• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komunistyczna Partia Grecji



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Unia Europejska, UE – gospodarczo-polityczny związek 27 demokratycznych państw europejskich. Unia powstała 1 listopada 1993 roku – na mocy podpisanego 7 lutego 1992 traktatu z Maastricht – jako efekt wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej. Korzenie współczesnej integracji europejskiej sięgają okresu powojennego i ograniczały się do 6 państw zachodnioeuropejskich. Państwa te tworzyły wiele form i mechanizmów współpracy, powoływały organizacje, instytucje i organy, których celem było wzmocnienie jedności między nimi. W 1993 nadrzędną wobec wszystkich poprzednich organizacji została Unia Europejska, sama otrzymując nieznaną wcześniej hybrydową formułę sui generis. Emeis oi Ellines (oryg. gr. ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. Πολεμική Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας, pol. My Grecy - Historia wojen współczesnej Grecji) – trzytomowa praca z zakresu najnowszej historii Grecji, obejmująca okres historyczny od wojny grecko-tureckiej 1897 roku, do inwazji wojsk tureckich na Cypr i upadku junty pułkowników, w roku 1974. Książkom towarzyszy 6 płyt DVD.

    Komunistyczna Partia Grecji (nwgr. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ΚΚΕ / Kommounistikό Kόmma Elládas, ΚΚΕ) – grecka partia polityczna, założona w 1918 (do 1924 pod nazwą Socjalistyczna Partia Robotnicza Grecji) jako sekcja Międzynarodówki Komunistycznej. Obecnie lewicowe ugrupowanie o profilu eurosceptycznym.

    Leninizm, czasem określany jako marksizm-leninizm (ros. марксизм-ленинизм) lub bolszewizm, to doktryna polityczna i ekonomiczna, powstała na bazie wcześniej istniejącego marksizmu, którego filozoficznym źródłem był materializm dialektyczny opracowany przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa.Jeorjos Papandreu, gr. Georgios Papandreou lub Γεώργιος Παπανδρέου (ur. 18 lutego 1888, zm. 1 listopada 1968) – grecki polityk, trzykrotny premier Grecji (1944-1945, 1963 i 1964-1965).

    Historia ugrupowania[ | edytuj kod]

    Okres przedwojenny[ | edytuj kod]

    Rewolucja październikowa w Rosji w 1917 roku stała się bodźcem do powstania partii komunistycznych w dużej części państw na całym świecie. Komunistyczna Partia Grecji założona została w dniu 4 listopada 1918 roku pod nazwą Socjalistyczna Partia Pracy Grecji. Twórcami ugrupowania byli Nikos Dimitratos, D. Ligdopoulos, M. Sideris, A. Arvanitis, S. Kokkinos i Avraam Benaroya będący jednocześnie przywódcą Żydowskiej Federacji Socjalistyczno-Robotniczej w Salonikach. Na czele partii stanął kolektywny Komitet Centralny. Partia skupiła radykalne grupy anarchistów i komunistów wywodzących się głównie z uprzemysłowionych obszarów. Grupy skupiające działaczy o takiej orientacji politycznej działały w Grecji już od czasów Komuny Paryskiej i strajków z Chicago w 1892 roku. Celem partii stało się wprowadzenie ośmiogodzinnego dnia pracy, zwiększenie pensji pracowniczych oraz zjednoczenie pracowników w związkach zawodowych. W 1919 roku ugrupowanie zmieniło nazwę na Socjalistyczna Partia Pracy Grecji-Komuniści a rok później wstąpiła do Międzynarodówki Komunistycznej. Partia przeciwna była zaangażowaniu w wojnę z Turcją, zamiast tego próbowała wpłynąć na rząd oraz uzyskać wsparcie rządu ZSRR dla swojego postulatu autonomii greckich miast w Azji Mniejszej. Komuniści wraz ze związkami zawodowymi w tym z Generalną Grecką Konfederacją Pracowniczą związaną z ruchem komunistycznymi, zorganizowali liczne demonstracje antywojenne.

    Wybory parlamentarne w Grecji w 2012 – przedterminowe wybory do greckiego parlamentu, Izby Deputowanych odbyły się 6 maja 2012 roku.Rewolucja październikowa w Rosji (według terminologii sowieckiej Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa) – określenie, stosowane na:

    W 1924 roku przyjęła obecną nazwę oraz przyjęła zasady marksizmu-leninizmu. Sekretarzem partii został Pandelis Pouliopoulos. Od 1924 roku partia funkcjonowała na podstawie zasady centralizmu demokratycznego. KPG zdobyła w początkowym okresie działalności bardzo duże poparcie wśród mniejszości etnicznych i religijnych żyjących w północnej Grecji a szczególnie pośród słowiańskich Macedończyków. Spowodowane to było głoszeniem przez partię polityki samostanowienia zgodnej z zasadami leninizmu który głosi że wszelkie mniejszości powinny być samostanowione we wspólnym państwie socjalistycznym. W 1924 roku III Międzynarodówka przyjęła postulat niepodległej Tracji i Macedonii co spowodowało opory pewnej części komunistów greckich. Postulat Międzynarodówki przysporzył KPG utraty popularności aż do czasu gdy w 1934 roku KPG podkreśliła w swoim programie chęć walki o samostanowienie narodów w ramach Republiki Ludowej w której żyć obok siebie będą wszystkie narody. Stanowisko to zarzucono po 1945 roku gdy ówczesny sekretarz generalny partii Nikos Zachariadis odrzucił dotychczasową politykę KPG i przyjął pogląd wedle którego Macedończycy i Grecy mieli zamieszkiwać jedno państwo, Grecję.

    Ruch na rzecz Jedności Działania Lewicy (gr. Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς, SWP) – grecka partia polityczna, założona w 2000 roku przez działaczy KKE.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    W 1929 roku z inicjatywy Jeorjosa Papandreu z pracy wyrzucano nauczycieli sympatyzujących z polityką KPG. Zdelegalizowana w 1936, wskutek zamachu stanu, przeprowadzonego, z poparciem monarchy, przez propagującego faszyzm generała Ioannisa Metaksasa. Bezpośrednią przyczyną zamachu stała się możliwość wejścia posłów KPG w koalicję, tworzącą przyszły rząd. Rozwiązano parlament, w praktyce uniemożliwiona została też działalność związkowa, strajki tłumiono przy użyciu dużych oddziałów wojska, czasem też ostrej amunicji. Niedługo później powstały pierwsze obozy zakładane dla więźniów politycznych - działaczy lewicy oraz sympatyków komunistów. Członkowie KPG podlegali pobiciom i więzieniu, jednak proponowano im zwolnienie, w zamian za publiczne wyrażenie skruchy i zobowiązanie się do zaprzestania krytyki władz. Antykomunistyczne represje nie przybrały ówcześnie skrajnych form, znanych z Niemiec czy Hiszpanii, mimo identycznej, typowo faszystowskiej zewnętrznej szaty władzy oraz faszystowskiej propagandy.

    Wojna domowa w Grecji (gr. ο Eλληνικός Eμφύλιος Πόλεμος) – walki prowadzone od grudnia 1944 roku do stycznia 1945 roku (pierwsza faza) oraz w latach 1946–1949 (druga faza) na terenie Grecji pomiędzy rządowymi siłami zbrojnymi, wspierającymi monarchę i prawicę, wspomaganymi militarnie i logistycznie przez Wielką Brytanię oraz Stany Zjednoczone, a komunistycznymi siłami DSE (gr. ΔΣΕ, Dimokratikos Stratos Ellados – Demokratyczne Wojsko Grecji), wywodzącymi się spośród części kombatantów lewicowego ruchu oporu EAM-ELAS (gr. ΕΑΜ – ΕΛΑΣ), jednak znacznie mniej od nich licznymi. Komunistów z DSE popierali lewicowi macedońscy partyzanci z Frontu Wyzwolenia, z greckiej prowincji Macedonia. Po stronie rządowej, jeszcze w przed wybuchem wojny domowej, drogą nadzwyczajnego poboru, zmobilizowano do wojska, Gwardii Narodowej i więziennictwa byłych członków greckich formacji hitlerowskich.Wybory parlamentarne w Grecji w czerwcu 2012 – przedterminowe wybory do greckiego parlamentu, Izby Deputowanych odbyły się 17 czerwca 2012 roku.

    Ruch oporu[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: ELAS.

    Początkowo KPG uznała II wojnę światową za konflikt imperialistyczny, sytuacja zmieniła się z chwilą wybuchu wojny grecko-włoskiej 1940–1941 KPG wezwała Greków do zgodnej obrony kraju, bez względu na różnice polityczne. W chwili wybuchu wojny około 2 tys. komunistów przebywało w więzieniach co nie ułatwiło procesu tworzenia ruchu oporu. Początkowo KPG utworzyła Narodowy Front Wyzwoleńczy którego celem miało być wyzwolenie kraju z rąk okupantów. Narodowy Front Wyzwoleńczy pozostawał wolny od kwestii przyszłego ustroju państwa, Front zapowiedział przeprowadzenie po wojnie referendum w którym obywatele zdecydują czy kraj ma być republiką czy monarchią. W okresie okupacji hitlerowskiej partia stała się głównym organizatorem i dominująca siła w greckim ruchu oporu 1941-1944. Główny animator a wiec powstała na gruncie Narodowego Frontu Wyzwoleńczego armia partyzantka - ELAS czyli Greckie Ludowe Wyzwoleńcze Wojsko - jesienią 1944 roku tj. momencie wyzwalania kraju spod okupacji hitlerowskiej stał się najliczniejszą siłą ruchu oporu. W okresie istnienia kolaboracyjnego Państwa Greckiego 1941-1944, już samo podejrzenie sprzyjania KPG karane było śmiercią, przy czym jeśli wykonawcą terroru były Bataliony Bezpieczeństwa, mordów często dokonywano w formie publicznej egzekucji. W tym okresie także KPG dysponowała oddziałami, wykonującymi wyroki śmierci na osobach oskarżanych o gorliwe wspieranie okupantów lub o czerpanie wysokich zysków ze spekulacji żywnością . W niektórych przypadkach ginęły wtedy osoby, jak się potem okazywało, niewinne zarzucanych im czynów. Prawdopodobnie z inicjatywy partii powstała także inna grupa ruchu oporu, Organizacja Ochrony Ludowych Bojowników.

    Komunistyczna Organizacja Grecji (grec.Kommounistikì Orgànosi Ellàdas/Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας) – grecka lewicowa partia polityczna o profilu maoistowskim, powstała w styczniu 2003 roku. Partia jest członkiem lewicowej koalicji SYRIZA.ELAS (gr. ΕΛΑΣ – Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός – Ellinikos Laikos Apeleftherotikos Stratos, wierny przekład: Greckie Ludowe Wyzwoleńcze Wojsko) – masowa formacja partyzancka, związana z Narodowym Frontem Wyzwoleńczym (EAM), czyli lewicową, republikańską siłą polityczną, powołaną w 1941 przez Komunistyczną Partię Grecji (KKE) i trzy inne, małe partie. Była to najsilniejsza i najbardziej aktywna formacja greckiego ruchu oporu, jedyna zdolna do samodzielnego działania niezależnie od pomocy aliantów.

    Na wyzwolonych terenach, poza kontrolowanym przez rojalistów Epirem, z inicjatywy ELAS tworzono partyzancką republikę, nieuznającą królewskiego rządu emigracyjnego, jako pozbawionego demokratycznej legitymizacji. Na zajmowanych terenach, partyzanci zorganizowali tzw. ludowe państwo EAM-ELAS, powołując samorząd terytorialny. Na początku 1944, w rejonach górskich sformowano, wyłoniony w demokratycznych wyborach, lewicowy rząd tymczasowy, pod nazwą PEEA (ΠΕΕΑ) - Polityczny Komitet Narodowego Wyzwolenia. Na terenach wyzwolonych przez ELAS powstawały instytucje nowej władzy, określanej jako władza ludowa: szkoły, placówki służby zdrowia, samorząd i milicja. W kwietniu 1944 na terenach kontrolowanych przez „rząd z gór” miały miejsce wybory do Rady Narodowej, w których wzięło udział ok. 1,8 mln osób, w tym, po raz pierwszy w historii Grecji, kobiety. Do rządu obok komunistów weszli lewicowi liberałowie oraz przedstawiciele partii chłopskich.

    Kolaboracja (łac. ko - przedrostek oznaczający "razem, wspólnie" + łac. laborare - "pracować") - współpraca z nieprzyjacielem, okupantem; kolaborant, kolaboracjonista - współpracujący z wrogiem, zaborcą.Nowa Demokracja (gr. Νέα Δημοκρατία, Nea Dimokratia, ND) – grecka partia konserwatywno-liberalna, centroprawicowa.

    Wojna domowa w Grecji i późniejsza działalność[ | edytuj kod]

    Od jesieni 1944 nielegalna, tym niemniej prześladowana przez grupy paramilitarne i nielegalne organizacje, funkcjonujące wewnątrz struktur państwa. Tylko w okresie od wydarzeń grudniowych 1944/45 r. do 31 marca 1946 w kraju doszło, przeciw domniemanym komunistom, do 1.289 mordów, 6.671 zranień, 31.632 przypadków tortur, 84.931 aresztowań, 165 gwałtów i 18.767 rabunków oraz skazano na wyroki więzienia ponad 30 tysięcy osób, podejrzanych o sprzyjanie lewicowemu ruchowi oporu, w czasie byłej wojny światowej. Dane o aresztowaniach i uwięzieniach, wymienione przez stronę rządową, są jeszcze nieco wyższe.

    Demokratyczna Armia Grecji (DSE) (Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας, ΔΣΕ – Dimokratikos Stratos Elladas – wierny przekład: Demokratyczne Wojsko Grecji) była największą organizacją zbrojną, związaną z Komunistyczną Partią Grecji (KKE) w trakcie wojny domowej w Grecji (1946–1949). Nazwę własną DSE równie wiernie i trafnie przetłumaczyć można też jako "Republikańskie Wojsko Grecji". Partyzanci byli przeciwnikami monarchii. Występowali przeciw dyskryminacjom, a na zajmowanych terenach organizowali własną administrację, bezpłatną służbę zdrowia, oświatę i życie kulturalne, uwzględniające też potrzeby słowiańskiej mniejszości językowej. Deklarowali walkę o usunięcie z życia publicznego praktyk faszyzmu, obecnych w Grecji od 1936, tj. od okresów dyktatur generała Metaksasa i Państwa Greckiego, przy czym brytyjski protektorat uznali za kolejną okupację. Dalekosiężnym celem DSE miało być suwerenne państwo, oparte na rzeczywistej demokracji ludowej. Przy rosnącym uzależnieniu od pomocy zagranicznej, od połowy 1948 r. zadeklarowano cel budowy państwa komunistycznego. Po okresie sukcesów, niedostatecznie uzbrojone powstanie zakończyło się klęską, wobec wsparcia udzielonego siłom królewskim przez Stany Zjednoczone. Decydujące dla zakończenia walk okazało się użycie dostarczonych z USA bomb napalmowych. Wybory parlamentarne w Grecji w 2009 – wcześniejsze wybory do greckiego parlamentu, Izby Deputowanych przeprowadzone 4 października 2009. Zwycięstwo opozycyjnego PASOK zakończyło 5-letnie rządy Nowej Demokracji premiera Karamalisa i doprowadziło do powstania rządu Jeoriosa Andreasa Papandreu.

    W latach 1946–1949 próbowała zbrojnie zdobyć władzę w kraju i toczyła wojnę domową z monarchistycznym i prozachodnim rządem. Do pierwszych walk doszło po 4 grudnia 1944 a więc po zmasakrowaniu lewicowych demonstracji ostrzelanych przez siły różnych formacji, uprzednio kolaboracyjnych. 5 grudnia premier Wielkiej Brytanii, Winston Churchill zlecił brytyjskiemu dowódcy w Atenach potraktowanie stolicy Grecji jak zbuntowanego miasta wroga, a nie miasta sojuszniczego. Z wielkim trudem, używając także oddziałów byłych greckich hitlerowców, ściągając posiłki z Włoch oraz używając w mieście brygad komandosów, czołgów i bombardując robotnicze dzielnice stolicy Grecji z artylerii okrętowej i samolotów, wojska brytyjskie zdołały opanować sytuację. W kraju przeprowadzono wybory powszechne dopiero w marcu 1946, co jednak odbyło się w atmosferze głębokiego terroru osobistego oraz urzędowych prześladowań wobec byłych uczestników lewicowego ruchu partyzanckiego ELAS. W październiku 1947 komuniści w obliczu represji utworzyli ideowe siły zbrojne. Spośród kombatantów ruchu oporu, ukrywających się przed nową falą prześladowań, już jesienią 1945 roku powstawały pierwsze oddziały partyzanckie. Na razie nie podejmujące innej walki niż samoobrona. Komuniści przekształcają je następnie w Demokratyczne Wojsko Grecji (DSE) które poparte zostało przez macedoński Front Wyzwolenia.

    Język nowogrecki, język grecki nowożytny, greka nowożytna, demotyk(a) (nowogr. η Ελληνική γλώσσα, i Ellinikí glóssa; τα Ελληνικά, ta Elliniká) – język indoeuropejski, używany współcześnie w Grecji (ok. 11 mln mówiących) i na Cyprze (ok. 750 tys.). Jest on jednocześnie językiem urzędowym tych państw (na Cyprze obok tureckiego).Zjednoczona Lewica Europejska - Nordycka Zielona Lewica (ang. European United Left - Nordic Green Left, GUE/NGL, ZLE/NZL) – frakcja polityczna w Parlamencie Europejskim grupująca partie eurokomunistyczne, socjalistyczne oraz ekosocjalistyczne.

    Pod koniec 1947 powstańcy, panujący nad północnymi terenami Grecji, sformowali tam ponownie rząd tymczasowy. Aż do tego momentu, partyzanci byli postrzegani przez centrum i szeroką lewicę, jako kombatanci ruchu oporu, walczący o podstawowe prawa obywatelskie, o rzeczywistą demokrację i o suwerenność. Powołanie wyłącznie komunistów do drugiego rządu tymczasowego zakończyło ten idealistyczny okres postrzegania DSE. W początkach 1948 roku komuniści kontrolowali już większą część terytorium Grecji, jednak bez dużych miast. Od II połowy 1948 roku silniejsza i znacznie lepiej uzbrojona armia rządowa zaczęła odnosić sukcesy, wypierając partyzantkę w coraz bardziej w górzyste tereny. Po wysiedleniu przez armię rządową około 800 tysięcy ludności cywilnej, z terenów zagrożonych walkami, komuniści znaleźli się w bardzo trudnej sytuacji. Po kolejny, przegranych bitwach, w masywach gór na Witsi i Grammos, w których przewaga armii rządowej była już co najmniej 10-krotna, komuniści zadecydowali o przerwaniu walk.

    Związek zawodowy – masowa organizacja społeczna zrzeszająca na zasadzie dobrowolności ludzi pracy najemnej. Jej celem jest obrona interesów społeczno-ekonomicznych. Tworzona może być według kryteriów gałęzi produkcji, zawodu lub regionu w którym operuje. Związki ponadto rozwijając mogą działalność samopomocową, edukacyjną czy kulturalną.Winston Leonard Spencer Churchill KG, OM (ur. 30 listopada 1874 w Blenheim Palace, zm. 24 stycznia 1965 w Londynie) – brytyjski polityk, mówca, strateg, pisarz i historyk, dwukrotny premier Zjednoczonego Królestwa, laureat literackiej Nagrody Nobla, honorowy obywatel Stanów Zjednoczonych. W 2002 w plebiscycie organizowanym przez BBC został uznany najwybitniejszym Brytyjczykiem wszech czasów.

    Od 1947 partia znów działała nielegalnie. Po zakończeniu walk ok. 60 tys. Greków i Macedończyków wyjechało zwłaszcza do krajów socjalistycznych, w tym ok. 14 tys. do Polski, wśród nich wielu komunistów. W okresie terroru mającego miejsce po II wojnie światowej utworzono obozy koncentracyjne do których trafiali m.in. przedstawiciele środowisk KPG.

    Bataliony Bezpieczeństwa (gr. Τάγματα Ασφαλείας, Tágmata Asfalías) – kolaboracyjna formacja zbrojna złożona z Greków w służbie Niemiec podczas II wojny światowej.Wojna grecko-włoska 1940–1941 – konflikt zbrojny pomiędzy Zjednoczonym Królestwem Włoch a Królestwem Grecji, zapoczątkowany atakiem Włoch 28 października 1940 roku. Po początkowych sukcesach atakujących z terytorium Albanii wojsk włoskich, Grecy przeprowadzili skuteczną kontrofensywę, odrzucając przeciwnika poza granicę kraju. 6 kwietnia 1941 roku do walk po stronie Włoch włączyła się armia III Rzeszy, co doprowadziło do odwrotu wojsk greckich i ich kapitulacji 23 kwietnia 1941 roku.

    Od 1974 ponownie legalna. W 1976 roku z partii wyłoniły się dwie mniejsze grupy maoistyczne - Marksistowsko-Leninowska Komunistyczna Partia Grecji i Komunistyczna Partia Grecji (marksistowsko-leninowska).

    Biura KC KPG w Perissos, w aglomeracji Aten

    .

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Anarchizm (od stgr. ἀναρχία anarchia – „bez władcy”) lub wolnościowy socjalizm – doktryna postulująca model społeczeństwa opartego na dobrowolnej współpracy, równości społecznej, solidarności międzyludzkiej i poszanowaniu wolności jednostki, odrzucająca potrzebę istnienia instytucji państwa, kapitalizmu oraz innych form władzy, wyzysku, przymusu i hierarchii, a także ruch społeczny dążący do realizacji tych celów.
    Komunistyczna Partia Grecji (marksistowsko-leninowska) (grec. Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό), ΚΚΕ(μ-λ); Kommounistiko Komma Elladas (marxistiko-leninistiko), KKE(m-l)) – grecka maoistowska partia polityczna.
    Marksistowsko-Leninowska Komunistyczna Partia Grecji (grec. Μ-Λ Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, Marxistiko-Leninistiko Kommunistiko Komma Elladas) – grecka skrajnie lewicowa i maoistowska partia polityczna.
    Eurosceptycyzm – potoczne pojęcie stosowane w różnych znaczeniach, zwykle dla pejoratywnego opisania poglądów osób krytycznych wobec różnych elementów bieżącej polityki oraz systemu prawnego Unii Europejskiej.
    Komuna Paryska – zryw rewolucyjny ludności Paryża, przede wszystkim inteligencji i robotników. Trwała od 18 marca do 28 maja 1871 roku. W zależności od punktu widzenia uważana za ostatnią rewolucję romantyczną, przez anarchistów za nie do końca konsekwentną próbę likwidacji państwa, a przez marksistów za przykład dyktatury proletariatu.
    Wszechrobotniczy Front Bojowy, PAME (ang.: All-Workers Militant Front, gr.: Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, ΠΑΜΕ, Panergatiko Agonistiko Metopo, PAME ) - grecka centrala związków zawodowych utworzona 3 kwietnia 1999 r. w Atenach z inicjatywy działaczy związkowych związanych z Komunistyczną Partią Grecji. W kongresie założycielskim, odbywającym się na Stadionie Pokoju i Przyjaźni w ateńskiej dzielnicy Faliro uczestniczyło 2,500 delegatów reprezentujących 230 związków zawodowych zgrupowanych w 18 branżach zawodowych. Centrala ma charakter panhelleński i klasowy.
    Państwo Greckie (gr. Ελληνική Πολιτεία) - historyczne państwo w dziejach Grecji, istniało w latach 1941-1944.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.