• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kończyna dolna

    Przeczytaj także...
    Kość udowa (łac. femur) — kość kończyny dolnej będąca elementem wspierającym tkanki miękkie uda. Jest to kość długa, dlatego wyróżnić w niej można trzon i dwa końce: koniec bliższy i koniec dalszy. Jednocześnie jest to najcięższa i najdłuższa z kości długich organizmu; mierząc prawie dokładnie 26% długości ciała człowieka, jest pomocnym wskaźnikiem rekonstrukcji szkieletowych. Występuje u człowieka i zwierząt. U człowieka jest ustawiona pionowo, u zwierząt w kierunku przednio-dolnym.W anatomii człowieka kończyna górna (łac. extremitas vel membrum superius) – część ciała na którą składają się:
    Stęp (łac. tarsus) – część ciała u kręgowców, łącząca stopę z goleniem. W skład stępu u człowieka wchodzi siedem kości. U zwierząt w zależności od gatunku tych kości jest od 5 do 7 ułożonych w 3 rzędy.
    Kości kończyny dolnej
    Męskie i żeńskie kończyny dolne

    Kończyna dolna (łac. membrum inferior) – narząd podpory ciała i lokomocji człowieka.

    W toku ewolucji, w wyniku uzyskania przez człowieka pionowej postawy ciała, jego masa została oparta na podeszwach stóp. Skutkiem tego było przekształcenie kośćca oraz mięśni kończyny tylnej w główny narząd podporowy służący do przemieszczania się.

    Topograficznie w skład kończyny dolnej wchodzą:

    Kość piętowa (łac. calcaneus) – największa kość stępu. Leży w jego tylno-dolnej części pod kością skokową.Kość skokowa (talus, astragalus) – kość stępu (tarsus), na której opiera się u góry piszczel (tibia), u dołu łącząca się z kością piętową, po bokach z kostkami goleni, a z przodu z kością łódkowatą. Ze względu na połączenia pomiędzy tymi kośćmi kość skokowa przekazuje całą wagę ciała na stopę.
  • biodro,
  • udo,
  • podudzie (goleń),
  • stopa.
  • Układ kostny[]

    W skład kończyny dolnej wchodzą następujące kości:

    Kościec biodra:

  • Kość biodrowa
  • Kościec uda:

  • kość udowa (femur)
  • rzepka (patella)
  • Kościec podudzia:

  • kość piszczelowa (tibia)
  • kość strzałkowa (fibula)
  • Kościec stopy:

    Kości stępu (ossa tarsi)

    Kość łódkowata (łac. os naviculare) wchodzi w skład kości stępu stopy. Na powierzchni przyśrodkowej ma wybitną guzowatość (łac. tuberositas ossis navicularis), punkt orientacyjny przy badaniu stawu poprzecznego stępu. Na powierzchni przedniej ma trzy pola dla połączenia z trzema kośćmi klinowatymi. Powierzchnia boczna ma niestałą powierzchnię stawową dla kości sześciennej, zaś powierzchnia tylna - dla kości skokowej.Rzepka (łac. patella) - płaska, trójkątna kość współtworząca staw kolanowy. Wierzchołek (apex patellae) tej kości skierowany jest ku dołowi, a podstawa (basis patellae) ku górze. Na powierzchni tylnej mieści się dwudzielna powierzchnia stawowa. Powierzchnia przednia rzepki zrasta się ze ścięgnem mięśnia czworogłowego. Rzepka jest największą trzeszczką ciała.
  • kość skokowa (talus)
  • kość piętowa (calcaneus)
  • kość łódkowata (os naviculare)
  • kość sześcienna (os cuboideum)
  • trzy kości klinowate (ossa cuneiformia): boczna, pośrednia i przyśrodkowa.
  • Kości śródstopia (ossa metatarsalia)

  • Kość śródstopia od I do V
  • Kości palców (ossa digitorum pedis)

  • Paliczki stopy
  • Kość udowa łączy się z kośćmi podudzia w stawie kolanowym. Kończyna dolna łączy się z tułowiem za pośrednictwem obręczy utworzonej przez miednicę.

    Kość piszczelowa, piszczel (łac. tibia) - podstawowa kość goleni, leży po stronie przyśrodkowej. Koniec bliższy (głowa kości piszczelowej) ukształtowany jest w postaci kłykcia bocznego i przyśrodkowego; ich powierzchnie stawowe wchodzą w skład stawu kolanowego. Między kłykciami leży tzw. wyniosłość międzykłykciowa, która składa się z dwóch guzków,bocznego i przyśrodkowego. U podstawy kłykcia bocznego na jego tylno-bocznej powierzchni znajduje się powierzchnia stawowa strzałkowa, która służy do połączenia z głową strzałki. Trzon kości piszczelowej ma przekrój trójkątny, najbardziej widoczny jest brzeg przedni, który rozpoczyna się poniżej kłykci guzowatością piszczeli. Brzeg przedni kości piszczelowej i jej powierzchnia przyśrodkowa pokryte są tylko skórą i są dobrze wyczuwalne przez skórę. Po stronie bocznej dalszej kości piszczelowej znajduje się wcięcie strzałkowe. Dolna powierzchnia nasady tworzy powierzchnię stawową dolną i służy do połączenia z kością skokową, wchodzącą w skład kości stopy.Śródstopie (łac. metatarsus) – metapodium kończyny tylnej kręgowców. Każda kość śródstopia ma długi trzon i dwa powiększone końce. Podstawa kości śródstopia łączy się za pomocą stawów z kośćmi stępu. Zakończenia kości śródstopia łączą się za pomocą stawów z odpowiadającymi im palcami stopy.

    Układ mięśniowy[]

    Patrz: Mięśnie kończyny dolnej

    Zobacz też[]

  • kończyna górna




  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kość (łac. os, lm ossa; gr ostéon) – narząd, budujący układ kostny. Nauką zajmującą się kośćmi jest osteologia.
    Kość strzałkowa, strzałka (łac fibula) – kość długa. Występuje u człowieka i zwierząt Jest ona wyczuwalna po stronie bocznej goleni, poniżej kłykcia bocznego piszczeli. Koniec bliższy stanowi głowa strzałki (łac. caput fibule) na której jest powierzchnia stawowa do połączenia z kłykciem bocznym kości piszczelowej. Utworzą razem staw piszczelowo-strzałkowy. Trzon strzałki, podobnie jak kości piszczelowej, posiada trzy powierzchnie i trzy brzegi; brzeg skierowany do kości piszczelowej zwany brzegiem międzykostnym. Koniec dalszy strzałki tworzy, przypominająca kształtem głowę żmii, kostka boczna, wyraźnie zarysowująca się poprzez skórę, sięgająca niżej do kostki przyśrodkowej. Przyśrodkowa powierzchnia kostki bocznej pokryta jest powierzchnią stawową i łączy się z kością skokową. Powyżej tej powierzchni stawowej jest powierzchnia do połączenia z kością piszczelową. Utworzą razem więzozrost piszczelowo-strzałkowy.
    Palec stopy – u człowieka i innych zwierząt zakończenie stopy zwieńczone pazurami, paznokciami, kopytami itp. Liczba palców stopy może wynosić od jednego (np. u konia) do pięciu (naczelne).
    Staw kolanowy (łac. articulatio genus) - największy staw ciała człowieka. Jest to staw złożony (zawiasowy zmodyfikowany) - łączą się tu kość udowa i kość piszczelowa (strzałka nie buduje stawu kolanowego). Staw współtworzy trzeszczka w postaci rzepki. Staw posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania, ale w zgięciu(z wyjątkiem maksymalnego) możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (pobocznymi oraz torebki stawowej) oraz dodatkowo bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi - więzadłem krzyżowym przednim i tylnym.
    Grupa mięśni generująca ruchy kończyny dolnej. Do tej grupy należą mięśnie działające na stawy kończyny dolnej. Mięśnie te charakteryzują się znacznym przekrojem fizjologicznym, co związane jest z funkcją kończyny dolnej.
    Kość sześcienna (łac. os cuboideum) ma kształt nierównomiernego sześcianu i leży do przodu od kości piętowej na bocznym brzegu stępu. Jej powierzchnia przyśrodkowa jest dłuższa od bocznej.
    Kości klinowate (łac. ossa cuneiformia) - leżą między kością łódkowatą a kośćmi śródstopia. Mają one kształt klinów, ostrzami zwróconych w stronę podeszwową. Odróżnia się kość klinowatą przyśrodkową, pośrednią i boczną.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.