• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kod splotowy



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Splot, splot całkowy, mnożenie splotowe lub konwolucja (ang. convolution: od convolute, „skręcać, zwijać”; z łac. convolutus, im. od convolvere, od com-, „z, razem; całkowicie, gruntownie, dokładnie” i volvere, „zawijać”) – w matematyce oraz technice, działanie określone dla dwóch funkcji (lub opisywanych przez nie sygnałów) dające w wyniku inną, która może być postrzegana jako zmodyfikowana wersja oryginalnych funkcji. Nazwą tą nazywa się również wynik tego działania, które bywa nazywane także iloczynem (lub produktem) splotowym. Splot podobny jest do korelacji wzajemnej. Znajduje zastosowania także m.in. w statystyce, równaniach różniczkowych, elektrotechnice, cyfrowym przetwarzaniu obrazów czy sygnałów – na przykład, w przetwarzaniu obrazów operacja splotu obrazu źródłowego z odpowiednio skonstruowanym filtrem pozwala na wykrycie krawędzi (np. filtr Sobela), rozmycie obrazu (np. filtr Gaussa) oraz pozwala na ekstrakcję cech kształtów przy rozpoznawaniu wzorców obiektów w obrazie (falki Gabora), jak i wielu innych.Modulacja kratowo-kodowa (ang. Trellis Coded Modulation, TCM) – w telekomunikacji modulacja z kodowaniem splotowym, polegającym na zmianie fali nośnej, umożliwiającym przesyłanie przy jednej zmianie więcej niż jednego bitu informacji. Modulacja kratowo-kodowa stosowana jest w modemach, w których prędkość przekracza granicę 9600 bps (V.32).
    Jak dobrać wielomian generujący?[]

    Dla każdego m szukanego kodu istnieje wiele różnych wielomianów generujących. Wielomiany te nie generują wszystkich możliwych sekwencji wyjściowych, a mimo to mają dobre własności wykrywania błędów. Poniżej w tabeli znajduje się lista „dobrych” wielomianów.

    Tab.1 Wielomiany generujące dla kodów o klasie 1/2 znalezione przez Busganga.

    Algorytm Viterbiego – algorytm dekodujący opracowany przez Andrew Viterbiego i opublikowany przez niego w 1967 roku w IEEE Transactions on Information Theory, IT-13 w artykule Error bounds for convolutional codes and an asymptotically optimum decoding algorithm (str. 260-269).DVB (ang. Digital Video Broadcasting) – jest zbiorem powszechnie akceptowalnych standardów dla telewizji cyfrowej. Standardy DVB są zarządzane przez międzynarodowe konsorcjum składające się z ponad 270 członków i publikowane przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute, ETSI), Europejski Komitet Normalizacyjny Elektrotechniki (fr.: Comité Européen de Normalisation Electrotechnique, CENELEC) oraz Europejską Unię Nadawców (ang. European Broadcasting Union, EBU).

    Kodowanie kodów splotowych[]

    Wyjściowa sekwencja v może być wyliczona przez splot wejściowej sekwencji bitów u z odpowiedzią impulsową g. Można to przedstawić jako: v=u*g lub w bardziej ogólnej formie:

    Przerzutnik typu D (data) (ang. Flip-flop) – jeden z podstawowych rodzajów przerzutników synchronicznych, nazywany układem opóźniającym. Przerzutnik ten przepisuje stan wejścia informacyjnego D na wyjście Q. Przepisanie informacji następuje tylko przy odpowiednim stanie wejścia zegarowego.Telefonia komórkowa - infrastruktura telekomunikacyjna (oraz procesy związane z jej budową i eksploatacją), umożliwiająca abonentom bezprzewodowe połączenia na obszarze złożonym z tzw. komórek (ang. cells), obszarów kontrolowanych przez poszczególne anteny stacji bazowych. Charakterystyczną cechą tego typu telefonii jest zapewnienie użytkownikowi mobilności, może on zestawiać połączenia (oraz połączenia mogą być zostawione do niego) na terenie pokrytym zasięgiem radiowym związanym ze wszystkimi stacjami bazowymi w danej sieci.

    gdzie vl jest bitem wyjściowym l z kodera j, ul-i bitem wejściowym, a gi jest i-tym wyrazem w wielomianie j.

    Tablica look-up[]

    Kodery kodów splotowych używają gotowych tablic do kodowania – tzw. look-up table. Taka tablica składa się z czterech kolumn:

    1. Bit wejściowy.

    2. Stan kodera.

    Telekomunikacja – dziedzina techniki i nauki, zajmująca się transmisją wszelkiego rodzaju informacji na odległość. Obejmuje również sposoby przetwarzania tych informacji, kodowanie, sprzęt telekomunikacyjny, teorie propagacji, sieci telekomunikacyjne i wiele innych zagadnień. Obecnie telekomunikacja w coraz większym stopniu zależy od rozwiązań informatycznych i zaczyna odgrywać coraz większe znaczenie w sieciach komputerowych. Wykonywana jest przy użyciu środków łączności.Korelacja (łac. śr. correlation-, correlatio, od com-, „razem, łącznie”; i relation-, relatio, „związek, relacja”) – współzależność, wzajemny związek; wyraz ten oznacza zwykle jedno z następujących pojęć:

    3. Bity wyjściowe.

    4. Stan wyjścia, który będzie stanem wejściowym dla następnego bitu.

    Diagram stanu[]

    W diagramie stanu każdy okrąg reprezentuje jeden stan kodera. W każdej chwili czasowej koder przebywa w jednym z tych stanów. Strzałki, które łączą poszczególne okręgi pokazują rodzaj transmisji, jaka może wystąpić w zależności od tego jaki bit podamy na wejście. W dowolnym momencie może nadejść „1” lub „0”. W zależności od tego bitu, który nadszedł, koder przechodzi do różnych stanów. Wadą diagramu stanu jest to, że nie obejmuje on działania w czasie, ale tylko połączenia logiczne.

    Kodowanie korekcyjne lub kodowanie korygujące (ang. ECC - error correction coding, FEC - forward error correction) – technika dodawania nadmiarowości do transmitowanych cyfrowo informacji. Umożliwia całkowitą lub częściową detekcję i korekcję błędów powstałych w wyniku zakłóceń. Dzięki temu nie ma potrzeby wykorzystywania kanału zwrotnego, do poinformowania nadawcy o błędzie i konieczności ponownego przesłania informacji. Kodowanie korekcyjne jest więc wykorzystywane wtedy, gdy retransmisja jest kosztowna, kłopotliwa lub niemożliwa, np. ze względu na ograniczenia czasowe.Bit (w ang. kawałek, skrót od binary digit, czyli cyfra dwójkowa) – najmniejsza ilość informacji potrzebna do określenia, który z dwóch równie prawdopodobnych stanów przyjął układ. Jednostka logiczna.

    Diagram o strukturze drzewa[]

    W tym diagramie zamiast skoków z jednego stanu do innego, poruszamy się po gałęziach drzewa w górę bądź w dół, w zależności czy na wejściu zostało odebrane „0” czy „1”. Pierwsza gałąź wykrywa przybycie „1” lub „0”. Zaczynamy od stanu „0..0” (L zer). Jeżeli zostanie odebrane „0” idziemy w drzewie do góry, a jeżeli „1” to idziemy w dół. Na rys. 6 linie koloru czerwonego oznaczają przybycie na wejście „0”, natomiast linie kolor niebieskiego mówią, że na wejście nadeszła „1”. Pierwsze bity oznaczają stan wyjścia, bity w nawiasach informują o stanie kodera. W przypadku, gdy sekwencja wejściowa jest dłuższa od gałęzi drzewa należy „rozciągnąć” gałęzie drzewa – przeskakujemy w drzewie do miejsca gdzie bity wyjściowe i stan odpowiada naszemu następnemu stanowi.

    Intelsat 10-02 (ang. International Telecommunications Satellite) - satelita telekomunikacyjny należący do operatora Intelsat, międzynarodowego giganta w tej dziedzinie, który od 1965 roku wyniósł na orbitę ponad 70 satelitów. Intelsat 10-02 został wyniesiony na orbitę 16 czerwca 2004 i jest najmłodszym satelitą tej firmy (nie licząc satelitów PanAmSat, które przejął w 2007 Intelsat). Znajduje się na orbicie geostacjonarnej (nad równikiem), na 1. stopniu długości geograficznej zachodniej. Nadaje sygnał stacji telewizyjnych i radiowych (pasmo C i Ku) oraz dane (dostęp do Internetu) do odbiorców w Europie, Afryce, Azji Zachodniej oraz częściowo w Ameryce Południowej.

    Diagram kratowy[]

  • Tworzenie diagramu kratowego
  • stany, jakie mogą wystąpić. W diagramie takim poruszamy się poziomo zgodnie z upływem czasu. Każda transmisja oznacza, że na wejście został podany jeden nowy bit. Rysując diagram kratowy musimy najpierw nanieść wszystkie możliwe stany (2) na oś pionową. Później łączymy każdy stan z dopuszczalnym stanem następnym. W każdym stanie są tylko dwie możliwości do wybrania. Są one zdeterminowane przez nadchodzące bity w zależności czy to jest „0” czy „1”. Na poszczególnych strzałkach zaznaczone są bity wejściowe oraz bity wyjściowe, które umieszczamy w nawiasie. Strzałki są skierowane w górę bądź w dół, w zależności od tego jaki bit został podany na wejście. Jeżeli podamy „1” wówczas strzałka jest skierowana w dół, jeżeli natomiast podamy „0” to strzałka skierowana jest do góry. Taki diagram kratowy jest unikatowy dla każdego kodu, podobnie jak diagram stanu i diagram o strukturze drzewa. Możemy także rysować kraty dla tylu okresów ile chcemy. Każdy okres będzie powtarzał możliwą transmisje. Zawsze startujemy ze stanu „0..0” (L zer). Rozpoczynamy z tego punktu i rozszerzamy kraty, aż wszystkie możliwe transmisje zostaną wykorzystane i uwzględnione na diagramie.

  • Kodowanie z użyciem diagramy kratowego
  • W górnej części rys. 8 pokazano nadchodzące bity w danych chwilach czasowych. Zaczynamy z punktu „0..0” (L zer). Następnie przesuwamy się w prawą stronę – w zależności od stanów na wejściu w górę, gdy jest „0” lub w dół, gdy przychodzi „1”. Na rys. 8 przedstawiono tak zbudowaną „ścieżkę” dla przykładowej sekwencji bitów wejściowych 1011000.

    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.