• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kolegiata św. Bartłomieja w Płocku



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Tu Es Petrus (łac. Ty jesteś Skałą) – oratorium stworzone na cześć Jana Pawła II i ukończone tuż po jego śmierci. Autorem słów oratorium jest krakowski literat Zbigniew Książek, natomiast muzykę skomponował Piotr Rubik. "Tu Es Petrus" jest drugą częścią, powstałego z inicjatywy prezydenta miasta Kielc (wcześniej wojewody świętokrzyskiego) Wojciecha Lubawskiego, Tryptyku Świętokrzyskiego (Tryptyku Kieleckiego).Kościół Starokatolicki Mariawitów w Rzeczypospolitej Polskiej – kościół chrześcijański nurtu katolickiego prawnie działający na terenie Polski i Francji. Obecnie liczy około 30 tysięcy wyznawców, głównie na Mazowszu. Siedzibą władz Kościoła jest miasto Płock, gdzie rezyduje biskup naczelny ojciec Michał Maria Ludwik Jabłoński. Organem prasowym wspólnoty jest kwartalnik Mariawita.

    Kolegiata św. Bartłomieja w Płocku (płocka fara) – najstarszy kościół parafialny miasta, jeden z jego najcenniejszych zabytków, matka parafii Płocka. Jego patronem jest św. Bartłomiej Apostoł. Proboszczem parafii jest ks. prałat Wiesław Gutowski. Z kościoła corocznie wychodzi pielgrzymka do Skępego. 2 kwietnia 2015 roku bp Piotr Libera wydał dekret przywracający kapitułę św. Michała Archanioła jednocześnie podnosząc kościół farny do rangi kolegiaty. W jednym z bocznych ołtarzy kościoła znajduje się obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy, który ufundowała założycielka Kościoła Starokatolickiego MariawitówMaria Franciszka Kozłowska. Przy kościele istnieje Kapituła Kolegiacka św. Michała Archanioła.

    Płock – miasto na prawach powiatu na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, siedziba ziemskiego powiatu płockiego; historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079-1138; siedziba rzymskokatolickiej kurii diecezji płockiej (1075); siedziba władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i mariawickiej diecezji warszawsko-płockiej, port rzeczny, rafineria ropy naftowej (1964), szkoły wyższe, teatry, muzea.Bartłomiej Apostoł, Bartłomiej Natanael, Święty Bartłomiej, cs. Apostoł Warfołomiej (ur. w I wieku n.e. w Kanie Galilejskiej, zm. ok. 70 w Albanopolis w Armenii) – jeden z dwunastu apostołów dwojga imion, zwany, w Ewangeliach Mateusza, Marka i Łukasza, Bartłomiejem (grecko-aramejskie bar-Tholomaios "syn Tolomaja-Ptolemeusza" lub "syn oracza"), a przez Jana – Natanaelem (hebr. "Bóg dał"). Wbrew apokryfom i stanowisku Augustyna z Hippony i Grzegorza Wielkiego, Kościół rzymskokatolicki przyjął, że to ta sama osoba; męczennik i święty Kościoła katolickiego oraz prawosławnego. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.

    Spis treści

  • 1 Zarys historyczny
  • 2 Kapituła Kolegiacka Św. Michała Archanioła
  • 3 Prace konserwatorskie
  • 4 Jubileusz 650-lecia fary
  • 5 Patron
  • 6 Związani z kolegiatą
  • 7 Proboszczowie fary
  • 8 Przypisy
  • 9 Bibliografia
  • 10 Linki zewnętrzne
  • Zarys historyczny[]

    Ufundowany przez króla Kazimierza Wielkiego, konsekrowany przez biskupa płockiego Klemensa 23 kwietnia 1356 roku. Przez trzysta lat przeżywał swoją świetność jako budowla gotycka, potem przebudowywany przez Jana Baptystę Wenecjanina otrzymał elementy renesansowe, aby ostatecznie przyjąć wystrój barokowy. W pierwszym okresie istnienia posiadał 22 ołtarze boczne i wieniec kaplic. Wejście główne znajdowało się od strony nieistniejącej już dziś ulicy Nadwiślańskiej.

    Andrzej Wojciech Suski (ur. 24 grudnia 1941 w Płocku) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor teologii, biskup pomocniczy płocki w latach 1986–1992, biskup diecezjalny toruński od 1992.Niemieckie obozy nazistowskie – obozy i podobozy kierowane przez SA, a później SS, policję i Wehrmacht utworzone w latach 1933–1945 przez nazistowskie władze III Rzeszy. Obozy te, w liczbie przynajmniej 12 tysięcy, utworzone były na własnym terytorium III Rzeszy oraz na ziemiach państw okupowanych.

    Na początku XVIII w. wskutek wojen, pożarów i innych nieszczęść stan kościoła był bardzo zły. w 1723 r. postanowiono "szczyt znacznej wysokości od południa znieść i ze ścianami w równej linii zrównać" Skrócono korpus, zamurowano dawne wejście (od strony Wisły), istniejące od ponad 400 lat i zrobiono nowe (od strony Rynku) usunięto boczne kaplice, nadając styl późnobarokowy.

    Prezbiterium, arch. chór kapłański – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balustradą lub łukiem tęczowym i wyodrębniające się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter - ksiądz.Sługa Boży (łac. Servus Dei) – określenie stosowane w Kościele katolickim oznaczające osobę zmarłą, wobec której rozpoczęto proces beatyfikacyjny.

    4 października 1732 fara stała się kolegiatą Św. Bartłomieja, przeniesioną tutaj z kolegiaty św. Michała. Do kolegiaty przeniesiono też Kapitułę Kolegiacką Św. Michała. W 1772 roku zakończono przebudowę kościoła i dokonano rekonsekracji kolegiaty. W 1819 Arcybiskup Franciszek Malczewski dokonał likwidacji kapituły, jednocześnie odbierając tytuł kolegiaty- farze. W latach 1939-40 według projektu Władysława Drapiewskiego wykonano polichromię.

    Mikołaj I Pawłowicz (ros. Николай I Павлович) (ur. 6 lipca 1796 w Carskim Siole, zm. 2 marca 1855 w Sankt Petersburgu) – cesarz Rosji od 1 grudnia 1825 (koronowany na cesarza 3 września 1826 roku), król Polski od 1825 (koronowany na króla Polski 24 maja 1829 roku, zdetronizowany przez polski Sejm 25 stycznia 1831), brat Aleksandra I (1777-1825), trzeci syn Pawła I (1754-1801), z dynastii Romanowów.Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.

    Na uwagę w kościele zasługuje marmurowy ołtarz główny, który został tu przeniesiony w 1856 ze zlikwidowanego kościoła św. Wojciecha. Od początku XVII w. istnieje przy świątyni wolno stojąca dzwonnica.

    Od 1846 wychodzi z fary piesza pielgrzymka do sanktuarium maryjnego w Skępem. Pierwsza odbyła się jako dziękczynienie za wygaśniecie epidemii cholery w Płocku.

    Na terenie tej parafii św. siostra Faustyna Kowalska w 1931 miała otrzymać pierwsze objawienia Jezusa Miłosiernego, a Sługa Boża, Matka Józefa Hałacińska, otworzyła pierwszy dom zakonny sióstr Pasjonistek. 18 listopada 2006 jej ciało zostało uroczyście przeniesione do tego kościoła. W granicach tej wspólnoty znajduje się również najstarszy w Polsce – założony w 1780 – cmentarz grzebalny.

    August II Mocny, niem. August II der Starke (ur. 12 maja 1670 w Dreźnie (według kalendarza juliańskiego), zm. 1 lutego 1733 w Warszawie) – król Polski w latach 1697-1706 i 1709-1733, elektor Saksonii 1694-1733 jako Fryderyk August I (Friedrich August I.). Pierwszy władca Polski z dynastii saskiej Wettynów. Jego przydomek jest zazwyczaj wiązany z jego nieprzeciętną siłą.Obóz koncentracyjny – miejsce przetrzymywania, zwykle bez wyroku sądu, dużej liczby osób uznawanych z różnych powodów za niewygodne dla władz. Służyć może różnym celom: od miejsca czasowego odosobnienia osób, wobec których zostaną podjęte później inne decyzje, poprzez obóz pracy przymusowej, czyli de facto niewolniczej, aż po miejsce fizycznej eksterminacji.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Józefa Hałacińska CSP, Joanna Ewa Hałat (ur. 5 maja 1867 w Bulowicach, zm. 9 lutego 1946 w Płocku) – Służebnica Boża polska zakonnica katolicka, założycielka Zgromadzenia Sióstr Męki Pana Naszego Jezusa Chrystusa.
    Jan Baptysta Wenecjanin, znany także jako Jan Baptysta z Wenecji (ur. ok. 1492, zm. 1567) – architekt renesansowy. Tworzył w duchu renesansu włoskiego, połączonego z tradycyjnymi formami miejscowego późnogotyckiego budownictwa ceglanego. W Polsce pojawił się w latach 20. XVI w. w wawelskim warsztacie Bartłomieja Berrecciego, następnie wraz z Bernardinem Giannottim w latach 1531-1535 budował renesansową katedrę w Płocku. Przyjął obywatelstwo miasta Płocka i przez następne trzydziestolecie prowadził warsztat budowlany, który wznosił i przebudowywał na Mazowszu kościoły sklepione charakterystyczną ornamentowaną kolebką, określane jako tzw. "grupa pułtuska".
    Apostoł (gr. apostolos = wysłannik) – nazwa używana w Nowym Testamencie najczęściej na określenie najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego osobiście i „wysłanych” do głoszenia jego nauk. Samo pojęcie występuje też w Nowym Testamencie na określenie innych osób.
    Franciszek Skarbek-Malczewski herbu Abdank (ur. 4 października 1754 w Chwalęcinie, zm. 18 kwietnia 1819 w Warszawie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny kujawsko-pomorski w latach 1816–1818, arcybiskup metropolita warszawski i prymas Królestwa Polskiego w 1819.
    Stanisław Wojciech Wielgus (ur. 23 kwietnia 1939 w Wierzchowiskach) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor filozofii, rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w latach 1989–1998, biskup diecezjalny płocki w latach 1999–2006, arcybiskup metropolita warszawski w 2007, od 2007 arcybiskup tytularny Viminacium.
    Diecezja płocka - jedna z 3 diecezji obrządku łacińskiego w metropolii warszawskiej ustanowiona w 1075, zreorganizowana 25 marca 1992 przez papieża Jana Pawła II bullą Totus Tuus Poloniae Populus (utraciła 39 parafii na rzecz diecezji łomżyńskiej, diecezji łowickiej i warszawsko-praskiej).
    Seweryn Wyczałkowski (ur. 24 października 1905 w Raciążu, zm. 2 sierpnia 1986 w Płocku) – polski ksiądz katolicki, społecznik, publicysta, zasłużony członek Towarzystwa Naukowego Płockiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.043 sek.