorium, na którym w przyszłości miało się ono rozwinąć.Neapol (wł. Napoli, j. neapolitański Nàpule, łac. Neapolis z gr. he nea polis, dosł. nowe miasto) – miasto w południowych Włoszech w rejonie Kampania, którego jest stolicą, a także ośrodkiem administracyjnym prowincji Neapol. Założony przez Greków jako Partenope.

    Lista elektorów[ | edytuj kod]

    W konklawe wzięło udział 25 spośród 32 żyjących kardynałów:

  • Rodrigo Borgia; Kardynał Wicekanclerz (nominacja kardynalska: 20 lutego 1456) – kardynał biskup Porto e Santa Rufina; komendatariusz diakonii S. Maria in Via Lata i kościoła prezbiterialnego S. Pudenziana; prymas Świętego Kolegium Kardynałów; administrator diecezji Walencji i Cartageny; wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego; archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej; komendatariusz opactwa terytorialnego Subiaco; protektor Zakonu Krzyżackiego
  • Oliviero Carafa; Kardynał z Neapolu (18 września 1467) – kardynał biskup Sabiny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Eusebio; arcybiskup Neapolu
  • Marco Barbo; Kardynał S. Marco (18 września 1467) – kardynał biskup Palestriny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Marco; patriarcha Akwilei
  • Giuliano della Rovere; Kardynał S. Pietro in Vincoli (16 grudnia 1471) – kardynał biskup Ostia e Velletri; komendatariusz kościołów prezbiterialnych S. Pietro in Vincoli i Ss. XII Apostoli; biskup Bolonii; arcybiskup Awinionu; penitencjariusz większy; archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej; legat apostolski w Awinionie oraz w Bolonii; komendatariusz opactwa terytorialnego Nonantola
  • Giovanni Battista Zeno; Kardynał S. Maria in Portico (21 listopada 1468) – kardynał biskup Tusculum; komendatariusz diakonii S. Maria in Portico; biskup Vicenzy; archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej
  • Stefano Nardini; Kardynał z Mediolanu (7 maja 1473) – kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere, arcybiskup Mediolanu
  • Giovanni Arcimboldi; Kardynał z Novary (7 maja 1473) – kardynał prezbiter S. Prassede; komendatariusz diakonii S. Maria Nuova; biskup Novary; legat apostolski w Umbrii
  • Giovanni Battista Cibo; Kardynał z Molfetty (7 maja 1473) – kardynał prezbiter S. Cecilia; biskup Molfetty; kamerling Świętego Kolegium Kardynałów
  • Philibert Hugonet; Kardynał z Mâcon (7 maja 1473) – kardynał prezbiter Ss. Giovanni e Paulo; biskup Mâcon i Autun
  • Giovanni Michiel; Kardynał z Werony (21 listopada 1468) – kardynał prezbiter S. Marcello; biskup Werony
  • Jorge da Costa; Kardynał z Lizbony(18 grudnia 1476) – kardynał prezbiter Ss. Marcellino e Pietro; arcybiskup Lizbony
  • Girolamo Basso della Rovere; Kardynał z Recanati (10 grudnia 1477) – kardynał prezbiter S. Crisogono; biskup Recanati; administrator diecezji Gubbio
  • Gabriele Rangone OFM; Kardynał z Egeru (10 grudnia 1477) – kardynał prezbiter Ss. Sergio e Bacco; biskup Eger
  • Pietro Foscari; Kardynał z Wenecji (10 grudnia 1477) – kardynał prezbiter S. Nicola inter Imagines; administrator diecezji Padwy
  • Domenico della Rovere; Kardynał S. Clemente (10 lutego 1478) – kardynał prezbiter S. Clemente; biskup Turynu oraz Corneto e Montefiascone
  • Giovanni d’Aragona (10 grudnia 1477) – kardynał prezbiter S. Sabina; administrator archidiecezji Cosenzy, Salerno i Ostrzyhomia; komendatariusz opactw terytorialnych Montevergine i Monte Cassino
  • Giovanni Conti (15 listopada 1483) – kardynał prezbiter S. Vitale; arcybiskup Conzy
  • Juan Margarit; Kardynał z Gerony (15 listopada 1483) – kardynał prezbiter S. Balbina; biskup Gerony
  • Giovanni Giacomo Schiaffinati; Kardynał z Parmy (15 listopada 1483) – kardynał prezbiter S. Stefano al Monte Celio; biskup Parmy
  • Francesco Todeschini-Piccolomini; Kardynał ze Sieny (5 marca 1460) – kardynał diakon S. Eustachio; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów; administrator archidiecezji Sieny
  • Raffaele Sansoni Riario; Kardynał S. Giorgio(10 grudnia 1477) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Lorenzo in Damaso; kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego; administrator archidiecezji Pizy oraz diecezji Osma; legat apostolski w Marchii Ankońskiej
  • Giovanni Battista Savelli (15 maja 1480) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano
  • Giovanni Colonna (15 maja 1480) – kardynał diakon S. Maria in Aquiro; administrator diecezji Rieti
  • Giovanni Battista Orsini (15 listopada 1483) – kardynał diakon S. Maria in Domnica; komendatariusz opactwa terytorialnego Farfa
  • Ascanio Maria Sforza Visconti; Kardynał Ascanio (17 marca 1484) – kardynał diakon Ss. Vito e Modesto; administrator diecezji Pawii
  • Wśród elektorów było dwudziestu jeden Włochów, dwóch Hiszpanów (Borgia i Margarit), Francuz (Hugonet) i Portugalczyk (da Costa). Czterech kardynałów: Giuliano i Domenico della Rovere, Girolamo Basso della Rovere i Raffaele Sansoni Riario było krewnymi zmarłego papieża. Kardynał Rangoni, choć był Włochem, reprezentował interesy Królestwa Węgier.

    Eger (chorw. Jegar, pol. Jagier, niem. Erlau, tur. Eğri, łac. Agria, czes. Jager, słow. Jáger) – historyczne miasto (56,5 tys. mieszkańców w I 2011 r.) na Węgrzech, położone nad potokiem Eger, między Górami Bukowymi i górami Mátra. Stolica komitatu Heves. Znane przede wszystkim z wina Egri Bikavér oraz z obrony zamku przed Turkami. Uzdrowisko – źródła wód termalnych.Novara – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemontu, w prowincji Novara, położone w północno-zachodniej części kraju, na zachód od Mediolanu. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 101 921 osób, a gęstość wynosiła 989,5 os./km.

    Aż 19 elektorów było nominatami Sykstusa IV. Czterech mianował papież Paweł II, a po jednym Pius II (Piccolomini) i Kalikst III (Rodrigo Borgia).

    Nieobecni[ | edytuj kod]

    Siedmiu kardynałów nie uczestniczyło w elekcji, w tym trzech Francuzów, dwóch Hiszpanów, Włoch i Anglik:

  • Jean Balue; Kardynał z Angers (18 września 1467) – kardynał biskup Albano; biskup Angers; legat papieski we Francji
  • Luis Juan del Milà y Borja; Kardynał z Segorbe (20 lutego 1456) – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów; biskup Léridy
  • Thomas Bourchier; Kardynał z Canterbury (18 września 1467) – kardynał prezbiter S. Ciriaco e Ss. Quirico e Giulitta; arcybiskup Canterbury i prymas Anglii
  • Pedro González de Mendoza; Kardynał z Sigüenzy (7 maja 1473) – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme; arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii; administrator diecezji Sigüenzy; tytularny patriarcha Aleksandrii
  • Charles de Bourbon (18 grudnia 1476) – kardynał prezbiter Ss. Silvestro e Martino; arcybiskup Lyonu prymas Galii; administrator diecezji Clermont
  • Paolo Fregoso; Kardynał z Genui (15 maja 1480) – kardynał prezbiter S. Anastasia; arcybiskup Genui; komendatariusz diecezji Ajaccio; doża Republiki Genui
  • Pierre de Foix (18 grudnia 1476) – kardynał diakon Ss. Cosma e Damiano; biskup Vannes; administrator diecezji Bayonne
  • Czterech mianował Sykstus IV, dwóch Paweł II, a jednego Kalikst III.

    Sede vacante (od łac. sedes vacans – „nieobsadzona stolica” lub „pusty tron”; forma sede vacante to ablativus absolutus i znaczy: „przy nieobsadzonej stolicy”; pokr. sedis vacantia – „stan nieobsadzenia stolicy”) – w Kościele katolickim termin określający okres, w którym stolica biskupia jest nieobsadzona.Interdykt (łac. interdictum) – nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie (zbiorowy) lub przez daną osobę. Obecnie nie istnieje już interdykt zbiorowy, ale w średniowieczu był stosowany nawet wobec całych państw, kiedy ich władca szkodził papieżowi.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Giovanni Battista Orsini (ur. w 1450, zm. 22 lutego 1503) – włoski kardynał ze słynnego rzymskiego rodu arystokratycznego Orsini. Syn Lorenzo Orsiniego, seniora Monte Rotondo, został przeznaczony przez niego do stanu duchownego.
    Nepotyzm (łac. nepos – wnuk, potomek) – faworyzowanie członków rodziny przy obsadzaniu stanowisk i przydzielaniu godności.
    Bazylika św. Piotra na Watykanie (wł. Basilica Papale di San Pietro in Vaticano) – zbudowana w latach 1506-1626 rzymskokatolicka bazylika na placu św. Piotra na Watykanie. Jedna z czterech bazylik większych Rzymu oraz jedna z wielu bazylik papieskich (dawniej patriarchalnych).
    Kalikst III (łac. Callistus III, właśc. Alfonso de Borja; ur. 31 grudnia 1378 w Xàtivie, zm. 6 sierpnia 1458 r. w Rzymie) – papież w okresie od 8 kwietnia 1455 roku do 6 sierpnia 1458 roku.
    Konklawe (łac. conclave, zamknięte pomieszczenie w budynku, pokój) – ogólne zgromadzenie kardynałów, zwoływane po 15, maksymalnie po 20 dniach od śmierci lub rezygnacji papieża (tyle czasu mają nieobecni kardynałowie na przybycie na spotkanie), poprzedzone okresem Sede vacante. Okres poprzedzający rozpoczęcie konklawe po śmierci papieża reguluje konstytucja Universi Dominici Gregis. Jednak w przypadku rezygnacji, papież może wydać dekret, w którym skróci obowiązek zwołania konklawe po upływie minimum 15 dni.
    Girona (katalońska wymowa: [ʒiˈɾonə]; hiszp. Gerona, wym. [xeˈɾona]) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, w Katalonii; stolica prowincji o tej samej nazwie i comarki Gironès. Ma jedną z najlepiej zachowanych średniowiecznych starówek w Hiszpanii, z jedną z największych historycznych dzielnic żydowskich w Europie.
    Forlì – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, jest stolicą prowincji Forlì-Cesena. Patronem Forli jest św. Peregryn Laziosi (patron chorych na raka).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.93 sek.