• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komunikator internetowy



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Technika odwracania, inżynieria odwrotna, inżynieria wsteczna, programowanie zwrotne (ang. reverse engineering) to proces badania produktu (urządzenia, programu komputerowego) w celu ustalenia jak on dokładnie działa, a także w jaki sposób i jakim kosztem został wykonany. Zazwyczaj prowadzony w celu zdobycia informacji niezbędnych do skonstruowania odpowiednika. Innym zastosowaniem jest porównanie lub zapewnienie współdziałania z własnymi produktami. Uwaga: inżynierii wstecznej nie należy mylić z business process reengineering czy z reengineeringiem oprogramowania, którego to inżynieria odwrotna jest tylko etapem wstępnym.Miranda Instant Messenger (początkowo Miranda ICQ) – otwarty multikomunikator internetowy dla systemów z rodziny Microsoft Windows.

    Komunikator internetowy (ang. Instant Messenger, od tego skrót IM) – program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów (komunikacja natychmiastowa – ang. Instant Messaging) pomiędzy dwoma lub większą liczbą komputerów, poprzez sieć komputerową, zazwyczaj Internet (dlatego komunikatory internetowe). Od poczty elektronicznej różni się tym, że oprócz samej wiadomości, przesyłane są także informacje o obecności użytkowników, co zwiększa znacznie szansę na prowadzenie bezpośredniej konwersacji.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Komunikator Tlen.pl – polski komunikator internetowy. Jest integralną częścią portalu internetowego o2.pl. Według umowy licencyjnej dołączonej do programu udostępniany jest na zasadach freeware, ale w rzeczywistości jest to program adware.

    Komunikatory przesyłają informacje według zasad ustalonych przez protokoły komunikacyjne tak, że publicznie udokumentowane protokoły są zwykle implementowane przez wiele komunikatorów, zapewniając prawie nieograniczone grono odbiorców, podczas gdy protokoły utajnione zmuszają użytkowników do korzystania z programów przygotowanych przez producentów, ograniczając tym samym możliwość komunikacji.

    talk to program służący do bezpośredniej komunikacji pomiędzy użytkownikami maszyny uniksowej. Początkowo program mógł obsługiwać tylko rozmowę dwóch użytkowników zalogowanych na tej samej maszynie. Później opracowano także protokół komunikacyjny umożliwiający kontakt użytkownikom różnych maszyn, połączonych siecią komputerową. Powstało kilka programów rozwijających ideę talka, między innymi ntalk oraz ytalk. Ten ostatni umożliwia rozmowę więcej niż dwóch osób. Interfejs programów typu talk charakteryzuje się tym, że jest podzielony na obszary przypisane poszczególnym użytkownikom. W przeciwieństwie do IRC oraz komunikatorów internetowych talk przesyła pojedynczo każdy znak, zaraz po naciśnięciu klawisza.Pidgin (dawniej Gaim) – wieloplatformowy komunikator internetowy, obsługujący szereg protokołów transmisyjnych. Pidgin jest wolnym oprogramowaniem, dostępnym na warunkach GNU GPL.

    Komunikatory bardzo często łączą użytkowników przez serwery, do których przyłączają się, i od których działania są uzależnione. Niekiedy tak skrajnie, że użytkownik skazany jest na reklamy emitowane przez producenta aplikacji.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Sieci IM
  • 3 Multikomunikatory
  • 4 Serwery
  • 5 Identyfikatory
  • 6 Listy kontaktów
  • 7 Katalogi użytkowników
  • 8 Statusy
  • 9 Emotikony
  • 10 Zagrożenia wynikające z użytkowania komunikatorów
  • 11 Komunikatory
  • Historia[]

    Wiele pomysłów zastosowanych w komunikatorach internetowych pochodzi ze starszego, lecz ciągle popularnego protokołu służącego do rozmów przez internet – IRC.

    ICQ – pierwszy komunikator internetowy wyprodukowany w listopadzie 1996 roku przez izraelską firmę Mirabilis. Jest to narzędzie pozwalające na bezpośredni kontakt z innymi użytkownikami tej usługi. Nazwa ICQ stanowi grę słów – pochodzi od wyrażenia "I Seek You" (ang. Szukam Cię).<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>,

    Wczesne programy do komunikacji natychmiastowej wyświetlały znaki w miarę jak były wpisywane przez rozmówców – komunikacja wtedy bardziej przypominała rozmowę telefoniczną niż wymianę wiadomości. Działa tak uniksowe polecenie talk, bardzo popularne w latach 80. i wczesnych latach 90. XX wieku. W obecnych komunikatorach rozmowa polega zazwyczaj na wymianie linii tekstu.

    Extensible Messaging and Presence Protocol (XMPP, dawniej Jabber) – protokół bazujący na języku XML umożliwiający przesyłanie w czasie rzeczywistym wiadomości oraz statusu. Protokół ma zastosowanie nie tylko w komunikatorach, ale również w innych systemach natychmiastowej wymiany informacji.Windows Live Messenger (dawniej MSN Messenger) – były komunikator internetowy firmy Microsoft typu Instant Messenger. Umożliwia rozmowy za pośrednictwem internetu z ludźmi, a także wysyłania im wiadomości e-mail. Jeżeli użytkownik posiada mikrofon i kamerę internetową, może utworzyć wideokonferencję. Wymaga posiadania konta Windows Live ID. Został częściowo napisany w oparciu o komunikator MSN, z którym też jest kompatybilny i współpracuje, oraz dodano do niego współpracę z innymi usługami z rodziny Windows Live.

    Prosta forma komunikacji natychmiastowej została zaimplementowana w systemie PLATO we wczesnych latach 70. XX wieku. W późniejszych latach do komunikacji poprzez Internet inżynierowie i pracownicy akademiccy używali programu talk. Pierwszym komunikatorem w postaci, w jakiej znamy je dzisiaj, do tego pracujący pod systemami innymi niż Unix/Linux, był ICQ, udostępniony w listopadzie 1996. Po jego premierze powstało wiele podobnych programów do komunikacji natychmiastowej, pracujących w różnych sieciach.

    Konnekt - darmowy multikomunikator dla systemów z rodziny Windows, dostępny od 21 grudnia 2012 roku na licencji open source. Autorem programu jest Rafał Lindemann. W rozwój programu zaangażowanych było również wiele osób tworzących dodatki, takie jak style czy wtyczki.Multikomunikator internetowy to rodzaj komunikatora internetowego zawierającego w sobie metody komunikacji z użytkownikami wielu różnych komunikatorów. Gdy typowy komunikator umożliwia komunikację tylko między użytkownikami danego komunikatora tak multikomunikatory zapewniają komunikację z użytkownikami wielu komunikatorów. Przykładami mogą być AQQ, Digsby, Konnekt, Miranda IM, Pidgin (dawniej GAIM), Trillian, WTW, Nimbuzz, fring - dwa ostatnie przeznaczone przede wszystkim na platformy mobilne.

    Najnowsze komunikatory oferują wideokonferencje czy rozmowy głosowe (VoIP), tak więc granica między tymi usługami się zaciera.

    19 grudnia 2002 r. AOL Time Warner, firma, która wykupiła Mirabilis, twórcę ICQ, ogłosiła uzyskanie amerykańskiego patentu na komunikację natychmiastową, ale jednocześnie oznajmiła, że nie ma zamiaru w chwili obecnej egzekwować tego patentu.

    Termin "instant messenger" jest znakiem zastrzeżonym firmy AOL Time Warner i nie może być używane w oprogramowaniu niezwiązanym z AOL. Z tego powodu komunikator znany jako GAIM czy gAIM (później Gaim lub gaim) obecnie nazywa się Pidgin.

    Zapora sieciowa (ang. firewall – ściana przeciwogniowa) – jeden ze sposobów zabezpieczania sieci i systemów przed intruzami.Trillian – darmowy multikomunikator wieloplatformowy, dostępny na licencji freeware. Umożliwia pogawędki na kanałach IRC, z użytkownikami programów AIM, ICQ, Windows Live Messenger, Skype, Google Talk, MySpaceIM, Bonjour oraz Yahoo! Messenger, a także serwisów społecznościowych Twitter, Facebook. Oferuje funkcje typowe dla tego rodzaju aplikacji: książkę kontaktową, alerty o obecności znajomych, skórki, graficzne emotikony itp.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wirus komputerowy – program komputerowy, posiadający zdolność replikacji, tak jak prawdziwy wirus, stąd jego nazwa. Wirus do swojego działania potrzebuje i wykorzystuje system operacyjny, aplikacje oraz zachowanie użytkownika komputera.
    Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca obliczenia zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda).
    Protokół komunikacyjny to zbiór ścisłych reguł i kroków postępowania, które są automatycznie wykonywane przez urządzenia komunikacyjne w celu nawiązania łączności i wymiany danych.
    Unix Time-Sharing System (pisane również jako UNIX, choć nie jest to skrót – nazwa „UNIX” jest kalamburem określenia Multics, który był wzorem dla Uniksa) – system operacyjny rozwijany od 1969 r. w Bell Labs (UNIX System Laboratories, USL) przez Dennisa Ritchie i Kena Thompsona. W latach 70. i 80. zdobył bardzo dużą popularność, co zaowocowało powstaniem wielu odmian i implementacji. Część z nich, w szczególności Linux oraz OS X, jest w użyciu do dziś. UNIX jest zarejestrowanym znakiem towarowym The Open Group.
    Freeware – licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. część freeware jest całkowicie darmowa jedynie do użytku domowego).
    Sieć komputerowa (w skrócie: sieć) – zbiór komputerów i innych urządzeń połączonych ze sobą kanałami komunikacyjnymi. Sieć komputerowa umożliwia wzajemne przekazywanie informacji oraz udostępnianie zasobów własnych między podłączonymi do niej urządzeniami, tzw. "punktami sieci".
    Protokół komunikacyjny to zbiór ścisłych reguł i kroków postępowania, które są automatycznie wykonywane przez urządzenia komunikacyjne w celu nawiązania łączności i wymiany danych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.