• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Koncert fortepianowy



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Koncert fortepianowy polskiego kompozytora Witolda Lutosławskiego został skomponowany w 1987 i ustatecznie ukończony 20 stycznia 1988 roku.Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.
    Forma[ | edytuj kod]

    Koncert fortepianowy (podobnie jak inne koncerty instrumentalne) oparty jest na cyklu sonatowym i na ogół składa się z trzech części:

    1. Forma sonatowa (najczęściej w szybkim tempie, stąd wziął się jej popularny synonim: allegro sonatowe)
    2. Forma wolna popularnie nazywana adagiem (choć równie dobrze może być każde inne tempo) najczęściej o budowie pieśniowej (przeważnie ABA) lub wariacyjnej
    3. Finał o budowie ronda, wariacji lub (rzadziej) allegra sonatowego

    Niekiedy pod koniec cz. I lub III występuje kadencja mająca często charakter wirtuozowski. Początkowo kadencje była improwizowane przez solistów (zachowały się zapisy takich improwizacji np. w koncertach Mozarta). Beethoven jako pierwszy zaczął zapisywać kadencję w partyturze.

    Wirtuoz (wł. virtuoso z łac. virtus - umiejętność, doskonałość) - wybitny instrumentalista, mistrz danego instrumentu. Muzyk zdolny pokonać najbardziej skomplikowane problemy techniczne. Wirtuozeria może się łączyć z pogłębioną interpretacją, często jednak stanowi cel sam w sobie. We współczesnej kulturze muzycznej począwszy od XIX wieku, umacnia się przeświadczenie o prymacie interpretacji artystów nad wirtuozerią. Charakteryzuje się doskonałym słuchem i wyczuciem rytmu.Siergiej Wasiljewicz Rachmaninow (ros. Сергей Васильевич Рахманинов; ur. 20 marca/1 kwietnia 1873, zm. 28 marca 1943) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.

    Przykłady[ | edytuj kod]

  • XXI Koncert fortepianowy C-dur (KV 467) Mozarta skomponowany w 1785. Andante zostało wykorzystane przez szwedzkiego reżysera Bo Widerberga w filmie Miłość Elwiry Madigan z 1967.
  • V Koncert fortepianowy Es-dur „Cesarski” op. 73 Beethovena skomponowany w latach 1809–1811.
  • I Koncert fortepianowy e-moll op. 11 Chopina skomponowany w 1830. Temat główny z Allegro maestoso jest jedną z najbardziej znanych melodii kompozytora.
  • I Koncert fortepianowy d-moll op. 15 Brahmsa skomponowany w 1858.
  • Koncert fortepianowy a-moll op. 16 Griega. Skomponowany w 1868, jest jedynym koncertem autora. Jego motywy były wielokrotnie wykorzystywane w kulturze popularnej.
  • I Koncert fortepianowy b-moll op. 23 Czajkowskiego skomponowany w latach 1874–1875. Wykorzystany był m.in. jako oprawa muzyczna podczas ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1980 w Moskwie.
  • II Koncert fortepianowy c-moll op. 18 Rachmaninowa skomponowany w latach 1900–1901. Utwór znany jest jako kompozycja bardzo trudna dla pianistów. Kompozytor cierpiał na zespół Marfana, który objawiał się m.in. „pałąkowatością palców”.
  • Koncert fortepianowy Witolda Lutosławskiego skomponowany w 1988 na zamówienie Festiwalu w Salzburgu. W jego prawykonaniu jako solista brał udział Krystian Zimerman, zwycięzca IX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 1975 roku.
  • Krystian Zimerman (ur. 5 grudnia 1956 w Zabrzu) – światowej sławy polski pianista klasyczny i dyrygent. Zwycięzca IX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina.Es-dur - gama durowa, której toniką jest es. Składa się z dźwięków: es, f, g, as, b, c, d. Równoległą do niej gamą molową jest c-moll.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    C-dur – tonacja muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest c. Gama C-dur zawiera dźwięki: c, d, e, f, g, a, h. Zapis tonacji C-dur, podobnie jak a-moll, nie zawiera znaków chromatycznych. Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest a-moll, jednoimienną molową – c-moll.
    Romantyzm w muzyce zaczął się rodzić już za życia Beethovena, w okresie po rewolucji francuskiej, kiedy to w całej Europie zaczęły zachodzić zmiany o przełomowym znaczeniu. Najwyższym celem romantyków było połączenie religii, nauki i życia w jedną wyższą, wspólną jakość, jaką była sztuka. Najkrócej można powiedzieć, że romantyzm zrodziła potrzeba i pragnienie wolności. Ta idea pozostała żywa we wszystkich następnych pokoleniach twórców, aż do dnia dzisiejszego. W latach osiemdziesiątych XIX w. zaczął się jednak odwrót od romantyzmu, czego efektem była muzyka modernistyczna.
    Igor Fiodorowicz Strawinski, a. Strawiński; ros.: Игорь Фёдорович Стравинский (ur. 17 czerwca 1882 w Oranienbaumie, zm. 6 kwietnia 1971 w Nowym Jorku) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.
    Forma sonatowa - jedna z podstawowych form muzycznych, wykształcona i typowa dla epoki klasycyzmu. Występuje m.in. w symfoniach, sonatach i koncertach. Istotą formy sonatowej jest dualizm tematyczny.
    Koncert fortepianowy nr 2 c-moll, op. 18 – koncert na fortepian i orkiestrę skomponowany przez Siergieja Rachmaninowa pomiędzy jesienią 1900 a kwietniem 1901 r. Druga i trzecia część były po raz pierwszy wykonane przez samego kompozytora jako solistę 2 grudnia 1900 r. Dzieło w całości miało premierę, znowu z Rachmaninowem jako solistą, 9 października 1901 r., z jego kuzynem Alexandrem Silotim jako dyrygentem.
    Opus (łac. dzieło) – w połączeniu z kolejną liczbą arabską – jest to oznaczenie chronologiczne dzieła jednego kompozytora. Pierwszym kompozytorem, który użył tego oznaczenia był Biagio Marini (w 1617 roku). Natomiast Ludwig van Beethoven jako pierwszy stosował numerację opusową systematycznie.
    Sir Michael Kemp Tippett OM CBE CH (ur. 2 stycznia 1905 w Londynie; zm. 8 stycznia 1998 tamże) – brytyjski kompozytor i dyrygent.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.052 sek.