• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kometa Ikeya-Seki

    Przeczytaj także...
    Orbita – tor ciała (ciała niebieskiego lub sztucznego satelity) krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, planetoidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Z kolei księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych.Jednostka astronomiczna, oznaczenie au (dawniej również AU, w języku polskim czasem stosowany jest skrót j.a.) – pozaukładowa jednostka odległości używana w astronomii równa dokładnie 149 597 870 700 m. Dystans ten odpowiada w przybliżeniu średniej odległości Ziemi od Słońca. Definicja i oznaczenie zostały przyjęte podczas posiedzenia Międzynarodowej Unii Astronomicznej w Pekinie w 2012 roku.
    Ekliptyka – (z gr. έκλειψις zaćmienie) wielkie koło na sferze niebieskiej, po którym w ciągu roku pozornie porusza się Słońce obserwowane z Ziemi.

    Kometa Ikeya-Seki (oficjalne oznaczenie C/1965 S1) – kometa długookresowa, którą odkryto w 1965 roku. Kometa ta należy do komet muskających Słońce z grupy Kreutza.

    Odkrycie komety[ | edytuj kod]

    Kometa ta została odkryta niezależnie przez Kaoru Ikeyę oraz Tsutomu Sekiego, amatorów astronomii z Japonii w dniu 18 września 1965.

    Kaoru Ikeya (jap. 池谷薫, Ikeya Kaoru, ur. 30 listopada 1943) – japoński astronom-amator. Jest współodkrywcą komety Ikeya-Seki oraz 153P/Ikeya-Zhang.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

    Jądro tego obiektu rozpadło się na trzy fragmenty jeszcze przed osiągnięciem punktu przysłonecznego.

    Orbita komety[ | edytuj kod]

    Dwa główne składniki C/1965 S1 Ikeya-Seki A oraz C/1965 S1 Ikeya-Seki B poruszają się po orbitach w kształcie wydłużonych elips o mimośrodzie 0,999915 i 0,999925. Przez peryhelium kometa przeszła 21 października 1965 roku w odległości zaledwie 0,0077 j.a. od Słońca. Komety, które przechodzą tak blisko powierzchni Słońca, nazywa się muskającymi Słońce.

    Grupa Kreutza – grupa komet muskających Słońce, których peryhelium orbity znajduje się tuż przy fotosferze Słońca. Tak niewielka odległość od Dziennej Gwiazdy powoduje, że zdecydowana większość komet tej grupy ulega całkowitemu wyparowaniu. Nazwa tej grupy komet pochodzi od niemieckiego astronoma Heinricha Kreutza, który jako pierwszy wykazał w 1888 roku, że komety z tej rodziny są ze sobą powiązane.Kometa długookresowa – kometa obiegająca Słońce w czasie dłuższym niż 200 lat. Znane komety długookresowe to kometa Hyakutake i Kometa Hale-Bopp.

    Aphelium dla składnika A leży w odległości 183 j.a., a składnika B 207 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Na jeden zaś obieg wokół niej potrzebują one odpowiednio 880 i 1056 lat. Nachylenie ich orbit do ekliptyki wynosi 141,864˚ i 141,861˚. Prędkość orbitalna komety w momencie przejścia przez peryhelium wynosiła 476,9 km/s.

    Jądro kometarne – lodowo-skalna bryła znajdująca się we wnętrzu głowy komety (tzw. komy) podczas trwającego zjawiska aktywności kometarnej. Rozmiary jąder komet znacząco się różnią, najczęściej mieszczą się jednak w przedziale od kilku do kilkuset kilometrów.Astronomia amatorska – hobby polegające na obserwacjach ciał niebieskich widocznych gołym okiem lub przy użyciu prostych przyrządów astronomicznych.

    Właściwości fizyczne[ | edytuj kod]

    Kometa Ikeya-Seki wykazywała bardzo dużą aktywność. Stała się ona najjaśniejszą kometą dwudziestego wieku, osiągając największą jasność obserwowaną -7. Przed przejściem przez peryhelium rozpadła się ona na trzy fragmenty, których orbity zaczęły się stopniowo różnić.

    Elipsa – w geometrii ograniczony przypadek krzywej stożkowej, czyli krzywej będącej częścią wspólną powierzchni stożkowej oraz przecinającej ją płaszczyzny. Jest to również miejsce geometryczne wszystkich tych punktów płaszczyzny, dla których suma odległości od dwóch ustalonych punktów jest stałą.Komety muskające Słońce (ang. Sungrazing comet) – komety, które przechodząc przez punkt przysłoneczny swojej orbity, przechodzą ekstremalnie blisko powierzchni Słońca. Podczas takich spotkań może dojść do rozpadu tych komet, bądź mogą one ulec destrukcji w koronie słonecznej.

    Średnica jądra oceniana była na kilka – kilkanaście kilometrów.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lista komet okresowych
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Fragmenty komety Ikeya-Seki w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
  • Kometa Ikeya-Seki w bazie Minor Planet Center (ang.)
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Informacje dotyczące fragmentu A w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
  • Informacje dotyczące fragmentu B w bazie Jet Propulsion Laboratory (ang.)
  • Gary W. Kronk: C/1965 S1 (Ikeya-Seki) (ang.). W: Cometography.com [on-line]. [dostęp 2016-08-08].
  • Aphelium lub afelium (zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. apo: od i helios: słońce) – punkt na orbicie ciała niebieskiego krążącego wokół Słońca, znajdujący się w miejscu największego oddalenia tego ciała od Słońca. Aphelium posiadają orbity okołosłoneczne ciał poruszających się po orbitach eliptycznych (nie kołowych), jak planety, planetoidy, czy komety.Tsutomu Seki (jap. 関勉, Seki Tsutomu, ur. 3 listopada 1930 w Kōchi) - japoński astronom-amator, dyrektor Geisei Observatory.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Peryhelium, perihelium (zlatynizowany wyraz pochodzenia greckiego, od gr. peri, przy i helios, Słońce) – punkt na orbicie ciała niebieskiego obiegającego Słońce, znajdujący się w miejscu największego zbliżenia obu ciał. Przeciwieństwem peryhelium jest aphelium. W odniesieniu do orbity okołoziemskiej stosuje się odpowiednio perygeum i apogeum, zaś w ogólnym przypadku, np. orbit wokół gwiazd – perycentrum i apocentrum.
    Lista komet okresowych, czyli posiadających okres obiegu wokół Słońca mniejszy niż 200 lat. Przedstawia ona oznaczenia oficjalne komet (według standardu IAU) oraz nazwiska odkrywców. "P" w nazwie oznacza kometę o okresie do 200 lat (lub z udokumentowaną wcześniejszą obserwacją wskazującą na periodyczność dłuższą nawet niż 200 lat), natomiast "D" informuje o fakcie rozpadu komety, zderzeniu się jej z jakąś planetą, zagubieniu komety lub też jednorazowości jej przejścia w pobliżu naszej Dziennej Gwiazdy (obiekt spoza Układu Słonecznego).
    Słońce (łac. Sol, Helius, gr. Ἥλιος Hḗlios) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety tego układu, planety karłowate oraz małe ciała Układu Słonecznego. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.
    Ekscentryczność (inaczej mimośród) – wielkość charakteryzująca kształt orbity, opisywanej równaniem parametrycznym krzywej stożkowej. Oznacza się ją symbolem e. Najczęściej używana przy opisie toru ruchu ciała obiegającego drugie ciało pod wpływem siły grawitacji. W ogólności tor ruchu jest taki sam w polu każdej siły centralnej proporcjonalnej do odwrotności kwadratu odległości od centrum (1/r; w szczególności siły elektrostatycznej).
    Jet Propulsion Laboratory (pl. Laboratorium Napędu Odrzutowego) – jedno z centrów badawczych NASA, znajduje się w miejscowości Pasadena w stanie Kalifornia, ok. 50 km na północ od Los Angeles. JPL jest odpowiedzialny za prowadzenie lotów bezzałogowych dla NASA, jest centrum dowodzenia dla prób przeprowadzanych przez NASA w przestrzeni kosmicznej poza strefą przyciągania Ziemi.
    Minor Planet Center – organizacja działająca pod auspicjami Międzynarodowej Unii Astronomicznej odpowiedzialna za zbieranie danych obserwacyjnych małych ciał Układu Słonecznego (planetoid i komet). Działa przy Smithsonian Astrophysical Observatory (SAO), które jest częścią Center for Astrophysics (CfA) wraz z Harvard College Observatory (HCO).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.