• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Konfesjonim

    Przeczytaj także...
    Etnonim (gr. éthnos – lud, naród), nazwa danego narodu, plemienia, grupy etnicznej, np. Francuzi, Japończycy, Nawahowie. Wyróżnia się dwa rodzaje etnonimów:Bośnia i Hercegowina (BiH, bośniacki i chorwacki: Bosna i Hercegovina, serbski: Босна и Херцеговина, Bosna i Hercegovina) – państwo federacyjne w południowo-wschodniej Europie, na Półwyspie Bałkańskim, powstałe po rozpadzie Jugosławii. Graniczy od północy i południowego zachodu z Chorwacją, a z Serbią i Czarnogórą od wschodu. Składa się z dwóch jednostek administracyjnych: Federacji Bośni i Hercegowiny oraz Republiki Serbskiej.
    Karaimi (daw. Karaimowie; z hebr. קראים kara’im, „czytający”) – wyznawcy karaimizmu, grupa etniczna i religijna, licząca kilka tysięcy osób, spośród których ok. 1600 żyje w Europie, kilkaset do kilku tysięcy w Izraelu, ponadto niewielkie grupy także m.in. w Turcji, Egipcie i USA.

    Konfesjonim (łac. confessio ‘wyznanie’ + nomen ‘imię’) – nazwa danej grupy religijnej, np. katolicy, protestanci, muzułmanie, buddyści itd. Dotyczy to również niewielkich wspólnot, izolowanych i nie posiadających ze sobą bezpośredniej styczności. Niektóre konfesjonimy stały się z czasem etnonimami, np. „karaimi” i „Karaimi”, podobne zjawisko można obserwować wobec ludności na pograniczu katolicko-prawosławnym na Białorusi. Innym przykładem takiego złożonego konfesjonimu są Muzułmanie w Bośni, znani dopiero od niedawna pod etnonimem Boszniaków.

    Religia – system wierzeń i praktyk, określający relację pomiędzy różnie pojmowaną sferą sacrum (świętością) i sferą boską, a określonym społeczeństwem, grupą lub jednostką. Manifestuje się ona w wymiarze doktrynalnym (doktryna, wiara), w czynnościach religijnych (np. kult czy rytuały), w sferze społeczno-organizacyjnej (wspólnota religijna, np. Kościół) i w sferze duchowości indywidualnej (m.in. mistyka).Boszniacy (język ojczysty: Bošnjaci) – społeczność południowosłowiańska, największa z trzech konstytutywnych grup etnicznych w Bośni i Hercegowinie (obok Serbów i Chorwatów), posługująca się językiem bośniackim i w znacznej mierze deklarująca przynależność do islamu. Liczebność Boszniaków szacuje się na ponad 3 miliony, z czego zdecydowana większość żyje w Bośni, a największe populacje boszniackiej diaspory występują na pograniczu Serbii i Czarnogóry - w regionie Sandżak, a także w Niemczech, Austrii i Stanach Zjednoczonych.

    Pomimo że termin ‘konfesjonim’ należy do grupy neologizmów (w literaturze przedmiotu dotyczącej antropologii od lat 80. XX wieku), znalazł on już trwałe miejsce w polskim słownictwie.

    Muzułmanie z narodowości – oficjalnie od 1971 roku naród, zamieszkujący tereny obecnie nieistniejącej już Jugosławii (Bośnia i Hercegowina, Serbia, Czarnogóra, Chorwacja). Obecnie wielu niegdyś Muzułmanów z narodowości podaje narodowość boszniacką. Liczbę Muzułmanów z narodowości szacuje się na ok. 100 tys.Karaimizm – religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu oraz o wspólnych wątkach z islamem i chrześcijaństwem.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. W. Hryncewicz, W sprawie używania politonimów zamiast etnonimów na przykładzie prac biograficznych, [w:] Rola mniejszości narodowych w kulturze i oświacie polskiej w latach 1700–1939, red. A. Bilewicz, S. Walasek, Wrocław 1998, s. 314.
    2. G. Pełczyński, Ewangeliczni chrześcijanie-baptyści w Rosji i Związku Radzieckim, „Sensus Historiae”, t. IV, 2011, nr 3, s. 75–76.
    3. G. Pełczyński, Karaimi polscy, Poznań 2004, s. 12.
    4. I. Sarnowska-Giefing, Gołda – karaimka – kacerka, [w:] Ad perpetuam rei memoriam: Profesorowi Wojciechowi Ryszardowi Rzepce z okazji 65. urodzin, red. J. Migdał, Poznań 2005, s. 352, 353.
    5. O. Łatyszonek, Od Rusinów Białych do Białorusinów. U źródeł białoruskiej idei narodowej, Białystok 2006, s. 159.
    6. A. Engelking, Kołchoźnicy: Antropologiczne studium tożsamości wsi białoruskiej przełomu XX i XXI wieku, Toruń 2012, s. 36, 660, 692.
    7. G. Pełczyński, Obrzędowość rodzinna u Karaimów polskich, „Lud”, t. 71, 1987, s. 179.
    8. A. Engelking, Kołchoźnicy: Antropologiczne studium tożsamości wsi białoruskiej przełomu XX i XXI wieku, Toruń 2012, s. 36 przypis 18.
    Neologizm (z gr. νεος + λογός – nowe słowo) – środek stylistyczny; nowy wyraz utworzony w danym języku, aby nazwać nieznany wcześniej przedmiot czy sytuację lub osiągnąć efekt artystyczny w utworze poetyckim.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.722 sek.