• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kodeks wykroczeń

    Przeczytaj także...
    Nowelizacja – częściowa zmiana obowiązującego aktu prawodawczego przez inny akt normatywny tej samej lub wyższej mocy prawnej, później wydany. W praktyce nowelizuje się tylko ustawy.Kodeks (z łac. codex: księga, spis) – akt normatywny zawierający logicznie usystematyzowany zbiór przepisów regulujących określoną dziedzinę stosunków społecznych. Obecnie w Polsce kodeksy są wydawane w formie ustaw; w II RP kilka kodeksów wydano w formie rozporządzenia z mocą ustawy. Kodeks może mieć moc prawną równą ustawie zwykłej (tak jest obecnie w polskim prawie), ale w niektórych systemach prawnych jego pozycja może być wyższa, wskutek czego przepisy innych ustaw sprzeczne z kodeksem podlegają uchyleniu. Normy kodeksowe, nawet jeśli są równe innym ustawom, mają jednak szczególne znaczenie ze względu na kompleksowość normowanych spraw i proces interpretacji przepisów.
    Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – składał się w I kadencji z 425, w II kadencji z 459, a w pozostałych kadencjach z 460 posłów. Początkowo ustalono jednolitą normę przedstawicielską – 1 poseł: 60 tys. mieszkańców, później wykreślono ją z konstytucji jako niepraktyczną. Zerwano z zasadą mandatu wolnego (poseł był przedstawicielem ludu pracującego i mógł być przezeń odwołany, w praktyce ani razu nie wykorzystano tego przepisu – jako zbyt niebezpiecznego). Wprowadzono czteroprzymiotnikowe prawo wyborcze (wykreślenie zasady proporcjonalności). Sejm większością głosów przyjmował ustawy i podejmował uchwały, wybierał ze swego grona Prezydium (funkcja marszałka zwykle przypadała przedstawicielowi ZSL), na pierwszym swym posiedzeniu powoływał Prezesa Rady Ministrów wraz z Radą Ministrów oraz Radę Państwa. Uchwalał budżet i narodowe plany społeczno-gospodarcze. Miał prawo przyjmować petycje od obywateli. Do niego należały też niektóre uprawnienia kreacyjne, m.in. wybór szefa NIK, członków Trybunału Stanu i Konstytucyjnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich (trzy ostatnie instytucje powołane dopiero w latach osiemdziesiątych). Parlament obradował w trybie sesyjnym. Sesje zwoływane były w określonych terminach przez Radę Państwa.

    Kodeks wykroczeń (ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń) – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca prawo wykroczeń. Określa ona zasady ponoszenia odpowiedzialności za wykroczenia. Zawiera katalog wykroczeń i kar przewidzianych za ich popełnienie.

    Kodeks zastąpił wcześniejsze regulacje, zwłaszcza Prawo o wykroczeniach z 11 lipca 1932.

    Wykroczenie – czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5.000 złotych lub nagany. Sprawca czynu zabronionego nie popełnia wykroczenia, jeżeli czyn jest niezawiniony (art. 1 §2 Kodeksu wykroczeń).Prawo wykroczeń (inaczej prawo karno-administracyjne) – dziedzina prawa, spokrewniona z prawem karnym. Od strony materialnej, reguluje je Kodeks wykroczeń z 20 maja 1971, a od strony proceduralnej – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 24 sierpnia 2001.

    Struktura redakcyjna kodeksu[]

    Kodeks wykroczeń składa się z 2 części i 19 rozdziałów.

  • Część ogólna (art. 1 – 48)
  • Rozdział I Zasady odpowiedzialności (art. 1 – 17)
  • Rozdział II Kary, środki karne i zasady ich wymiaru (art. 18 – 39)
  • Rozdział III Zastosowanie środków oddziaływania wychowawczego (art. 40 – 41)
  • Rozdział IV Warunkowe zawieszenie kary aresztu (art. 42 – 44)
  • Rozdział V Przedawnienie orzekania, wykonania kary oraz zatarcie ukarania (art. 45 – 46)
  • Rozdział VI Wyjaśnienie wyrażeń ustawowych (art. 47)
  • Rozdział VII Stosunek do ustaw szczególnych (art. 48)
  • Część szczególna (art. 49 – art. 166)
  • Rozdział VIII Wykroczenia przeciwko porządkowi i spokojowi publicznemu (art. 49 – 64)
  • Rozdział IX Wykroczenia przeciwko instytucjom państwowym, samorządowym i społecznym (art. 65 – 69)
  • Rozdział X Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu osób i mienia (art. 70 – 83)
  • Rozdział XI Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji (art. 84 – 103)
  • Rozdział XII Wykroczenia przeciwko osobie (art. 104 – 108)
  • Rozdział XIII Wykroczenia przeciwko zdrowiu (art. 109 – 118)
  • Rozdział XIV Wykroczenia przeciwko mieniu (art. 119 – 131)
  • Rozdział XV Wykroczenia przeciwko interesom konsumentów (art. 132 – 139)
  • Rozdział XVI Wykroczenia przeciwko obyczajności publicznej (art. 140 – 142)
  • Rozdział XVII Wykroczenia przeciwko urządzeniom użytku publicznego (art. 143 – 145)
  • Rozdział XVIII Wykroczenia przeciwko obowiązkowi ewidencji (art. 146 – 147a)
  • Rozdział XIX Szkodnictwo leśne, polne i ogrodowe (art. 148 – 166)
  • Nowelizacje[]

    Kodeks wykroczeń znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie 26 listopada 2015 roku.

    Kara za wykroczenie – konsekwencja popełnienia wykroczenia, którą jest określona przez prawo wykroczeń dolegliwość i w której wyraża się dezaprobata czynu, a czasami również osoby sprawcy.

    Zobacz też[]

  • kodeks
  • Przypisy

    Linki zewnętrzne[]

  • Kodeks wykroczeń w Internetowym Systemie Aktów Prawnych
  • Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 26 listopada 2015 r. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.