• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kościół św. Kazimierza w Poznaniu

    Przeczytaj także...
    Wirydarz (łac. viridarium – gaj, park) – kwadratowy lub prostokątny ogród umieszczony wewnątrz zabudowań klasztornych.Stanisław ze Szczepanowa (ur. ok. 1030 w Szczepanowie, zm. 11 kwietnia 1079 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, biskup krakowski, męczennik, święty Kościoła katolickiego, jeden z głównych patronów Polski.
    Bitwa o Poznań – walki o Poznań, które toczyły się w styczniu i lutym 1945 pomiędzy nacierającą podczas operacji wiślano-odrzańskiej Armią Czerwoną wspomaganą oddziałami polskimi a Niemcami.

    Kościół św. Kazimierza w Poznaniubarokowy kościół i zespół poklasztorny znajdujący się na poznańskiej Śródce; kościół obecnie należy do parafii polskokatolickiej.

    Historia[]

    Kościół ufundował Łukasz Szeliga Niemojowski dla reformatów, których do Poznania sprowadził w roku 1657 bp Wojciech Tolibowski. Autorem projektu był Krzysztof Bonadura Starszy, który kierował również pracami od 1663, funkcję tę po jego śmierci przejęli Jerzy Catenazzi i Krzysztof Bonadura Młodszy. Budowa zakończyła się w 1685.

    Barok (z por. barocco – "perła o nieregularnym kształcie" lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Uznany za oficjalny styl Kościoła katolickiego czasów potrydenckich, stąd pojawiające się jeszcze w połowie XX wieku zamienne określenia: "sztuka jezuicka" czy "sztuka kontrreformacyjna". W odróżnieniu od humanizmu antropocentrycznego doby renesansu, barok reprezentował humanizm teocentryczny. W znaczeniu węższym, barok to jeden z nurtów literackich XVII wieku, koegzystujący z klasycyzmem i manieryzmem; od niego XX-wieczni literaturoznawcy wyprowadzili jednak nazwę dla całej epoki.Ambona (gr. szczyt, podwyższenie), kazalnica – w budownictwie sakralnym miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań. Przybierała różne formy architektoniczne: od trybuny wspartej na kolumnach (V-VI wiek) do konstrukcji zawieszonej na ścianie lub filarze z wejściem po schodkach. Ten drugi, najczęściej zachowany typ, rozwinięty w XVI wieku, złożony jest z korpusu-mównicy z parapetem (pulpitem), zaplecka i baldachimu. Baldachim zdobi na podniebieniu zwykle gołębica, a wieńczy figura. Przykrycie pulpitu – w kolorze dnia, nadaje ambonie charakter miejsca liturgicznego. W poprzednich epokach ambona była często bogato zdobiona, a w czasach baroku przybierała wyszukane formy, np. łodzi. Wtedy też umieszczano nieraz w kościołach dwie ambony, służące do dysput . (w Polsce np. w Bazylice św. Stanisława Biskupa Męczennika w Lublinie).

    W latach 1693-1704 kasztelan przemęcki Jakub Piotr Gocłowski ufundował przy Kościele św. Kazimierza klasztor reformatów w Śródce. Pochowany wraz z małżonką Elżbietą z Mycielskich w podziemiach kościoła reformatów. Dawniej w kościele i refektarzu klasztornym znajdowały się jego portrety.

    Oko opatrzności (wszystkowidzące oko) – symbol oka otoczonego przez promienie światła lub glorii, zwykle zamknięte w trójkącie. Jest czasem interpretowane jako symbol oka Boga pilnującego ludzi (zob. opatrzność).Kaplica ewangelicko-augsburska w Poznaniu – dawna neogotycka kaplica cmentarna, po II wojnie światowej wiele lat służąca jako świątynia parafii ewangelicko-augsburskiej w Poznaniu. Znajduje się przy ul. Grunwaldzkiej 48 w dzielnicy Grunwald, na terenie Parku Manitiusa. Została zbudowana w 1896 r. jako kaplica cmentarna parafii ewangelickiej św. Pawła. Po zamknięciu cmentarza w 1946 władze miejskie przyznały kaplicę pozbawionej własnego miejsca zgromadzeń parafii ewangelicko-augsburskiej jako tymczasowe miejsce nabożeństw, do czasu odzyskania jednego z poewangelickich obiektów sakralnych. Od 1948 roku przez kilka lat kaplicę współużytkowała parafia polskokatolicka pw. Narodzenia NMP. Brak postępów w tej sprawie, a później zakazy władz PRL budowy nowej świątyni lub rozbudowy dotychczasowej sprawiły, że problem ten został rozwiązany dopiero poprzez budowę w pobliżu nowego kościoła Łaski Bożej przy ul. Obozowej, poświęconego w 2004. Ostatnie nabożeństwo w kaplicy odprawiono w 2003.

    W związku z licznymi podmyciami Góry Kawalerskiej, na której stał kompleks, przez wody gruntowe, gwardian Jakub Suwaliński doprowadził do wzmocnienia w latach 1749-1752 północnej ściany świątyni przez skarpy. W 1804 Prusacy dokonali kasaty klasztoru. Zabudowania zmieniono na szpital wojskowy, a od 1805 przez seminarium nauczycielskie. W 1806 kompleks ponownie pełnił rolę szpitala wojskowego, tym razem francuskiego, a od 1809 – polskiego. Następnie ponownie zmieniono go na seminarium nauczycielskie. W 1847 zabudowania przekazano Zakładowi dla Głuchoniemych. W 1931 kościół odnowiono, pod kierownictwem Stanisława Smogulnickiego. Podczas walk w 1945 ucierpiał dach świątyni. Renowacji dokonano w latach 1959-1961. Obecnie w budynkach poklasztornych znajduje się Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Głuchych, zaś kościół należy do parafii Kościoła Polskokatolickiego.

    Góra Kawalerska – nieistniejące (splantowane) wzgórze ostańcowe (ostaniec erozyjny wyższego poziomu terasowego Warty) zlokalizowane w Poznaniu, na terenie Śródki.Krzysztof Bonadura Młodszy (ur. w Grodzisku Wielkopolskim w XVII w.) - znany architekt sakralny, projektant, syn Krzysztofa Bonadury Starszego. Krzysztof Bonadura Młodszy jest autorem projektu kościoła św. Kazimierza w Poznaniu oraz kościoła św. Józefa i klasztoru karmelitów bosych w Poznaniu.

    Opis[]

    Kościół to jednonawowa, barokowa świątynia, o węższym prezbiterium zamkniętym prostą ścianą. Fasada dzielona sześcioma pilastrami, nad wejściem figura św. Kazimierza zaś w szczycie Oko opatrzności.

    Wnętrze utrzymano w jednolitym rokokowym stylu, ściany zdobią zdwojone pilastry. Ołtarz główny zawiera scenę ukrzyżowania z Janem Ewangelistą i Matką Bożą. Poniżej antepedium z płaskorzeźbą przedstawiającą apoteozę św. Kazimierza z XVIII w. W lewym ołtarzu bocznym XVII-wieczne obrazy Matki Boskiej oraz Dysputa dominikanina z reformatą. W prawym natomiast również pochodzący z tego okresu obraz św. Stanisława, oraz współczesna kopia ikony Matki Boskiej Częstochowskiej. Wyposażenie uzupełniają rokokowe konfesjonały oraz ambona.

    Parafia św. Kazimierza w Poznaniu – parafia Kościoła Polskokatolickiego w RP, położona w dekanacie pomorsko-wielkopolskim diecezji wrocławskiej. Proboszczem parafii jest ks. inf. Roman Skrzypczak. Msze św. sprawowane są w niedzielę o godz. 11.Dominikanie, Zakon Kaznodziejski (łac. Ordo Praedicatorum – OP) - katolicki zakon męski założony w 1216 przez św. Dominika Guzmána.

    Klasztor to czteroskrzydłowy budynek, na planie prostokąta, z niewielkim wirydarzem przylegającym do kościoła od południa.

    Przed kościołem znajduje się kapliczka Bożej Męki (wcześniej św. Kazimierza) z pocz. XVIII w.

    Parafia św. Kazimierza w Poznaniu[]

    Kościół św. Kazimierza jest świątynią należącą do polskokatolickiej parafii św. Kazimierza.

    Parafia Kościoła Polskokatolickiego pw. Najświętszej Maryi Panny w Poznaniu powstała w 1947, początkowo nabożeństwa odbywały się w kaplicy przy ul. Grunwaldzkiej 46, przydzielonej przez Wydział do Spraw Wyznań w Poznaniu. 19 sierpnia 1952 kaplicę przeniesiono do budynku przy ul. Tadeusza Kościuszki 90, którą przydzieliło Prezydium Rady Narodowej w Poznaniu. 4 czerwca 1973 parafię przeniesiono do kościoła przy ul. Bydgoskiej 4 i dekretem biskupa elekta Waleriana Kierzkowskiego zmieniono nazwę na wezwanie św. Kazimierza.

    Skarpa, szkarpa, przypora – pionowy element konstrukcyjny budowli, mur odchodzący prostopadle na zewnątrz od ściany wysokiego budynku w postaci filara. Zadaniem przypory jest wzmocnienie ściany oraz przenoszenie ciężaru sklepienia (lub sklepień) budowli na podłoże (grunt, fundament).Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.

    Urząd proboszcza pełni ks. infułat Roman Skrzypczak, a liturgia sprawowana jest w niedziele o 10:30.

    Adres parafii

    ul. Bydgoska 4B/2, 61-127 Poznań

    Przypisy[]

    1. „Cisza w klasztorze”, Informator Samorządowy Aglomeracji Poznańskiej. , s. 9, Marzec-2014. ISSN 2080-315X. 
    2. Poznań - Boża Męka na Śródce. [dostęp 2016-01-30].



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kościół Polskokatolicki w Rzeczypospolitej Polskiej – Kościół starokatolicki prawnie działający na terenie Polski, będący członkiem Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich, Światowej Rady Kościołów, Konferencji Kościołów Europejskich oraz Polskiej Rady Ekumenicznej. Organem prasowym wspólnoty jest „Rodzina”, przy kościele działa również Społeczne Towarzystwo Polskich Katolików. Zwierzchnikiem Kościoła jest bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański.
    Georgio Catenazzi (pl. Jerzy Catenazzi) (ok. 1640 - po 1686) - architekt urodzony w Morbio Inferiore koło Mendrisio w kantonie Tessyn jako syn Jana i Zuzanny. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1661 z terenu Niemiec. W 1662 wraz z bratem Andreą przybył do Polski, lecz już w 1663 pojawia się w Czechach. Ostatecznie, w 1664 zostaje przyjęty jako czeladnik do poznańskiego cechu murarzy, a już rok później zostaje mistrzem. W 1665 pojawia się jeszcze w Niemczech, ale ostatecznie osiada w Poznaniu, gdzie żeni się z Marią Pigurzanką. Począwszy od 1669 kilkukrotnie pełnił funkcję starszego cechu. Około 1679 rodzi mu się syn, Filip.
    Krzysztof Bonadura zwany Starszym (około 1582 - 1668 lub 1669) - pochodzący z Veneto lub Lombardii manierystyczny budowniczy, który około 1618 został sprowadzony do Wielkopolski przez Jana Opalińskiego aby poprowadzić przebudowę kościoła parafialnego w Grodzisku Wielkopolskim. W tej miejscowości Krzysztof Bonadura przyjął obywatelstwo tej miejscowości i ożenił się z jedną z mieszczek. Tu też urodził mu się syn, Krzysztof zwany Młodszym, który przejął następnie schedę po ojcu. Najprawdopodobniej jeszcze przed 1620 poznańscy dominikanie zlecili mu budowę kaplicy świętego Jacka oraz przyległych pomieszczeń w swoim poznańskim klasztorze. Począwszy od 1627 z fundacji Piotra Opalińskiego wznosił w Sierakowie kościół bernardynów oraz zamek Opalińskich. Przypuszczalnie w 1627 zaprojektował również kościół reformatów w Łabiszynie. W 1638 kapituła katedralna sprowadziła go do Poznania na stałe zlecając mu prace przy odbudowie katedry po pożarze z 1622. W 1639 z fundacji Mikołaja Tarnowieckiego, jednego z dworzan Opalińskich, wznosił we Wschowie kościół bernardynów. W 1641 pracował nad dworem we Włoszakowicach dla Krzysztofa Opalińskiego, rozpoczynając jednocześnie, w 1635 prace nad kościołem karmelitów bosych w Poznaniu. Około 1650 na zlecenie karmelitów trzewiczkowych wybudował wieżę przy poznańskim kościele Bożego Ciała. W 1653 pracował natomiast dla Wojciecha Gajewskiego i jego żony Apolinary z Opalińskich nad kościołem w Czaczu oraz tamtejszym dworem. W 1658 na stałe przeniósł się do Poznania, którego obywatelstwo wówczas przyjął. W tym okresie rozpoczął prace nad poznańskim kościołem bernardynów, kontynuował prace nad kościołem karmelitów bosych, pracował przy poznańskim kościele reformatów, a także rozpoczął prace nad kaplicą Jana Dylla w nieistniejącej już poznańskiej kolegiacie farnej, jednak tego zlecenia już nie ukończył. Ponadto przypisuje się mu projekty kościoła parafialnego w Złotowie, we Włoszakowicach (wykonany przed 1643), kościół dominikanów we Wronkach. W 1667 został wybrany starszym cechu murarzy w Poznaniu. Tu też zmarł w 1668 lub 1669.
    Śródka – część Poznania, włączona do miasta w 1800 roku. Obejmuje niewielki obszar, leży na wschód od Ostrowa Tumskiego, po drugiej stronie Cybiny (Kanału Ulgi, odnogi Warty). Należy do osiedla samorządowego Ostrów Tumski-Śródka-Zawady-Komandoria.
    Proboszcz (z niem. Propst, a to od łac. praepositus, przełożony; łac. odpowiednik to parochus, z gr. πάροικος paroikos, sąsiad), pleban (łac. plebanus) – duchowny, na ogół w stopniu prezbitera, zarządzający gminą kościelną (parafią);
    Kościół Polskokatolicki w Rzeczypospolitej Polskiej – Kościół starokatolicki prawnie działający na terenie Polski, będący członkiem Unii Utrechckiej Kościołów Starokatolickich, Światowej Rady Kościołów, Konferencji Kościołów Europejskich oraz Polskiej Rady Ekumenicznej. Organem prasowym wspólnoty jest „Rodzina”, przy kościele działa również Społeczne Towarzystwo Polskich Katolików. Zwierzchnikiem Kościoła jest bp prof. dr hab. Wiktor Wysoczański.
    Franciszkanie reformaci, również Bracia Mniejsi Ściślejszej Obserwancji – wewnętrzna frakcja Zakonu Braci Mniejszych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.082 sek.