• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kodeks kanonów Kościołów wschodnich

    Przeczytaj także...
    14 września jest 257. (w latach przestępnych 258.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 108 dni.Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. Kodeks prawa kanonicznego, skrót: CIC lub KPK) – podstawowy dokument ustawodawczy Kościoła katolickiego obrządku łacińskiego promulgowany 25 stycznia 1983 przez Jana Pawła II konstytucją apostolską Sacrae disciplinae leges. Wszedł w życie 27 listopada 1983 r. Zastąpił pio-benedyktyński kodeks prawa kanonicznego i liczne ustawy kościelne wydane po 1917.
    Prawo kanoniczne – w Kościołach chrześcijańskich różnych tradycji system norm prawnych określających funkcjonowanie poszczególnych Kościołów, prawa i obowiązki poszczególnych członków (duchownych i świeckich), sposób zarządzania Kościołem, jego strukturę, przestępstwa i kary za nie oraz elementarne przepisy liturgiczne.

    Codex canonum Ecclesiarum Orientalium auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. kodeks kanonów Kościołów wschodnich, skrót: CCEOr lub KKKW) - jednolity zbiór prawa kanonicznego dla katolickich Kościołów wschodnich promulgowany 18 października 1990 r. przez papieża Jana Pawła II konstytucją Sacri canones. Wszedł w życie 1 października 1991 r.

    Paweł VI (łac. Paulus VI, właśc. Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini; ur. 26 września 1897 w Concesio, zm. 6 sierpnia 1978 w Castel Gandolfo) – arcybiskup Mediolanu (1954-1963), papież i 4. Suweren Państwa Miasto Watykan w okresie od 21 czerwca 1963 do 6 sierpnia 1978, sługa Boży Kościoła katolickiego.Kuria Rzymska – organ, przez który papież sprawuje swoją władzę. Kuria składa się z dykasterii i innych urzędów, z których każdy ma swój zakres działania, co wiąże się z odpowiedzialnością oraz odpowiednimi kompetencjami. Najważniejszymi działami Kurii są Sekretariat Stanu oraz kongregacje. Kolejne miejsca w hierarchii zajmują rady i komisje papieskie. Oprócz stałych urzędów papież może zwoływać konsystorze Kolegium Kardynalskiego w celu wyjaśnienia szczególnie trudnych kwestii. Powołano w szczególności Komisję Kardynalską ds. Organizacji i Problemów Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej, która zajmuje się zarządzaniem finansami Watykanu. Kuria stanowi osobisty personel papieża i jej organizacja zależy całkowicie od niego.

    Zbiór składa się z 30 tytułów, które są podzielone na rozdziały składające się z artykułów, te zaś z numerów. Zawiera 1546 kanonów.

    Podział przedmiotowy[edytuj kod]

  • 6 kanonów wprowadzających
  • prawo osobowe (kan. 7-583)
  • posługa nauczania (kan. 584-666)
  • posługa uświęcania (kan. 667-895)
  • normy o akatolikach i ekumenizmie (kan. 896-908)
  • posługa pasterska (kan. 909-1006)
  • dobra doczesne Kościoła (kan. 1007-1054)
  • prawo procesowe (kan. 1055-1400)
  • prawo karne (kan. 1401-1487)
  • normy ogólne (kan. 1488-1546)
  • Przepisy Kodeksu obowiązują jednakowo wszystkie katolickie kościoły wschodnie. Uwzględniają jednak również prawo partykularne poprzez bezpośrednie odwoływanie się do prawa ustanowionego przez synody lub samą Stolicę Apostolską dla konkretnego Kościoła (183 przypadki). Podkreślona została również rola urzędu patriarchy, który kieruje Kościołem wraz ze swoimi biskupami.

    Stolica Apostolska, Stolica Święta (łac. Sancta Sedes, wł. Santa Sede) – siedziba papieży (także papiestwo, władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca suwerenny podmiot prawa międzynarodowego) mieszcząca się w państwie Watykan, który jest z nią połączony unią personalną i funkcjonalną i nad którym sprawuje ona wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję.1 października jest 274. (w latach przestępnych 275.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 91 dni.

    Kodeks był znowelizowany przez Jana Paweł II listem apostolskim motu proprio Ad Tuendam Fidem (kanony 598 i 1436).

    Historia powstania Kodeksu[edytuj kod]

    W związku z zaleceniami Soboru Watykańskiego II, papież Paweł VI ustanowił 10 czerwca 1972 r. Papieską Komisję do Rewizji Kodeksu Kanonicznego Wschodniego. Komisja wspomagana przez Kolegium Konsultorów miała za zadanie przygotować nową redakcję kodeksu prawa kanonicznego dla Kościołów wschodnich. Pierwszy projekt Kodeksu został poddany szerokim konsultacjom. Uwagi przekazane przez hierarchię Kościołów wschodnich, dykasterie Kurii Rzymskiej, zakony oraz uniwersytety były opracowywane następnie przez Komisję. Owocem był wydany w październiku 1988 roku projekt Kodeksu nad którym dyskutowano na dwóch sesjach plenarnych Komisji do Rewizji Kodeksu Kanonicznego Wschodniego. W czasie drugiej sesji, która odbyła się w listopadzie 1988 r. przegłosowano wszystkie poprawki i 28 stycznia 1989 r. przesłano projekt papieżowi Janowi Pawłowi II. Projekt, po przeanalizowaniu przez Papieża, został zaaprobowany 14 września 1990, a następnie promulgowany.

    Jan Paweł II (łac. Ioannes Paulus PP. II), właśc. Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy krakowski, a następnie arcybiskup metropolita krakowski, kardynał, zastępca przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (1969-1978), 264. papież i 6. Suweren Państwa Miasto Watykan (16 października 1978 – 2 kwietnia 2005), kawaler Orderu Orła Białego, błogosławiony Kościoła katolickiego.18 października jest 291. (w latach przestępnych 292.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 74 dni.

    Zobacz też[edytuj kod]

  • kodeks prawa kanonicznego z 1983
  • Linki zewnętrzne[edytuj kod]

  • Tekst Kodeksu w oryginale i w tłumaczeniu



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Sobór watykański II – ostatni, jak dotąd, sobór w Kościele katolickim, otwarty 11 października 1962 przez papieża Jana XXIII, zakończony 8 grudnia 1965 przez papieża Pawła VI.
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Katolickie Kościoły wschodnie – określenie Kościołów wschodnich, wchodzących w skład Kościoła katolickiego, które pozostają w jedności ze Stolicą Apostolską, uznając władzę i autorytet papieża. Po przyjęciu doktryny katolickiej Kościoły te zachowały liturgie Kościołów wschodnich, z których się wyodrębniły. Składają się one z niezależnych Kościołów, należących do pięciu wielkich tradycji liturgicznych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.