• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komin termiczny

    Przeczytaj także...
    Andrzej Marian Abłamowicz (ur. 15 maja 1929 w Krakowie, zm. 2 marca 1985 w Warszawie) – polski inżynier, lotnik cywilny, pilot doświadczalny.Uliczka chmur ((ang.) cloud street; szlak chmur, grzęda chmur) – w meteorologii – pasmo chmur kłębiastych. Takie pasma tworzą się w miejscu zderzenia prądów wstępujących w sąsiednich komórkach konwekcyjnych, mających kształt rolek.
    Cumulus (Cu), chmura kłębiasta – to oddzielna, gruba, biała chmura, złożona z kropel wody. Jej górna część (z wyjątkiem gatunku Cumulus fractus) ma kształt kopuły, a podstawa położona poziomo na podobnej wysokości w przedziale od około 600 do 2500 metrów. Cumulusy są więc rodzajem chmur powstających w piętrze niskim troposfery. Bardziej wypiętrzonym chmurom kłębiastym towarzyszą niewielkie opady deszczu. Chmury te potrafią szybko się przekształcać, a typowy czas życia małego cumulusa trwa 10-30 minut.
    Szkic komina termicznego. A - chmura kłębiasta, 1 - powietrze nagrzewa się nad ziemią, 2 - ciepłe powietrze wznosi się do góry, 3 - powietrze schładza się i opada na dół
    Szybowce krążące w kominie termicznym

    Komin termiczny – wznoszący prąd powietrza, wywołany nagrzaniem powietrza przez oświetlone słońcem podłoże.

    Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu, planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.Jerzy Zenon Adamek (ur. 18 maja 1927 w Toruniu, zm. 12 października 2002) – szybowcowy i samolotowy pilot sportowy i doświadczalny, autor podręczników pilotażu, działacz społeczny, prawnik.

    Zjawisko powstawania prądu wznoszącego, wskutek nagrzewania powietrza przez podłoże, którego temperatura wzrasta pod wpływem promieniowania słonecznego nosi nazwę termiki wypracowanej. Częstą oznaką jej występowania są chmury cumulus tworzące się, gdy wznoszące się powietrze ochłodzi się poniżej punktu rosy.

    Temperatura punktu rosy lub punkt rosy – temperatura, w której może rozpocząć się proces skraplania gazu lub wybranego składnika mieszaniny gazu przy ustalonym ciśnieniu, a w przypadku mieszaniny gazów, również przy określonym składzie. Rozpatrywany składnik gazu (np. para wodna) ma w danej temperaturze ciśnienie parcjalne równe ciśnieniu pary nasyconej tego składnika w temperaturze punktu rosy.W meteorologii, masa powietrza - duży obszar troposfery o szczególnym pionowym uwarstwieniu termicznym, wilgotności powietrza i innych wspólnych cechach, które nabyła przez dłuższy pobyt nad określonym typem podłoża. Strefy przejściowe między masami powietrza to fronty atmosferyczne.

    Koincydencja nagrzewania powietrza przez podłoże ze znaczną prędkością wiatru (6-7 m/s) oraz napływu świeżych i chłodnych mas powietrza arktycznego lub polarnego o równowadze chwiejnej nosi nazwę termiki naniesionej. W przypadku, gdy wznoszące powietrze ochładza się poniżej punktu rosy cechą charakterystyczną tego typu termiki jest występowanie większych skupisk cumulusów, w postaci szlaków chmur kłębiastych.

    Irena Kaniewska (ur. 30 września 1914 w Krakowie, zm. 2 października 1963 w Warszawie) – polska konstruktor szybowcowa, pilot, członek Zarządu Głównego Aeroklubu PRL.

    Kominy termiczne wykorzystują szybownicy, krążąc w nich nabierają wysokości. Najczęściej nie są prądem wznoszącym się prostopadle do podłoża; pochylają się pod wpływem poziomych ruchów mas powietrza.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andrzej Abłamowicz, Irena Kaniewska, Meteorologia „szybowcowa”, [w:] Justyn Sandauer (red.), Podręcznik pilota szybowcowego, wyd. 1, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1967, s. 274–276.
    2. Jerzy Adamek, Nauka pilotażu podstawowego, [w:] Justyn Sandauer (red.), Podręcznik pilota szybowcowego, wyd. 1, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1967, s. 321.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.