• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej

    Przeczytaj także...
    Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR – instytucja naukowa w PRL, istniejąca w latach 1954-1957 przy Komitecie Centralnym PZPR, była placówką, gdzie kształcono przyszłe kadry partyjne. Jego twórcą i długoletnim kierownikiem był Adam Schaff.Akademia Nauk Społecznych (ANS) – szkoła wyższa istniejąca w latach 1984–1990 powstała z połączenia Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR i działającego od 1974 Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu.
    Polska Partia Robotnicza (PPR) – partia polityczna utworzona w czasie niemieckiej okupacji, 5 stycznia 1942 roku, w Warszawie z inicjatywy przybyłych z ZSRR polskich komunistów z tzw. Grupy Inicjatywnej (zrzuconych przez lotnictwo radzieckie na spadochronach 28 grudnia 1941 w okolicach Wiązowny), poprzez połączenie organizacji Związek Walki Wyzwoleńczej (utworzonej we wrześniu 1941) z kilkoma istniejącymi konspiracyjnymi grupami komunistycznymi, takimi jak: „Młot i Sierp”, Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR, Grupa Biuletynu Radiowego, Spartakus, Sztandar Wolności oraz grupa „Proletariusz”.

    Komitet Centralny Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) – organ kierowniczy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR) w latach 1948–1990; najwyższa władza PZPR między zjazdami, kierująca całokształtem pracy partii.

    Organizacja i działalność KC PZPR[]

    Zapoznaj się również z: Organizacja PZPR

    Komitet Centralny był najwyższą władzą PZPR między zjazdami, kierującą pracą partii i w efekcie – kraju. I sekretarze KC PZPR (do 1954 Sekretarze Generalni PZPR) byli de facto najważniejszą osobą w państwie w czasach Polski Ludowej.

    Funkcję I sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (do 1954 roku Sekretarza Generalnego PZPR) sprawowali kolejno:Szkoła Partyjna przy KC PZPR im. Juliana Marchlewskiego – dwuletnia szkoła wyższa przy Komitecie Centralnym PZPR, której absolwenci obejmowali wysokie stanowiska w partii, rządzie, dyplomacji, nauce i kulturze PRL. Jej dyrektorem od utworzenia w 1948 do 1950 był Tadeusz Daniszewski (właściwie Dawid Kirszbraun), później zastąpiła go Romana Granas (do 1957).

    Komitet Centralny był powoływany na zjazdach partii. Powoływał Biuro Polityczne KC i Sekretariat KC, a także inne organy pomocnicze partii.

    Biuro Polityczne kierowało pracą Komitetu Centralnego między posiedzeniami plenarnymi, odbywającymi się nie rzadziej niż raz na cztery miesiące.

    Sekretariat KC kierował pracą bieżącą, głównie w dziedzinie organizowania kontroli wykonania uchwał partii i doboru kadr.

    Ulica Fryderyka Chopina w Warszawie – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia, biegnąca od Alej Ujazdowskich do ul. Mokotowskiej.Komisja Sekretariatu Biura Politycznego KC PZPR ds. Bezpieczeństwa Publicznego – komisja kontroli partyjnej Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR nad aparatem represji stalinowskich w Polsce w latach 1949-1954.

    Komitetowi Centralnemu podlegały komitety wojewódzkie PZPR, które kierowały komitetami powiatowymi/miejskimi/zakładowymi, miejsko-gminnymi i gminnymi PZPR.

    Komórki organizacyjne[]

    Do 1990 aparat KC PZPR składał się z następujących komórek:

  • Centralne Archiwum KC PZPR
  • Kancelaria Sekretariatu KC
  • Komisja Skarg, Wniosków i Sygnałów od Ludności
  • Wydział Gospodarki Wewnątrzpartyjnej
  • Wydział Ideologiczny
  • Wydział Kultury
  • Wydział Międzynarodowy
  • Wydział Młodzieży, Stowarzyszeń i Organizacji Społecznych
  • Wydział Nauki i Oświaty
  • Wydział Organów Przedstawicielskich
  • Wydział Polityki Informacyjnej
  • Wydział Polityki Kadrowej
  • Wydział Polityki Społeczno-Ekonomicznej
  • Wydział Pracy Partyjnej
  • Wydział Prawa i Praworządności
  • Wydział Wsi i Polityki Rolnej
  • Przy KC funkcjonowały:

    Powstanie listopadowe, wojna polsko-rosyjska 1830-1831 – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 listopada na 30 listopada 1830, a zakończyło się 21 października 1831. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).Sekretariat Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (Sekretariat KC PZPR), razem z Biurem Politycznym KC PZPR, był w praktyce najwyższą władzą wykonawczą PZPR.
  • Akademia Nauk Społecznych PZPR
  • Ośrodek Kursów Partyjnych
  • Siedziba KC PZPR[]

    Obecna siedziba komórek Ministerstwa Sprawiedliwości i Sądu Okręgowego - I siedziba KC PPR/PZPR przy ul. Chopina 1 (1948-1952), tzw. Mały Dom Partii
    II siedziba KC PZPR (1952-1990), tzw. Dom Partii

    W latach 1948-1952 centrum decyzyjne PPR a następnie PZPR mieściło się przy ul. Chopina 1, w budynku wybudowanym w miejsce wypalonej kamienicy Spokornego, później zajmowanej przez Komitet Warszawski PZPR, obecnie przez szereg komórek Ministerstwa Sprawiedliwości i Sądu Okręgowego. Następnie, do 1990, Komitet Centralny pomieszczono w budynku wzniesionym w latach 1948–1952 z obligatoryjnych składek (cegiełek) rozprowadzanych wśród całego społeczeństwa, oficjalnie noszącym nazwę Domu Partii, popularnie – Białego Domu lub Domu pod Baranami (52°13′52″N 21°01′20″E/52,231111 21,022222).

    Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie – instytucja publiczna mająca na celu zapewnienie możliwości obrotu papierami wartościowymi (takimi jak akcje, obligacje, prawa poboru itp.) oraz niebędącymi papierami wartościowymi instrumentami finansowymi (takimi jak opcje, kontrakty terminowe) dopuszczonymi do obrotu giełdowego. Obrót regulowany jest przez regulamin giełdy, szczegółowe zasady obrotu giełdowego, Komisję Nadzoru Finansowego oraz ustawy:Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.

    Od 1991 w budynku mieściło się Centrum Bankowo-Finansowe „Nowy Świat”. W okresie 1991–2000 swoją siedzibę miała w nim również Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie.

    W latach 1918–1931 w tym miejscu zlokalizowany był budynek mieszczący siedzibę Ministerstwa Komunikacji, wcześniej – od powstania listopadowego do 1918 – Izby Obrachunkowej.

    Przypisy

    1. Wirtualny Spacer po Warszawie. [dostęp 2008-11-24].
    2. 15 lat warszawskiej giełdy na fotografiach. [dostęp 2008-11-24].

    Zobacz też[]

  • Komitet Wojewódzki PZPR
  • Komisja Bezpieczeństwa KC PZPR
  • Szkoła Partyjna przy KC PZPR
  • Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
  • Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR
  • Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR
  • Akademia Nauk Społecznych
  • Bibliografia[]

  • Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański, Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR, 1948-1990, Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2000, s. 166, ISBN 83-88490-03-6

  • Kamienica Maurycego Spokornego w Warszawie – nieistniejąca obecnie kamienica, która znajdowała się w Warszawie, na rogu Alej Ujazdowskich i ul. Fryderyka Chopina. Była jednym z najpiękniejszych przykładów secesji w Warszawie.Centralne Archiwum KC PZPR - jednostka istniejąca w latach 1971-1990 przy KC PZPR. Jego szefem w latach 1971-1981 był Janusz Durko, 1981-1990 Bronisław Syzdek. Zastępcą kierownika przez cały ten okres był Norbert Kołomejczyk . Instytucja gromadziła archiwalia związane z dziejami polskiego ruchu robotniczego. Pracowali w niej historycy rozwiązanego Zakładu Historii Partii.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Instytut Kształcenia Kadr Naukowych – wyższa szkoła partyjna i marksistowska placówka badawcza, powołana w 1950 przez Adama Schaffa przy Komitecie Centralnym PZPR. W 1954 Instytut przekształcono w Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR.
    Ministerstwo Sprawiedliwości – urząd pomocniczy Ministra Sprawiedliwości, naczelnego organu administracji rządowej odpowiedzialnego za dział administracji rządowej - sprawiedliwość. Minister Sprawiedliwości z mocy Konstytucji jest członkiem Krajowej Rady Sądownictwa.
    Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR – instytucja naukowa w PRL istniejąca w latach 1957–1984 przy Komitecie Centralnym PZPR. Jej twórcą i długoletnim kierownikiem był Adam Schaff. Szkoła mieściła się w obecnym gmachu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
    Biuro Polityczne Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (w skrócie Biuro Polityczne KC PZPR lub z rosyjskiego "Politbiuro") było (razem z Sekretariatem KC PZPR) głównym organem kierowniczym Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W jego skład wchodziło zwykle od 9 do 15 członków, posiadających pełne prawo głosu, oraz kilku zastępców członka Biura Politycznego, bez pełnego prawa głosu. Wzorowane na podobnym organie KC KPZR było faktycznym ośrodkiem decyzyjnym władz komunistycznych. Tu zapadały kluczowe decyzje polityczne, a członkowie Biura Politycznego nadzorowali powierzone sobie poszczególne ministerstwa i resorty.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.