• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kod kreskowy



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Sygnał to abstrakcyjny model dowolnej mierzalnej wielkości zmieniającej się w czasie, generowanej przez zjawiska fizyczne lub systemy. Tak jak wszystkie zjawiska może być opisany za pomocą aparatu matematycznego, np. poprzez podanie pewnej funkcji zależnej od czasu. Mówimy, że sygnał niesie informację lub też umożliwia przepływ strumienia informacji.Globalny Numer Jednostki Handlowej (z ang. Global Trade Item Number, GTIN) – określa unikatowy kod przedmiotu handlu (wyrobu opakowanego lub usługi).
    Zastosowanie kodów[ | edytuj kod]

    Kody kreskowe posiadają wiele zastosowań w różnych dziedzinach działalności. Do najważniejszych z nich można zaliczyć:

  • identyfikację jednostek handlowych (numery GTIN), przy czym w tym ujęciu za jednostkę handlową uważa się dowolny produkt lub usługę, której można nadać cenę i która przepływa przez łańcuchu dostaw. A zatem do kategorii tej zalicza się jednostki (produkty) w opakowaniach zbiorczych i jednostkowych, sprzedawane w hurcie i detalu, dostępne na rynku krajowym (wewnętrznym) lub międzynarodowym, o stałej lub zmiennej ilości, o jednorodnej lub niejednorodnej zawartości. Do kategorii tej zalicza się również oznaczenia wydawnictw ciągłych (ISSN), muzycznych (ISMN) lub książek (ISBN);
  • identyfikację jednostek logistycznych (numery SSCC), czyli takich jednostek, które zostały utworzone dla potrzeb transportu i magazynowania (np. paletowe jednostki ładunkowe lub kontenerowe jednostki ładunkowe) oraz podlegają procesom identyfikacji, śledzenia i zarządzania podczas przepływu przez łańcuch dostaw. Związany z tym jest również termin Etykieta logistyczna, na której zawarte są podstawowe informacje o jednostce logistycznej;
  • identyfikację zasobów (numery GIAI), a konkretniej zasobów trwałych (o statusie zapasów) przedsiębiorstwa (np. opakowań zwrotnych wielokrotnego użytku, palet);
  • identyfikację lokalizacji (numery GLN, SWIFT, DUNS, BSI/AFNOR), służącej do identyfikacji obiektów, którym można nadać adres (np. przedsiębiorstwa, konkretne pokoje, punkty sprzedaży, komunikaty EDI);
  • identyfikację relacji usługowych (numery GSRN nadawane usługobiorcom);
  • inne zastosowania, takie jak znakowanie kuponów, kwitów zwrotnych, rachunków, telefonów komórkowych, przesyłek kurierskich, recept, leków, stron internetowych i innych.
  • Ze względu na fakt znakowania towarów w sprzedaży detalicznej oraz wydawnictw, do najczęściej spotykanych należą symboliki EAN (Europa) i UPC (Ameryka Północna).

    Hrabstwo Miami (ang. Miami County) – hrabstwo w południowo-zachodniej części stanu Ohio w Stanach Zjednoczonych. Obszar całkowity hrabstwa obejmuje powierzchnię 409,66 mil (1 059,87 km). Według danych z 2010 r. hrabstwo miało 102 857 mieszkańców.MaxiCode (UPS) – matrycowy, modularny, alfanumeryczny kod kreskowy o stałym wymiarze. Ze względu na swoją budowę może być stosowany do znakowania obiektów szybko poruszających się (np. ładunki poruszające się na przenośnikach). Może być dodatkowo umiejscowiony na powierzchniach zagiętych lub zakrzywionych. Symbolika została opracowana w 1992 roku przez firmę kurierską United Parcel Service. Następnie symbolika została włączona do Wykazu Ujednoliconych Symbolik (ang. USS - Unform Symbol Specyfications) przez organizację AIM (Global Trade Association of the Automatic Identification & Data Capture Industry). Obecnie symbolika jest dostępna na licencji public domain. Oprócz symboli ASCII istnieje również możliwość kodowania znaków należących do alfabetu arabskiego, greckiego, hebrajskiego lub cyrilicy.

    Rodzaje kodów[ | edytuj kod]

    Występuje około 250 rozwiązań w dziedzinie kodów kreskowych. W związku z tym istnieje kilka sposobów ich podziału:

  • Podział według wymiarowości kodu:
  • jednowymiarowe (liniowe, 1D) – informacje zapisane są w jednej linii (najczęściej w postaci kresek);
  • dwuwymiarowe piętrowe – rozwinięcie kodów jednowymiarowych polegające na istnieniu kilku linii kodu, jedna pod drugą;
  • dwuwymiarowe matrycowe – informacja zapisana jest na określonej powierzchni, z tym że do zapisu nie są wykorzystywane kreski, lecz inne oznaczenia;
  • kody złożone – występują w nich zarówno elementy kodów jednowymiarowych, jak i dwuwymiarowych;
  • kody trójwymiarowe – zazwyczaj są to wytłaczane dowolne kody jednowymiarowe (Bumpy Bar Code). Różnica polega na tym, iż w zapisie/odczycie zamiast różnic w kolorach wykorzystuje się różnice głębokości tłoczenia.
  • Podział według szerokości kresek:
  • kody o jednej szerokości kresek (np. PosiCode) – kodowanie polega na występowaniu, bądź nie, kreski w określonym miejscu;
  • kody o dwóch szerokościach kresek;
  • kody o wielu szerokościach kresek (modularne).
  • Podział według rodzaju kodowanych symboli:
  • numeryczne – kodowane są jedynie cyfry w systemie dziesiętnym;
  • alfanumeryczne – kodowane są cyfry i pozostałe znaki kodu ASCII, czasem również znaki występujące w niektórych alfabetach.
  • Podział według ciągłości kodu (nie dotyczy kodów matrycowych):
  • kody ciągłe – nie występują w nich przerwy między kodowanymi znakami;
  • kody dyskretne – występują przerwy między kodowanymi znakami.
  • Podział według ilości kodowanych znaków:
  • kody o ściśle określonej liczbie kodowanych znaków (o stałej długości);
  • kody o różnej liczbie kodowanych znaków (o zmiennej długości).
  • Podział według przyjętej metody weryfikacji odczytanych danych:
  • kody samosprawdzalne (np. wszystkie kody typu m z n) – pewne procedury sprawdzania błędów są zaimplementowane w budowie kodu. Np. poszczególne symbole są kodowane tak, aby różnić się od siebie maksymalnie, a zatem błędne odczytanie jednej kreski powoduje automatyczną niepoprawność kodu;
  • kody ze znakiem kontrolnym (np. z cyfrą kontrolną);
  • kody samosprawdzalne z dodatkowym znakiem kontrolnym.
  • Jednowymiarowe[ | edytuj kod]

  • Przykład kodu „Przeplatane 2 z 5”

    EAN (ang. European Article Number – Europejski Kod Towarowy) – rodzina kodów kreskowych (symbolika) wprowadzona w 1976 roku przez stowarzyszenie European Article Numbering. Kod został opracowany na podstawie opracowanego wcześniej w USA i Kanadzie kodu UPC. Symbolika została zaimplementowana w globalnym systemie GS1. Jest to kod ciągły, numeryczny, modularny, samosprawdzalny z dodatkową obowiązkową cyfrą kontrolną. Kod wymaga stosunkowo wysokiej precyzji wydruku, stąd nie może być stosowany na niskiej jakości papierze (np. kartonie) oraz wymaga w miarę dobrej jakości drukarek.Komputer (z ang. computer od łac. computare – liczyć, sumować; dawne nazwy używane w Polsce: mózg elektronowy, elektroniczna maszyna cyfrowa, maszyna matematyczna) – maszyna elektroniczna przeznaczona do przetwarzania informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego.
  • Przykład kodu „Code 39”

  • Przykład kodu UPC-A

  • Przykład kodu EAN-8

  • Kraj rejestracji (niekoniecznie kraj produkcji) i umowne znaczenie prefixu kodu EAN-13 i UPC-12[ | edytuj kod]

    Według prefiksu.

  • 00, 01, 02... do 19 USA, Kanada
  • 20..29 towary o zmiennej masie znakowane w sklepach
  • 30, 31, 32... do 37 Francja
  • 380 Bułgaria
  • 383 Słowenia
  • 385 Chorwacja
  • 387 Bośnia i Hercegowina
  • 400, 401, 402... do 440 Niemcy
  • 45 i 49 Japonia
  • 46 Rosja
  • 470 Kurdystan
  • 471 Tajwan
  • 474 Estonia
  • 476 Azerbejdżan
  • 475 Łotwa
  • 477 Litwa
  • 478 Uzbekistan
  • 479 Sri Lanka
  • 480 Filipiny
  • 481 Białoruś
  • 482 Ukraina
  • 484 Mołdawia
  • 485 Armenia
  • 486 Gruzja
  • 487 Kazachstan
  • 489 Hongkong
  • 50 Wielka Brytania
  • 520 Grecja
  • 528 Liban
  • 529 Cypr
  • 530 Albania
  • 531 Macedonia
  • 535 Malta
  • 539 Irlandia
  • 54 Belgia & Luksemburg
  • 560 Portugalia
  • 569 Islandia
  • 57 Dania
  • 590 Polska
  • 594 Rumunia
  • 599 Węgry
  • 600 i 601 RPA
  • 603 Ghana
  • 608 Bahrajn
  • 609 Mauritius
  • 611 Maroko
  • 613 Algieria
  • 616 Kenia
  • 618 Wybrzeże Kości Słoniowej
  • 619 Tunezja
  • 621 Syria
  • 622 Egipt
  • 624 Libia
  • 625 Jordania
  • 626 Iran
  • 627 Kuwejt
  • 628 Arabia Saudyjska
  • 629 Emiraty Arabskie
  • 64 Finlandia
  • 690, 691, 692, 693, 694, 695, 699 Chiny
  • 70 Norwegia
  • 729 Izrael
  • 73 Szwecja
  • 740 Gwatemala
  • 741 Salwador
  • 742 Honduras
  • 743 Nikaragua
  • 744 Kostaryka
  • 745 Panama
  • 746 Dominikana
  • 750 Meksyk
  • 754-755 Kanada
  • 759 Wenezuela
  • 76 Szwajcaria
  • 770 Kolumbia
  • 773 Urugwaj
  • 775 Peru
  • 777 Boliwia
  • 779 Argentyna
  • 780 Chile
  • 784 Paragwaj
  • 786 Ekwador
  • 789 Brazylia
  • 80, 81, 82 i 83 Włochy
  • 84 Hiszpania
  • 850 Kuba
  • 858 Słowacja
  • 859 Czechy
  • 860 Serbia i Czarnogóra
  • 865 Mongolia
  • 867 Korea Północna
  • 868-869 Turcja
  • 87 Holandia
  • 880 Korea Południowa
  • 884 Kambodża
  • 885 Tajlandia
  • 888 Singapur
  • 890 Indie
  • 893 Wietnam
  • 899 Indonezja
  • 90 i 91 Austria
  • 93 Australia
  • 94 Nowa Zelandia
  • 955 Malezja
  • 958 Makau
  • 977 ISSN (czasopisma)
  • 978 ISBN (książki)
  • 979 ISMN (wydawnictwa muzyczne)
  • 980 towary ze zwrotu
  • 98 i 99 kupony
  • Dwuwymiarowe[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Kody 2D.
  • Kod piętrowy 49

    Supermarket – w ścisłym znaczeniu: sklep o bardzo dużej powierzchni, sprzedający szeroki asortyment towarów codziennego użytku, takich jak żywność, ubrania, kosmetyki, środki czyszczące itp.Alfabet (nazwa pochodzi od starogreckich nazw pierwszych liter alfabetu: alfa i beta) – najpopularniejszy system zapisywania mowy. Terminu używany w trzech głównych, powiązanych ze sobą i niekiedy mylonych znaczeniach, co jest źródłem licznych nieporozumień w dziedzinie historii i teorii pisma, oraz w jednym znaczeniu pochodnym. Piąty sens obejmuje użycie niepoprawne, czyli nazywanie "alfabetami" systemów nie będących nimi (pseudoalfabetów).
  • Kod piętrowy PDF 417

  • Kod matrycowy DataMatrix

  • Kod matrycowy MaxiCode

  • Kod matrycowy Aztec

  • Kod matrycowy QR

  • Złożone[ | edytuj kod]

    Charakterystyczne cechy kodów[ | edytuj kod]

  • N – stosunek szerokości kreski szerszej do węższej w kodach o dwóch szerokościach kresek.
  • wymiar X (moduł) – szerokość najwęższego paska w kodach o wielu szerokościach kresek (modularnych). Inne szerokości są zazwyczaj wielokrotnością tej wartości.
  • Gęstość – ilość znaków możliwych do zakodowania na określonej długości – zależy od wymiaru X i rodzaju kodu.
  • Cicha strefa – obszar kodu występujący przed znakiem start i po znaku stop, który musi być pozbawiony innych oznaczeń. Jego kolor jest identyczny do koloru jasnych (białych) pasków.
  • Znaki Start i Stop – występujące w kodach liniowych oraz niektórych piętrowych; oznaczenia początku i końca kodu.
  • Wzór wyszukiwania – występujący w niektórych kodach matrycowych obszar kodu o specyficznym wyglądzie, który pozwala czytnikowi na odnalezienie konkretnego miejsca w kodzie, względem którego rozpatrywana jest reszta zeskanowanego obszaru.
  • Wzór orientacyjny – występujące w niektórych kodach matrycowych zgrupowanie elementów (o ściśle określonych kolorach i kształtach), pozwalające na określenie orientacji skanera względem odczytywanego kodu.
  • Paleta – podniesiona platforma, przeznaczona do przenoszenia i składowania towarów. Palety są zazwyczaj zrobione z drewna i mają standardowe wymiary: 1000mm X 1200mm (ISO) oraz 800mm X 1200mm (CEN).RFID (ang. Radio-frequency identification) – technika, która wykorzystuje fale radiowe do przesyłania danych oraz zasilania elektronicznego układu (etykieta RFID) stanowiącego etykietę obiektu przez czytnik, w celu identyfikacji obiektu. Technika umożliwia odczyt, a czasami także zapis układu RFID. W zależności od konstrukcji umożliwia odczyt etykiet z odległości do kilkudziesięciu centymetrów lub kilku metrów od anteny czytnika. System odczytu umożliwia identyfikację wielu etykiet znajdujących się jednocześnie w polu odczytu.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    UPC (skrót od ang.: Universal Product Code) – pierwszy standard kodu kreskowego, wprowadzony został w supermarketach w USA i Kanadzie w 1973 roku, z myślą o usprawnieniu obsługi klientów i gromadzeniu danych w punktach sprzedaży.
    Guma do żucia - rodzaj słodyczy przeznaczony do żucia, a nie łykania. Tradycyjnie produkowana była z chicle, mleczka otrzymywanego przez nacięcie pnia sączyńca. Obecnie z powodów ekonomicznych i jakościowych wykonywana jest z polimerów. Współcześnie używa się poliizobutylenu, będącego niezwulkanizowaną formą syntetycznej gumy, czasem z dodatkiem polioctanu winylu. Niektóre gatunki gumy do żucia mają też zastosowanie w profilaktyce stomatologicznej (gatunki te mają obniżoną zawartość cukru), inne - jako wspomagające rzucanie nałogu palenia tytoniu (zawierają nikotynę lub jej pochodne).
    Partytura (wł. partitura) – do lat 70. podstawowy sposób zapisu muzyki zespołowej instrumentalnej, lub instrumentalno-wokalnej. W partyturze notowane są za pomocą pisma muzycznego partie wszystkich instrumentów i głosów potrzebnych do wykonania utworu, określenia dynamiczne, agogiczne oznaczenie metrum itp. Pojęcie "partytura" odnosi się (inaczej niż np. angielskie score) wyłącznie do zapisu utworów przeznaczonych na wiele instrumentów. O zanotowanym utworze na jeden instrument mówi się po prostu "nuty".
    Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Informacja (łac. informatio – przedstawienie, wizerunek; informare – kształtować, przedstawiać) – termin interdyscyplinarny, definiowany różnie w różnych dziedzinach nauki; najogólniej – właściwość pewnych obiektów, relacja między elementami zbiorów pewnych obiektów, której istotą jest zmniejszanie niepewności (nieokreśloności).
    Zasoby (ang. resources) to w terminologii APICS dotyczącej MRP wszystko, co jest potrzebne do wyprodukowania wyrobu, a czego brak spowodowałby niewykonanie planu. W tym znaczeniu zasobami są, przede wszystkim, surowce i materiały (podstawowe i pomocnicze), moce przerobowe (produkcyjne) liczone czasem dostępności maszyn (odpowiednich rodzajów) i pracowników (odpowiednich zawodów i specjalności), media zasilające, narzędzia oraz pieniądze.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.