• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kościół św. Rufina w Asyżu

    Przeczytaj także...
    Tympanon (lub tympan) – w architekturze klasycznej (starożytna Grecja, starożytny Rzym) wewnętrzne trójkątne pole frontonu, gładkie lub wypełnione rzeźbą, stanowiące charakterystyczny element monumentalnych budowli Grecji i Rzymu oraz monumentalnych budynków nowożytnych kształtowanych pod wpływem architektury antycznej (klasycyzm i eklektyzm historyczny). W architekturze romańskiej i gotyckiej półkoliste lub ostrołukowe pole wypełniające przestrzeń między nadprożem a łukiem (archiwoltą) portalu, wypełnione najczęściej płaskorzeźbą.Fryz – środkowy, poziomy człon belkowania z reguły leżący między architrawem i gzymsem. Bardzo często zdobiony płaskorzeźbami, był jednym z najbardziej ozdobnych elementów antycznych świątyń.
    Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, wapiennej, cementowej lub żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa Pistacia lentiscus). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).

    Katedra św. Rufina w Asyżu (San Rufino) – kościół romański z XII wieku znajdujący się w Asyżu, w Umbrii.

    Początkowo w tym miejscu mieściła się bazylika z VIII wieku zbudowana w celu złożenia szczątków św. Rufina. Na początku XI wzniesiono drugi kościół na polecenia biskupa Ugone, który przeniósł tutaj siedzibę biskupią. Budowę obecnej świątyni rozpoczęto w 1140 r. pod kierunkiem Jano z Gubio na polecenie biskupa Clarissimo. W tym kościele św. Franciszek wygłosił swoje pierwsze kazanie. Obok kościoła wznosi się dzwonnica z zegarem, wzniesiona na kwadratowym planie. Jej dolna część pochodzi z poprzedniego kościoła zbudowanego w XI wieku.

    Portal – architektoniczne, ozdobne obramienie drzwi wejściowych w kościołach, pałacach, ratuszach, bogatszych kamienicach, czasami także drzwi wewnętrznych.Klara z Asyżu OSC, właśc. Chiara Offreduccio (ur. 16 lipca 1194 w Asyżu, zm. 11 sierpnia 1253 w klasztorze San Damiano k. Asyżu) – zakonnica, duchowa córka św. Franciszka z Asyżu, współzałożycielka klarysek, święta Kościoła katolickiego.
    Środkowy portal

    Fasada ozdobiona jest trzema rozetami umieszczonymi nad trzema portalami oraz licznymi rzeźbami i fryzem arkadkowym. U podstawy głównego portalu znajdują się dwa lwy, z których jeden trzyma w paszczy człowieka, a drugi kozła. U podstawy bocznych portali umieszczone są zaś gryfy. W tympanonie głównego portalu jest koło, a w nim ukazany jest Chrystus triumfujący, poza kołem umieszczono postacie Matki Boskiej karmiącej i św. Rufina. W tympanonie lewego portalu znajdują się dwa lwy, a prawego – dwa duże ptaki. Środkową część fasady rozpoczyna pozioma loggia rozciągająca się na całą szerokość fasady. Zamykają ją dwa kamienne wilki. Ponad loggią znajdują się trzy rozety, pod środkową z nich znajdują się trzy kariatydy podtrzymywane przez zwierzęta. Po obu stronach rozety umieszczone są rzeźby symbolizujące czterech Ewangelistów. Górna część fasady zawiera ostrołuk, w którym prawdopodobnie miała znajdować się mozaika.

    Architektura romańska rozwijała się w X-XIII wieku w nowo powstających, samodzielnych krajach Europy. Termin "romańska" został wprowadzony dopiero w XIX wieku, naprzód w filologii dla określenia grupy języków wywodzących się z łaciny, później dla sztuki i architektury powstałej po ponownym zainteresowaniu się sztuką starożytnego Rzymu. Okres trwania architektury romańskiej jest umowny i przyjmowany różnie w poszczególnych państwach. Najtrudniej jest określić moment przejścia od architektury wczesnego chrześcijaństwa do romańskiej we Włoszech. Przyjmuje się, że pod tym względem Francja i Niemcy wyprzedziły Włochy. Tak samo mało precyzyjnie określa się moment zakończenia epoki romańskiej. Najwcześniej, bo już w połowie XII wieku, od tego stylu odeszli budowniczowie we Francji, w innych krajach Europy okres romański trwał jeszcze przez prawie cały wiek.Franciszek z Asyżu, właśc. włos. Giovanni Bernardone, nazywany Biedaczyną z Asyżu (ur. 1181 lub 1182w Asyżu, zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli koło Asyżu) – włoski duchowny katolicki, diakon, założyciel zakonu franciszkanów, a pośrednio także klarysek i tercjarzy, misjonarz, mistyk średniowieczny, stygmatyk, święty Kościoła katolickiego, uważany za prekursora ekologii.

    W latach 1571-1578 przebudowano wnętrze katedry nadając jej późnorenesansowy wystrój. Wnętrze jest trzynawowe, z ołtarzami we wszystkich trzech nawach. Obok głównego wejścia stoją figury św. Klary i św. Franciszka. W kościele zachowana jest chrzcielnica, w której zostali ochrzczeni św. Franciszek i św. Klara (w tym okresie była to jedyna chrzcielnica w Asyżu i znajdowała się w kościele M.B Większej – Santa Maria Magiorre). Pod głównym ołtarzem pochowany jest św. Rufin. Przylegająca do katedry Kaplica Najświętszego Sakramentu w stylu barokowym ozdobiona jest freskami Giorettiego, Carboniego i Ciro Ferrittiego. W Kaplicy Matki Boskiej Płaczącej (Capella della Madonna del Pianto) znajduje się kopia XV-wiecznej, niedawno skradzionej piety.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Asyż (włoski Assisi) – włoskie miasto i gmina położone na południowy wschód od Perugii, w regionie Umbria, w prowincji Perugia. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 24 443 osoby, 131,4 os./km². W starożytności istniała na tym terenie niewielka osada etruska. W III wieku p.n.e. pod panowaniem rzymskim jako Asisium. Od XII wieku należał do Księstwa Spoleto i uczestniczył w wielu wojnach z sąsiednimi miastami, a zwłaszcza z Perugią. Pod koniec XII wieku Asyż zdobył niepodległość i w 1184 ustanowiono w nim samorząd miejski. Miasto brało udział licznych zatargach z Państwem Kościelnym, do którego zostało włączone w 1367. Dopiero w 1860 Asyż został włączony w skład Zjednoczonego Królestwa Włoch.

    Galeria[]

  • Środkowa rozeta
  • Środkowy portal, tympanon
  • Pietà
  • Bibliografia[]

  • Adriano Cioci, Przewodnik po Asyżu, Asyż 1998
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Kariatyda – podpora architektoniczna w formie postaci kobiecej, dźwigającej na głowie (podtrzymującej) element architektoniczny budowli: belkowanie, gzyms, balkon lub nadwieszoną kondygnację budynku, spełniająca funkcję kolumny.Loggia – wnęka w zewnętrznej płaszczyźnie budynku, otwarta na zewnątrz, oddzielona drzwiami i oknem od pomieszczeń wewnętrznych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Umbria (wł. Umbria) – region administracyjny w centralnych Włoszech, o powierzchni 8456 km², 872,9 tys. mieszkańców i stolicą w Perugii (146,7 tys. mieszkańców). Gęstość zaludnienia 103 osób na km².

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.