• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Krakowie - ul. Łobzowska

    Przeczytaj także...
    Fryz – środkowy, poziomy człon belkowania z reguły leżący między architrawem i gzymsem. Bardzo często zdobiony płaskorzeźbami, był jednym z najbardziej ozdobnych elementów antycznych świątyń.Kraków (łac. Cracovia, niem. Krakau) – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, siedziba władz województwa małopolskiego, drugie w kraju pod względem liczby mieszkańców i pod względem powierzchni.
    Wandalin Beringer (ur. 1839, zm. 9 czerwca 1923 w Krakowie) – polski architekt, przedsiębiorca budowlany, architekt miejski oraz krakowski radny miejski.

    Kościół Zmartwychwstania Pańskiego wznosi się na Garbarach w Krakowie, przy ul. Łobzowskiej 10, w pobliżu miejsca, w którym istniał zburzony wcześniej kościół św. Piotra Małego.

    Portal – architektoniczne, ozdobne obramienie drzwi wejściowych w kościołach, pałacach, ratuszach, bogatszych kamienicach, czasami także drzwi wewnętrznych.Nieistniejący kościół pod wezwaniem św. Piotra Małego – znajdował się w Krakowie, na ówczesnym przedmieściu Garbary. Zbudowany został w 1498 staraniem Piotra Welsa. Został zniszczony wraz z całą okolicą podczas próby opanowania Krakowa przez arcyksięcia Maksymiliana Habsburga w 1587. Odbudowany, uległ ponownemu zniszczeniu podczas potopu szwedzkiego. Ponownie odbudowany, został konsekrowany w 1710. Wówczas była to świątynia murowana, jednonawowa, na planie prostokąta, z zaokrąglonym prezbiterium; do ściany frontowej przylegała wieża. Wokół kościoła znajdował się cmentarz, który był pierwszym z założenia publicznym cmentarzem Krakowa. Kościół został zburzony w 1801 r. W pobliżu miejsca gdzie stał, wznosi się dzisiaj kościół oo. zmartwychwstańców przy ul. Łobzowskiej.

    Zbudowany został w latach 1885-1891 na miejscu garbarni według projektu Wandalina Beringera. Neoromański, salowy, z prostą, wąską fasadą główną z neoromańskim fryzem arkadowym i portalem.

    Piasek – dawna jurydyka Krakowa wchodząca obecnie w skład Dzielnicy I Stare Miasto. Jest to dawna IV dzielnica katastralna Krakowa.Fasada – główna, efektowna elewacja budynku, o szczególnie dużej dekoracyjności, często nawet monumentalna, spełniająca funkcje reprezentacyjne wobec całego gmachu, a przez to wyróżniająca się spośród pozostałych elewacji. Zazwyczaj jest to elewacja przednia, jednak w budynkach narożnych mogą istnieć dwie fasady, a w wolno stojących nawet trzy lub wszystkie.
    Wnętrze kościoła

    Literatura[]

  • Encyklopedia Krakowa, Warszawa – Kraków 2000, s. 484.
  • Piotr Zdybał, Wątki wschodnie w architekturze i dekoracji wnętrza kościołów Zmartwychwstańców we Lwowie i Krakowie, w: Misja bułgarska zmartwychwstańców: 150 lat w służbie Kościołowi i społeczeństwu, red. W. Misztal, W. Mleczko, Kraków 2013, s. 163-184.
  • Kościół salowy – kościół jednonawowy. Nawa zakończona jest prezbiterium, którego wysokość i szerokość są takie same jak wysokość i szerokość nawy. Całość tworzy jedno wnętrze sprawiające wrażenie sali. Występował czasem w okresie średniowiecza i w postaci małych kościółków przekrytych płaskim stropem w baroku. Przykładami kościołów salowych w Polsce są:



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.