• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kościół Saint Pierre de Montmartre

    Przeczytaj także...
    Eugeniusz III (łac. Eugenius III, właśc. Bernardo da Pisa OCist; ur. najpóźniej w 1085 w Pizie, zm. 8 lipca 1153 w Tivoli) – papież w okresie od 15 lutego 1145 do 8 lipca 1153, błogosławiony Kościoła katolickiego.Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Bernard z Clairvaux, Bernard de Fontaine (ur. 1090 w Fontaine-lès-Dijon we Francji, zm. 20 sierpnia 1153) – brat bł. Humbeliny, zakonnik cysterski, od 1115 opat klasztoru w Clairvaux (obecnie w Longchamp-sur-Aujon), doktor Kościoła, filozof, uczony, wpływowy teolog XII wieku zwany Doktorem Miodopłynnym (łac. Doctor Mellifluus), twórca spekulatywnej mistyki, arcybiskup elekt Mediolanu (1135), święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego i ewangelickiego. Odgrywał dużą rolę polityczną jako propagator, intelektualista i organizator II krucjaty.

    Kościół Saint Pierre de Montmartre (św. Piotra) - gotycki kościół z XII w. na wzgórzu Montmartre w Paryżu.

    Wnętrze kościoła

    Historia[]

    Według niektórych historyków kościół został wzniesiony przez św. Dionizego, jednak badania archeologiczne wykazały jedynie skromne pozostałości obiektu z tamtych czasów. Najstarszy znany nam z pewnością kościół pochodził z IX wieku i stanowił popularny przystanek dla pielgrzymów udających się do bazyliki Saint-Denis, pod opieką hrabiego Melun.

    Bazylika św. Dionizego w Saint-Denis (fr. Cathédrale royale de Saint-Denis) – dawny kościół opactwa benedyktyńskiego w Saint-Denis. Od VI wieku do XIX wieku świątynia klasztorna pełniła funkcję głównej nekropoli królów francuskich. Ponadto w bazylice od czasów średniowiecza do końca XVIII wieku znajdował się skarbiec, w którym oprócz relikwii i cennych przedmiotów liturgicznych przechowywano insygnia koronacyjne oraz inne regalia królów Francji.Rewolucja francuska (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji w latach 1789–1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.

    W 1133 r. grunt i nieruchomość nabył dwór królewski i ufundował na jego terenie klasztor benedyktynów. Sfinansował również zasadniczą przebudowę, który został ponownie konsekrowany w 1147 przez papieża Eugeniusza III w obecności Bernarda z Clairvaux. Przy budowie nawy głównej wykorzystano wcześniejsze filary.

    Montmartre - historyczny fragment Paryża, położony na wzgórzu o tej samej nazwie, znajdujący się w XVIII dzielnicy miasta.Benedyktyni, Zakon Świętego Benedykta (łac. Ordo Sancti Benedicti, używany skrót: OSB) − najstarszy katolicki zakon mniszy na Zachodzie, założony w 529 roku przez św. Benedykta z Nursji. Dzieli się na gałąź męską – mnichów, żeńską – mniszki i laikat – oblatów, wiernych świeckich obojga płci, zrzeszonych przy opactwach benedyktyńskich i żyjących według Reguły św. Benedykta w świecie. Słynne motto zakonu, przypisywane założycielowi, brzmi: Ora et labora (Módl się i pracuj), zaś hasłem przewodnim jest: Ordo et pax (Ład i pokój) oraz "Aby we wszystkim Bóg był uwielbiony" (RB 57,9).

    Benedyktyni przenieśli się do nowego budynku, położonego poza wzgórzem, pod koniec XVII w., pozostawiając kościół bez gospodarza. Zrujnowany w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej, obiekt został częściowo odbudowany w XIX wieku.

    Architektura[]

    Saint Pierre de Montmartre

    Kościół jest trójnawowy, o układzie bazylikowym - nawa środkowa wyższa od pozostałych dwóch. Prezbiterium wyraźnie wyodrębnione, oparte na przyporach, wieża od strony północnej utrzymana w stylu neoromańskim. Kościół posiada dwie absydy. Na fasadzie znajduje się wykonany w 1975 r., naśladujący gotyk portal.

    Wnętrze ze sklepieniem krzyżowym, wsparte na filarach o rzymskim rodowodzie przeniesionych z wcześniejszego kościoła. We wnętrzu cztery ołtarze, z czego jeden o rodowodzie dwudziestowiecznym. Pozostałe elementy wyposażenia w wieku tym samym, co cała świątynia.




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.