• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Koń



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]
    Przeczytaj także...
    Kłus – chód dwutaktowy konia (również osła, zebry i innych koniowatych). Podczas kłusa dwie przeciwległe kończyny – prawa przednia i lewa tylna (bądź odwrotnie) jednocześnie odbijają się od ziemi.Rejestry, lejki zęba (infundibuli dentis) - u konia wgłębienia w szkliwie na tnącej powierzchni (powierzchnia zwarcia) siekaczy. Rejestry ścierają się podczas życia konia i pozwalają fachowcom ocenić jego wiek.
    Wyścigi konne w Tambo Valley w stanie Wiktoria w Australii
    Klacz i źrebię na pastwisku

    Koń domowy (Equus caballus) – ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych.

    Spis treści

  • 1 Udomowienie
  • 2 Przodkowie i genetyka konia
  • 3 Wykorzystanie
  • 4 Rasy
  • 5 Określenia koni
  • 6 Umaszczenia koni
  • 7 Chody konia
  • 8 Uzębienie konia
  • 9 Zootechniczna terminologia części ciała konia
  • 10 Konotacje w kulturze
  • 11 Organizacje
  • 11.1 Polska
  • 11.2 Świat
  • 12 Zobacz też
  • 13 Przypisy
  • 14 Bibliografia
  • Udomowienie[]

    Koń został udomowiony prawdopodobnie na terenie północnego Kazachstanu w okresie kultury Botai tj. około 3,5 tys. lat p.n.e.

    Bucefalos (Bucefał) (gr. Βουκέφαλος Bukefalos – "byczogłowy"; łac. Bucephalus) – ulubiony ogier tesalski Aleksandra III Wielkiego.Galop - jest chodem trzytaktowym konia (ogólnie - koniowatych), jeden "skok" nazywa się z francuskiego foule. Po każdej foule konia następuje faza zawieszenia. W zależności od tego, która para kończyn wysuwa się bardziej do przodu, rozróżniamy galop z prawej lub lewej nogi. Zwykle koń galopuje na nogę odpowiadającą kierunkowi ruchu (wewnętrzna para nóg wysuwa się do przodu). Jeżeli wysuwająca się do przodu para kończyn jest parą zewnętrzną, koń porusza się kontrgalopem.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5] [6] [7]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Odbyt (łac. anus) – w anatomii końcowy otwór przewodu pokarmowego. Odbyt zamykany jest przez wieniec silnych mięśni tworzących zwieracz odbytu. Podstawową funkcją odbytu jest opróżnianie przewodu pokarmowego z kału w procesie defekacji.
    Piaff – chód konia stosowany w wyższych konkursach ujeżdżeniowych klasy GP (Grand Prix), a także w hiszpańskiej szkole jazdy. Koń wykonujący piaff kłusuje w miejscu w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny. W piaffie, inaczej niż w pozostałych odmianach kłusa, nie ma momentu "zawieszenia". Pierwsza para nóg (po skosie) dotyka ziemi, zanim druga para zacznie się unosić.
    Dół pachowy (łac. fossa axillaris) – przestrzeń, która oddziela klatkę piersiową od ramienia. Powiększa się podczas unoszenia kończyny górnej, największa jest zaś przy odwiedzonym ramieniu pod kątem 45 stopni.
    Kultura Botai – archeologiczna kultura z terenu dzisiejszego północnego Kazachstanu. Prawdopodobnie twórcy tej kultury udomowili konia około 3500 lat p.n.e.
    Ogierek – samiec konia w wieku od 12-tu do 36 miesięcy, młodszy od ogiera. Żeńskim odpowiednikiem ogierka jest klaczka.
    Tölt jest szybkim, czterotaktowym chodem, w którym koń stawia nogi w kolejności: przednia prawa, tylna prawa, przednia lewa, tylna lewa w taki sposób, że cały czas przynajmniej jedna znajduje się na ziemi. Chód ten jest bardzo wygodny dla jeźdźca, jednak długotrwałe poruszanie się töltem jest bardzo męczące dla konia.
    Polski Związek Hodowców Koni to organizacja, której tradycja sięga 1895 roku. Wtedy to w pruskim zaborze powołano Poznańskie Towarzystwo Zapisywania Klaczy w Księgi Rodowodowe. Dwudziestolecie międzywojenne zaowocowało powołaniem związków hodowców koni na terytorium młodego państwa polskiego. Polski Związek Hodowców Koni zrzesza obecnie około 15 tysięcy członków hodujących wszystkie rasy koni.

    Reklama