• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Klucz basowy

    Przeczytaj także...
    Klucz wiolinowy (zwany również kluczem skrzypcowym) – znak graficzny umieszczany na drugiej linii pięciolinii i wyznaczający położenie nuty g, który należy do grupy kluczy G. F (nazwa solmizacyjna: fa) – dźwięk, którego częstotliwość w oktawie razkreślnej wynosi 349,6 Hz. Jest to tonika gam F-dur i f-moll. W szeregu diatonicznym jest to czwarty dźwięk w każdej oktawie.
    Klucz – znak graficzny, który wyznacza położenie na pięciolinii jednego dźwięku, a w związku z tym i pozostałych, określanych w stosunku do niego. Kształt kluczy pochodzi od liter alfabetu umieszczanych na początku linii do X wieku.

    Klucz basowy jest kluczem typu F.

    Początkowe zgrubienie klucza i dwie kropki obejmujące czwartą linię wyznaczają na niej położenie dźwięku F. Należy do grupy kluczy F.

    Klucz basowy.png
    Rys. Pięciolinia z kluczem basowym

    Używany jest dla niskobrzmiących instrumentów, niskich głosów oraz lewej ręki instrumentów klawiszowych (zapis dla prawej ręki odbywa się na kluczu wiolinowym).

    Dla oktaw niższych można użyć kolejnych linii dodanych. Jest to jednak sposób niepraktyczny, gdyż utrudnia szybkie czytanie. Zwykle więc w celu zapisania niższych oktaw w kluczu basowym stosuje się przenośnik oktawowy. Instrumenty najniżej brzmiące (kontrabas, kontrafagot) transponują o oktawę w dół.

    Dźwięk – wrażenie słuchowe, spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, cieczy, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16 Hz do ok. 20 kHz.Kontrabas – muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych; jest największym instrumentem tej grupy. Muzyk grający na kontrabasie to kontrabasista.




    Warto wiedzieć że... beta

    Klucz F – jeden z trzech rodzajów kluczy notacji muzycznej, oznaczający położenie dźwięku f oktawy małej. Umieszczony na trzeciej linii nazywa się kluczem barytonowym, na czwartej linii kluczem basowym, na piątej zaś kluczem subbasowym
    Pięciolinia - podstawowy element pisma nutowego dla zapisu dźwięków we współczesnej notacji muzycznej. Składa się z pięciu poziomych, równoległych linii oraz pól pomiędzy tymi liniami.
    Instrumenty klawiszowe – instrumenty muzyczne pochodzące z różnych grup: strunowych, dętych, samobrzmiących, elektrycznych i elektronicznych mających jedną wspólną cechę posiadania klawiatury (zazwyczaj w stroju równomiernie temperowanym).
    Transpozycja to przeniesienie utworu muzycznego lub jego części, o ustalony interwał w górę lub w dół, co odpowiada zmianie tonacji utworu. Transpozycji dokonuje się zwykle w celu dostosowania utworu do możliwości wykonawczych konkretnego instrumentu, przy wykonywaniu utworu na innym instrumencie niż przewidziane zostało to przez kompozytora.
    Dźwięk muzyczny – dźwięk wytwarzany przez instrument muzyczny (albo głos ludzki). Najczęściej jest to dźwięk o określonej wysokości.
    Linie dodane - linie dodane do pięciolinii. Umożliwiają one dopisywanie nut nad i pod nią. Pozwala to na zapis nut na więcej niż jedenastu pozycjach przy pojedynczej pięciolinii. Często, zamiast stosowania linii dodanych, używany jest przenośnik oktawowy.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.604 sek.