• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kolorystyka - plastyka

    Przeczytaj także...
    Barwy dopełniające - pary barw, które połączone ze sobą w równych proporcjach dają (w zależności od metody łączenia) - czerń, biel lub szarość. Barwy dopełniające to pary barw dopełniające się do achromatyczności. Najczęściej są przedstawiane jako barwy leżące naprzeciwko siebie w kole barw.Kompozycja – w sztukach plastycznych układ elementów zestawionych ze sobą w taki sposób, aby tworzyły one harmonijną całość. Kompozycją określa się również samo dzieło, zawierające połączone ze sobą składniki.
    Sztuki plastyczne – jeden z podstawowych obok literatury i muzyki działów sztuk pięknych, obejmuje dziedziny wizualnej twórczości artystycznej.

    Kolorystyka, chromatyka, koloryt, gama barwna (wł. colorito – kolor, coloratura - zabarwienie; łac. coloratus - kolorowy) – w sztukach plastycznych dominacja lub specyficzne zestawienie barw, charakterystyczne dla danej kompozycji malarskiej, nadające ogólny ton dziełu sztuki, będące pewną całością estetyczną, stanowiące najistotniejszy element rozwiązania kolorystycznego dzieła.

    Marketing – handel aktywny, wychodzący naprzeciw potrzebom klienta, próbujący odgadnąć skryte potrzeby klienta, usiłujący te potrzeby uświadamiać oraz pobudzać, a nawet kreować i zaspokajać je. Pojęcie marketingu zdefiniowano po raz pierwszy w 1941 roku i opisano je jako „prowadzenie działalności gospodarczej, odnoszącej się do przepływu towarów i usług od producenta do konsumenta lub użytkownika”.Barwy podstawowe – minimalne zestawy kolorów, które łączone umożliwiają uzyskanie dowolnych kolorów z podanego zakresu. Do stosowania u ludzi, układy są oparte na trzech kolorach, do addytywnego składania barw stosowanych np. w wyświetlaczach, zwykle używane są kolory czerwony, zielony i niebieski lub czerwony, żółty i niebieski. Dla subtraktywnego mieszania kolorów, jak mieszanie pigmentów lub barwników, zwykle wykorzystywane są magenta, cyjan i żółty.

    Rozróżnia się dwa główne typy rozwiązań kolorystycznych:

  • działanie stonowaną, zharmonizowaną gamą
  • wykorzystanie i podkreślenie kontrastów
  • Maksymalne stonowanie i ujednolicenie gamy barwnej nazywamy monochromatyzmem. Zestawienia kontrastowe mogą być łagodne lub agresywne. Rozróżniamy następujące rodzaje kontrastów:

  • kontrast jasności
  • kontrast tonów
  • kontrast nasycenia
  • kontrast kolorów wstępujących i występujących
  • kontrast równoczesny
  • kontrast następczy
  • W zależności od rodzaju i ilości użytych barw rozróżnia się dwa koloryty:

  • ciepły (kolory zmierzające do żółcieni, głównie czerwono-oranżowo-żółte)
  • zimny (kolory zmierzające do błękitu, głównie błękitno-zielono-fioletowe)
  • Ciepłe kolory przyspieszają krążenie krwi i powodują wzrost temperatury ciała patrzącego (zimne kolory odwrotnie). Barwy ciepłe i nasycone działają na ludzi aktywnych podniecająco, osobom pasywnym poprawiają samopoczucie. Barwy chłodne pomagają w koncentracji i powściągają emocje, ale także demobilizują. Cechy te są częstokroć wykorzystywane w marketingu, podczas tworzenia reklam i przygotowywania tła przemówień publicznych.

    Plamę barwną, od której zależą inne barwy w obrazie, nazywamy dominantą kolorystyczną.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 2011, s. 192-3.
    2. A. Cole, Kolor, Wrocław 1994, s. 62.
    3. Słownik terminologiczny..., s. 35.
    4. Powierzchowność w reklamach: kolorystyka, ubiór, podpis. [dostęp 2013-02-14].

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Barwy podstawowe
  • Barwy dopełniające
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Alison Cole, Kolor, Wrocław: Wydaw. Dolnośląskie, 1994 (Świadectwa Sztuki), ​ISBN 83-7023-342-2
  • Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicz, Warszawa: Wydaw. Nauk. PWN, 2011, ​ISBN 978-83-01-12365-9
  • Słownik wiedzy o kulturze, Wojciech Antosik, Krystyna Kubalska-Sulkiewicz (red.), Warszawa: Arkady, 2009, ISBN 978-83-213-4465-2, OCLC 836686644.
  • Słownik wyrazów obcych PWN, red. Mirosław Bańko, Warszawa: Wydaw. Nauk. PWN, 2005, ​ISBN 83-01-14455-6



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.006 sek.