• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  •                  Informacje o badaniu         Biorę udział       Nie obchodzi mnie to 

    Kość piszczelowa



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Stopa – dystalna część kończyny, zwłaszcza kończyny miednicznej u wielu kręgowców oraz dystalna część odnóża jednogałęzistego u stawonogów.Więzadło krzyżowe przednie (łac. ligamentum cruciatum anterius) – wewnątrzstawowe więzadło stawu kolanowego (jest objęte błoną włóknistą, ale również pokryte błoną maziową, dlatego leży na zewnątrz jamy stawowej). Więzadło ma budowę dwupęczkową – pęczki są niezależnie przyczepione do kości udowej i piszczelowej. Uszkodzenie więzadła jest jedną z najczęstszych przyczyn kontuzji u sportowców.
    kość piszczelowa (tibia) i strzałkowa (fibula)
    Tibia - animation2.gif
    kość piszczelowa

    Kość piszczelowa, piszczel (łac. tibia) - podstawowa kość goleni, leży po stronie przyśrodkowej. Koniec bliższy ukształtowany jest w postaci kłykcia bocznego i przyśrodkowego; ich powierzchnie stawowe wchodzą w skład stawu kolanowego. Między kłykciami leży tzw. wyniosłość międzykłykciowa, która składa się z dwóch guzków - bocznego i przyśrodkowego. U podstawy kłykcia bocznego na jego tylno-bocznej powierzchni znajduje się powierzchnia stawowa strzałkowa, która służy do połączenia z głową strzałki. Trzon kości piszczelowej ma przekrój trójkątny, najbardziej widoczny jest brzeg przedni, który rozpoczyna się poniżej kłykci guzowatością piszczeli. Brzeg przedni kości piszczelowej i jej powierzchnia przyśrodkowa pokryte są tylko skórą i są dobrze wyczuwalne przez skórę. Po stronie bocznej dalszej kości piszczelowej znajduje się wcięcie strzałkowe. Dolna powierzchnia nasady tworzy powierzchnię stawową dolną i służy do połączenia z kością skokową, wchodzącą w skład kości stopy.

    Kość skokowa (talus, astragalus) – kość stępu (tarsus), na której opiera się u góry piszczel (tibia), u dołu łącząca się z kością piętową, po bokach z kostkami goleni, a z przodu z kością łódkowatą. Ze względu na połączenia pomiędzy tymi kośćmi kość skokowa przekazuje całą wagę ciała na stopę.Otwór odżywczy (łac. foramen nutricium) – otwór w kości, przez który wnikają do kości odżywiające ją naczynia (vasa nutricia), przebiegające w kości zbitej przez kanały odżywcze (canales nutricii).

    Spis treści

  • 1 Anatomia ludzkiej kości piszczelowej
  • 1.1 Trzon (corpus)
  • 1.1.1 Powierzchnie
  • 1.1.2 Brzegi (margines)
  • 1.2 Koniec bliższy (extremitas proxymalis)
  • 1.3 Koniec dalszy (extremitas distalis)
  • 2 Przypisy
  • 3 Bibliografia


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rzepka (łac. patella) - płaska, trójkątna kość współtworząca staw kolanowy. Wierzchołek (apex patellae) tej kości skierowany jest ku dołowi, a podstawa (basis patellae) ku górze. Na powierzchni tylnej mieści się dwudzielna powierzchnia stawowa. Powierzchnia przednia rzepki zrasta się ze ścięgnem mięśnia czworogłowego. Rzepka jest największą trzeszczką ciała.
    Staw skokowy – staw znajdujący się u kręgowców między kośćmi podudzia a kośćmi stępu. U człowieka dzieli się na staw skokowy górny i staw skokowy dolny.
    Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.
    Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.
    Mięsień piszczelowy przedni (łac. musculus tibialis anterior) – mięsień podudzia rozciągający się wzdłuż kości piszczelowej. Przyczep początkowy: kłykieć boczny kości piszczelowej i górna połowa lub dwie trzecie powierzchni bocznej kości piszczelowej, przyczep końcowy: kość klinowata przyśrodkowa stopy i pierwsza kość śródstopia, funkcja: zgina grzbietowo stopę i odwraca ją. unerwienie: nerw strzałkowy głęboki.
    Tkanka chrzęstna szklista – rodzaj tkanki łącznej chrzęstnej, jest odporna na ścieranie. Ma zdolność do remineralizacji. Znajduje się na powierzchniach stawowych, przymostkowych częściach żeber, w ścianie tchawicy, oskrzeli i krtani. Tworzy ludzki szkielet w okresie zarodkowym i płodowym (wówczas dość szybko jest zastępowana przez kość). W półprzezroczystej, mleczno-lśniącej istocie międzykomórkowej znajdują się liczne grupy chondrocytów, a między nimi - włókna kolagenowe, ułożone najczęściej nieregularnie. Istota podstawowa zbudowana jest z makrocząsteczek proteoglikanów oraz kwasu hialurowego, tworzących kompleksy o masie 100 mln, w których kwas hialurowy tworzy oś układu. W skład makrocząstek monomerów proteoglikanowych wchodzą: siarczan chondroityny oraz siarczan keratanu, które wiążą wodę (jako, że zawierają wiele grup hydroksylowych) - jej zawartość stanowi 70% masy chrząstki szklistej i odpowiada za utrzymanie jej sprężystości. Razem z wiekiem zwiększa się stosunek objętości włókienek kolagenowych do objętości istoty podstawowej.
    Mięsień podkolanowy (łac. musculus popliteus) - krótki, spłaszczony, trójkątny mięsień szkieletowy, należy do warstwy głębokiej tylnej grupy mięśni goleni. Położony jest po tylnej stronie kolana pod mięśniem brzuchatym łydki i mięśniem podeszwowym.

    Reklama