• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów

    Przeczytaj także...
    Budżet państwa – najwyższej rangi plan finansowy polityki państwa oraz narzędzie polityki społecznej, uwzględniające planowane dochody i wydatki państwa w okresie roku budżetowego. Jako dochody uwzględnia się m.in.: wpływy z podatków pośrednich i bezpośrednich, dochody niepodatkowe (np. cła), dochody z prywatyzacji oraz dochody zagraniczne. Mianem wydatków określa się m.in. koszty dotacji, obsługi długu publicznego, obsługi strefy budżetowej, rozliczeń z bankami, subwencji dla gmin oraz rezerw ogólnych. Termin „budżet” pochodzi z łacińskiego bulga, oznaczającego skórzany mieszek przeznaczony do zbierania dochodów. Słowo to przyjęło się następnie w wielu językach (ang. budget, starofr. bougette, fr. le budget]. Dla historycznego rozwoju instytucji budżetu znaczenie miało kilka zdarzeń, które rozstrzygnęły o jej współczesnym kształcie, wśród których – poza oddzieleniem majątku publicznego od majątku królewskiego – wymienić należy rozwijanie stosunków towarowo-pieniężnych, parlamentaryzmu, funkcji socjalnych i gospodarczych państwa, rozwój międzynarodowych stosunków gospodarczych i finansowych oraz procesy integracyjne zachodzące we współczesnym świecie.Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, KPRM, Kancelaria Premiera – aparat pomocniczy Prezesa Rady Ministrów. Powstała w wyniku reformy centrum administracji w 1997 przejmując część zadań Urzędu Rady Ministrów.
    Regulamin pracy – akt normatywny ustalający wewnętrzny porządek, organizację w zakładzie pracy oraz określającym prawa i obowiązki zarówno pracownika jak i pracodawcy związane z procesem pracy.

    Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów to organ pomocniczy i opiniujący decyzje gospodarcze dla Rady Ministrów. Został powołany na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 11 II 1997 r. w sprawie utworzenia stałych komitetów Rady Ministrów, obok Komitetu Rozwoju Regionalnego Rady Ministrów, Komitetu Społeczno-Politycznego Rady Ministrów i Komitetu Spraw Obronnych Rady Ministrów. Przestał istnieć na mocy rozporządzenia RM z dnia 30 X 2001 r.

    Ministerstwo Łączności – resort zajmujący się sprawami telekomunikacyjnymi w Polsce (telefonia, poczta, telegraf). Zlikwidowane w 2001, jego kompetencje przejęło Ministerstwo Infrastruktury.Polityka gospodarcza – subdyscyplina ekonomii opisująca i wyjaśniająca sposoby świadomego oddziaływania państwa na gospodarkę, za pomocą określonych narzędzi (instrumentów) i środków, dla osiągnięcia celów założonych przez podmioty polityki gospodarczej (tj. władze), w otoczeniu uwarunkowań doktrynalnych (tj. w oparciu o daną teorię ekonomiczną), wewnętrznych (związanych z danym krajem) i zewnętrznych (poza nim)

    Skład[]

    W skład Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów wchodzili : Minister Finansów, Minister Gospodarki, Minister Łączności, Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Prezes Rady Ministrów mógł wskazywać także inne osoby, które miały za zadanie uczestniczyć w pracach Komitetu, a także wyznaczyć sekretarza lub podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do reprezentowania Prezesa Rady Ministrów w pracach Komitetu. Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego Komitetu powoływał i odwoływał spośród członków Komitetu Prezes Rady Ministrów, zaś funkcję sekretarza Komitetu pełnił wyznaczony przez Przewodniczącego urzędnik Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zatrudniony w komórce organizacyjnej Kancelarii, która sprawowała obsługę Komitetu.

    Minister – urzędnik, który jest członkiem rządu (Rady Ministrów) i kieruje ministerstwem. Słowo minister pochodzi od łac. minister – sługa, pomocnik.Ministerstwo Finansów – urząd pomocniczy Ministra Finansów, centralnego organu administracji rządowej odpowiedzialnego za dział administracji rządowej – finanse publiczne. Pomaga Ministrowi Finansów w m.in. projektowaniu budżetu państwa, kierowaniu sprawami podatków, finansowania samorządów terytorialnych oraz sprawami związanymi z długiem publicznym.

    Cele[]

    Celem działania Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów było uzgadnianie stanowiska członków Rady Ministrów, inicjowanie i przygotowywanie rozstrzygnięć oraz analizowanie sytuacji w zakresie polityki gospodarczej.

    Zakres działania[]

    Dziedziną działania Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów były sprawy projektów aktów normatywnych i projektów programów oraz analiz i sprawozdań dotyczących polityki gospodarczej państwa, w tym szczególnie:

  • planowania i realizacji dochodów i wydatków budżetu państwa,
  • zasad rozwoju gospodarczego kraju,
  • zasad rozwoju rynku finansowego, infrastruktury technicznej i gospodarki,
  • zmian strukturalnych i przekształceń własnościowych,
  • zasad polityki ochrony środowiska i ekorozwoju,
  • międzynarodowej współpracy gospodarczej oraz zaangażowania kapitału zagranicznego,
  • zasad kształtowania i realizacji polityki mieszkaniowej państwa,
  • prognoz koniunktury gospodarczej.
  • W toku wykonywanych działań Komitet współdziałał z ministrami i innymi organami nie reprezentowanymi w składzie Komitetu, powoływał zespoły robocze lub ekspertów do opracowania analiz, prognoz, ekspertyz oraz koncepcji i projektów rozwiązań programowych.

    Gospodarka – całokształt działalności gospodarczej prowadzonej w danym regionie (gospodarka regionalna), kraju (gospodarka narodowa) lub na całym świecie (gospodarka światowa). Działalność ta polega na wytwarzaniu dóbr i świadczeniu usług zgodnie z potrzebami ludności. Najprostszy podział gospodarki wyróżnia trzy sektory: usługi, przemysł, rolnictwo.Rynek finansowy – miejsce, gdzie dokonuje się transakcji środkami pieniężnymi. Przedmiotem rynku finansowego są walory finansowe występujące w postaci zmaterializowanej lub zdematerializowanej.

    Tryb działania[]

    Tryb działania Komitetu, przygotowywania dokumentów oraz zwoływania i odbywania posiedzeń określał regulamin pracy Rady Ministrów, której to Komitet składał roczne sprawozdania ze swej działalności.

    Bibliografia[]

  • red. M. Chmaja, J. Marszałek-Kawy, W. Sokoła "Encyklopedia Wiedzy Politycznej", Toruń 2005 (ISBN 83-7441-073-6)
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 lutego 1997 r. w sprawie utworzenia stałych komitetów Rady Ministrów Dz. U. z 1997 r. Nr 13, poz. 70
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 listopada 1997 r. w sprawie utworzenia stałych komitetów Rady Ministrów Dz. U. z 1997 r. Nr 143, poz. 953
  • Rozporządzenie – akt normatywny wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Rozporządzenie stanowi jedno ze źródeł prawa powszechnie obowiązującego, obok Konstytucji, ratyfikowanych umów międzynarodowych, ustaw oraz aktów prawa miejscowego.Prezes Rady Ministrów (potocznie premier) – polityk, osoba kierująca Radą Ministrów w ustroju politycznym Polski. Zwyczajowo Prezes Rady Ministrów nazywany jest premierem. W Polsce występuje w podwójnej roli, jako przewodniczący Rady Ministrów oraz jako odrębny naczelny organ administracji rządowej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Urzędnik – w potocznym znaczeniu osoba pracująca lub pełniąca funkcję w administracji publicznej. Stanowisko urzędnicze może przybrać formę pracownika służby cywilnej, urzędnika służby cywilnej, pracownika samorządowego lub inną.
    Akt normatywny – tekst zawierający sformułowane w języku prawnym i zapisane w postaci przepisów normy prawne. Normy te mają najczęściej charakter generalny i abstrakcyjny. Niekiedy pod tym pojęciem rozumie się także wszelkie teksty formułujące normy postępowania.
    Ochrona środowiska – całokształt działań (także zaniechanie działań) mających na celu właściwe wykorzystanie oraz odnawianie zasobów i składników środowiska naturalnego, zarówno jego składników abiotycznych, jak i żywych (ochrona przyrody). Nauka o ochronie środowiska to sozologia.
    Sekretarz stanu – w Polsce to najwyższy rangą urzędnik w ministerstwie (zwyczajowo nazywany wiceministrem). Sekretarze stanu mianowani są również w Kancelarii Prezydenta RP.
    Infrastruktura techniczna - urządzenia, sieci przesyłowe i związane z nimi obiekty świadczące niezbędne i podstawowe usługi dla określonej jednostki przestrzenno-gospodarczej (osiedla, dzielnicy, miasta, zakładu przemysłowego itp.) w zakresie energetyki, dostarczania ciepła, wody, usuwania ścieków i odpadów, transportu, teletechniki itp.
    Ministerstwo Gospodarki – ministerstwo kierujące działem gospodarka. Do 2005 kierowało dodatkowo działami praca i rozwój regionalny, powstało wówczas z połączenia ministerstw gospodarki, pracy i polityki socjalnej, współpracy z zagranicą. Od 31 października 2005 Ministerstwo zostało podzielone na resorty: Gospodarki, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwo Rozwoju Regionalnego. Do 2007 ministerstwo kierowało także działem turystyka, który 23 lipca został przekazany do Ministerstwa Sportu.
    Przekształcenia własnościowe – ogół procesów dotyczących zmiany formy własności. Termin używany najczęściej w stosunku do przedsiębiorstw i nieruchomości.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.