• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kodeks handlowy

    Przeczytaj także...
    Komisja Kodyfikacyjna – organ sejmowy z czasów II Rzeczypospolitej powołany ustawą z 3 czerwca 1919 roku w celu opracowania projektów ustaw unifikujących prawo pozaborowe na potrzeby nowo powstałego państwa polskiego.II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.
    Kodeks cywilny (skrót k.c. lub w języku prawniczym kc) – usystematyzowany według określonych reguł (nawiązujących do systematyki pandektowej) zbiór przepisów prawnych z zakresu prawa cywilnego obejmujący przynajmniej podstawowy zestaw instytucji z tej dziedziny.

    Kodeks handlowy – akt prawny regulujący większość zagadnień polskiego międzywojennego prawa handlowego, wprowadzony rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z 27 czerwca 1934 r. z mocą obowiązującą od 1 lipca 1934 r. Kodeks handlowy był oznaczony jako część I. Częścią drugą miało być rozporządzenie o prawie morskim, a częścią trzecią – rozporządzenie o prawie ubezpieczeniowym.

    Firma – nazwa, pod którą przedsiębiorca prowadzi działalność gospodarczą lub zawodową. Jest ona składnikiem przedsiębiorstwa, prawem podmiotowym przysługującym każdemu przedsiębiorcy.Kupiec – dawna nazwa wędrownego handlarza, który przemieszczał się pomiędzy różnymi miastami i sprzedawał (ewentualnie kupował) towar. W średniowieczu kupcy wraz z innymi rzemieślnikami tworzyli mieszczaństwo, w tym samym czasie zrzeszali się również w organizacjach zwanych cechami. Jednym z obowiązków, który mieli spełniać w określonych przez króla miastach, było prawo składu.

    Z dniem 1 czerwca 1965 r. utraciły moc postanowienia zawarte w jego II księdze. Wejście w życie ustawy z dnia 15 września 2000 r. – kodeksu spółek handlowych w 2001 r. doprowadziło do uchylenia całej dotąd obowiązującej I księgi z wyjątkiem przepisów o firmie i prokurze, które utraciły moc obowiązującą w 25 września 2003 r. na podstawie art. 9 ustawy z dnia 14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw.

    Prawo handlowe – jedna z gałęzi prawa prywatnego, wyrosła z prawa cywilnego na skutek potrzeby odrębnego uregulowania cywilnoprawnego obrotu profesjonalnego. W ustawodawstwach kontynentalnego systemu prawa bywa z reguły ujęte w odrębny kodeks, noszący zwykle nazwę kodeksu handlowego (niem. Handelsgesetzbuch, fr. Code de commerce). Są jednak systemy prawa, które nie wydzielają prawa handlowego w odrębny akt prawny - np. włoski Codice civile zawiera przepisy normujące obrót powszechny i obrót profesjonalny (obrót konsumencki również).Tadeusz Jan Dziurzyński (ur. 1912, zm. w 1940 w Charkowie) – syn Alojzego, młodszy brat Stanisława, magister, podporucznik żandarmerii Wojska Polskiego.

    Geneza i struktura[ | edytuj kod]

    Kodeks handlowy stanowił efekt działań Komisji Kodyfikacyjnej, która równolegle prowadziła pracy nad projektem kodeksu zobowiązań. Referentem kodeksu handlowego był Tadeusz Dziurzyński, zaś koreferentem Maurycy Allerhand. Projekt zawierał rozwiązania zaczerpnięte przede wszystkim z ustawodawstwa niemieckiego, choć wyróżniał się także nowatorskimi instytucjami takimi jak odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zobowiązania.

    Kodeks spółek handlowych (oficjalny skrót to K.s.h., w języku prawniczym używa się również: KSH, k.s.h.) – polska ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych zawierająca przepisy normujące ustrój spółek handlowych, do których zaliczają się:Maurycy Allerhand (ur. 28 czerwca 1868 w Rzeszowie, zm. w sierpniu 1942 we Lwowie) – polski prawnik żydowskiego pochodzenia, profesor Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.

    Kodeks składał się z dwóch ksiąg. Pierwsza – Kupiec – zawierała część ustrojową prawa handlowego. Druga – Czynności handlowe – regulację poszczególnych typów czynności prawnych dokonywanych w stosunkach kupieckich.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • kodeks cywilny
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 czerwca 1934 r. Kodeks handlowy (Dz.U. z 1934 r. nr 57, poz. 502).
    2. Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1526).
    3. Dz.U. z 2003 r. nr 49, poz. 408.
    Prokura – specjalny rodzaj pełnomocnictwa dla osoby fizycznej posiadającej pełną zdolność do czynności prawnych (prokurenta), którego udzielić może każdy przedsiębiorca podlegający wpisowi do rejestru przedsiębiorców (w Krajowym Rejestrze Sądowym). Prokura upoważnia do dokonywania czynności (sądowych i pozasądowych) związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Z czynności tych wyłączone jest zbywanie i obciążanie przedsiębiorstwa i nieruchomości, co do których konieczne jest pełnomocnictwo szczególne.Czynność handlowa – czynność prawna, najczęściej umowa nazwana, dokonywana przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.