• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kohabitacja - socjologia



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Konkubinat, kohabitacja – nieformalny związek dwóch osób, pozostających w pożyciu, bez usankcjonowania w świetle prawa jako małżeństwa.Rezydentami w rozumieniu art.2 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo dewizowe, są osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w kraju oraz osoby prawne mające siedzibę w kraju, a także inne podmioty mające siedzibę w kraju, posiadające zdolność zaciągania zobowiązań i nabywania praw we własnym imieniu; rezydentami są również znajdujące się w kraju oddziały, przedstawicielstwa i przedsiębiorstwa utworzone przez nierezydentów.
    Czas współmieszkania[ | edytuj kod]

    Kohabitacja ma miejsce wtedy, gdy dwie, niezłączone związkiem małżeńskim osoby mieszkają wspólnie przez jakiś czas i utrzymują między sobą kontakty seksualne. Nie jest łatwo sprecyzować, jak długo musi trwać współmieszkanie, by można mówić o kohabitacji. Krystyna Slany stwierdza, że kohabitacja dotyczy sytuacji, w której dwie osoby dzielą mieszkanie przynajmniej przez kilka miesięcy. Można spotkać się także z opiniami, iż tego typu związek występuje, gdy dwie osoby spędzają ze sobą weekendy przez okres czterech miesięcy. Wedle opinii innych socjologów kohabitacja ma miejsce, gdy para spędza ze sobą cztery czy pięć nocy w tygodniu w ciągu trzech miesięcy lub mieszka wspólnie przynajmniej przez okres jednego miesiąca, a także wtedy, gdy współżyje ze sobą od roku.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Formy kohabitacji[ | edytuj kod]

    Wyróżnia się różnorodne formy kohabitacji. Zgodnie z podziałem Anny Kwak kohabitacja może „poprzedzać małżeństwo i stanowić okres przedłużonego chodzenia ze sobą, poprzedzać małżeństwo i stanowić przygotowanie do niego (…), stanowić alternatywę dla małżeństwa, stanowić formę niezamężnego życia”. Kohabitację rozumie się tutaj jako wstęp do małżeństwa lub alternatywę dla życia małżeńsko-rodzinnego, czy też życia w stanie wolnym. Anna Kwak przedstawia także podział Haskeya, według którego można wyróżnić „młodzieńczą pierwszą kohabitację, kohabitację przedmałżeńską, pozamałżeńską i kohabitację ponowną”. Wprowadza się także podział kohabitacji ze względu na okres jej trwania. Choć niektórzy autorzy wskazują, że kohabitacja z reguły charakteryzuje się pewnym „fenomenem nietrwałości”, można spotkać się z podziałem na kohabitację: tymczasową (provisional cohabitation) i długoterminową (long-term cohabitation). Pierwsza jest efektem tolerancji relacji opartej na współżyciu seksualnym i uczuciowości, druga zaś tyczy się osób, które oczekują trwałego związku.

    Daniel Jabłoński i Lech Ostasz wprowadzają również podział kohabitacji ze względu na jej stosunek do życia rodzinnego i małżeńskiego. Rozróżniają oni: „kohabitację niezależną w sobie, przedmałżeńską i kohabitację rodzinną”, która występuje w przypadku, gdy pojawiają się dzieci. Wspomniani autorzy wprowadzają także rozróżnienie na kohabitację młodych i kohabitację ludzi dorosłych.

    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.73 sek.